۱۶۱٬۲۳۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR139781J1.jpg | عنوان =آسوکا و پارس: پیشروی فرهنگ ایرانی به شرق | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = ایموتو، ئهایچی (نویسنده) ذاکری، قدرتالله (مترجم) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =1388 5آ9الف / 2203 BL | موضوع =...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = }} | | پیش از = }} | ||
'''آسوکا و پارس: پیشروی فرهنگ ایرانی به شرق''' تألیف ئهایچی ایموتو (متولد 1930م)، ترجمه قدرتالله | '''آسوکا و پارس: پیشروی فرهنگ ایرانی به شرق''' تألیف [[ایموتو، ئهایچی|ئهایچی ایموتو]] (متولد 1930م)، ترجمه [[ذاکری، قدرتالله|قدرتالله ذاکری]]؛ «آسوکا و پارس» روایت حضور نخستینِ پارسیان در سرزمین ژاپن، تقریباً در چهارده قرن پیش است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
پرفسور ئهایچی ایموتو در بیستم جولای سال 1930 در شهرستان هیوگو متولد شد. دانشآموختۀ دانشکدۀ ادبیات دانشگاه کیوتو در رشته زبانشناسی است و از نوامبر سال 1956 تا جون 1958 در دانشگاه تهران هم تحصیل کرد. وی تا سال 1971 که برای مأموریت کاری در مرکز ژاپنشناسی واقع در تهران به ایران آمد، استاد زبانشناسی دانشکدۀ ادبیات دانشگاه هیروشیما و استاد بخش زبان فارسی و ایرانشناسی دانشگاه مطالعات خارجی اوساکا بود. از آوریل سال 1971 تا مارس سال 1972 نزدیک به یک سال در تهران اقامت کرد و بعد از آن هم سمت استادی و ریاست بخش تحقیقات دانشگاه مومویاماگاکوئین را داشت. | پرفسور [[ایموتو، ئهایچی|ئهایچی ایموتو]] در بیستم جولای سال 1930 در شهرستان هیوگو متولد شد. دانشآموختۀ دانشکدۀ ادبیات دانشگاه کیوتو در رشته زبانشناسی است و از نوامبر سال 1956 تا جون 1958 در دانشگاه تهران هم تحصیل کرد. وی تا سال 1971 که برای مأموریت کاری در مرکز ژاپنشناسی واقع در تهران به ایران آمد، استاد زبانشناسی دانشکدۀ ادبیات دانشگاه هیروشیما و استاد بخش زبان فارسی و ایرانشناسی دانشگاه مطالعات خارجی اوساکا بود. از آوریل سال 1971 تا مارس سال 1972 نزدیک به یک سال در تهران اقامت کرد و بعد از آن هم سمت استادی و ریاست بخش تحقیقات دانشگاه مومویاماگاکوئین را داشت. | ||
سوای از تدریس در انجمن زبانشناسی ژاپن، عضو انجمن شرقشناسی ژاپن، انجمن سنن و آداب مردمی ژاپن و انجمن خاورشناسی ژاپن هست و از سال 1974 تا سال 2004 در رأس انجمن خاورشناسی ژاپن بود. حاصل تلاشهای علمی و تحقیقات استاد ایموتو درباره فرهنگ و تمدن ایران و ژاپن و پیوند دیرینه آنها، صدها مقاله و دهها کتاب است که از آن جمله میتوان کتابهای زیر را نام برد: «ایران و ژاپن باستان» - سال 1980، «مرگ و تولد دوباره» - سال 1982، «آسوکا و پارس» - سال 1984، «اسطورهشناسی رؤیا» - سال 1997، «ناپاکی و تقدس» - سال 2002، «پیشرویِ فرهنگ ایرانی به شرق» - سال 2008. | سوای از تدریس در انجمن زبانشناسی ژاپن، عضو انجمن شرقشناسی ژاپن، انجمن سنن و آداب مردمی ژاپن و انجمن خاورشناسی ژاپن هست و از سال 1974 تا سال 2004 در رأس انجمن خاورشناسی ژاپن بود. حاصل تلاشهای علمی و تحقیقات استاد ایموتو درباره فرهنگ و تمدن ایران و ژاپن و پیوند دیرینه آنها، صدها مقاله و دهها کتاب است که از آن جمله میتوان کتابهای زیر را نام برد: «ایران و ژاپن باستان» - سال 1980، «مرگ و تولد دوباره» - سال 1982، «آسوکا و پارس» - سال 1984، «اسطورهشناسی رؤیا» - سال 1997، «ناپاکی و تقدس» - سال 2002، «پیشرویِ فرهنگ ایرانی به شرق» - سال 2008. | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
شاید باور این سخن دشوار باشد که منابع و اسناد تاریخی شرق دور، گنجینۀ سرشاری در موضوع ایرانشناسی هستند؛ اما پژوهشهای ایرانشناسانه در چند دهۀ اخیر این مطلب را ثابت کرده است. مطالعات و تحقیقات ایرانشناسان شرق دور به ویژه ژاپن کمک شایانی به پیشبرد مطالعات مربوط به ایران کرده است که اثر حاضر نمونهای از آن است. با این همه مشکل زبان و عدم توجه شایسته به مطالعات مربوط به این زبانها و فرهنگها، باعث شده است تا جز چند تلاش محدود و آن هم بیشتر از طریق زبانهای واسطه، حرکتی دیگر برای شناسایی و معرفی این منابع سرشار صورت نگیرد. | شاید باور این سخن دشوار باشد که منابع و اسناد تاریخی شرق دور، گنجینۀ سرشاری در موضوع ایرانشناسی هستند؛ اما پژوهشهای ایرانشناسانه در چند دهۀ اخیر این مطلب را ثابت کرده است. مطالعات و تحقیقات ایرانشناسان شرق دور به ویژه ژاپن کمک شایانی به پیشبرد مطالعات مربوط به ایران کرده است که اثر حاضر نمونهای از آن است. با این همه مشکل زبان و عدم توجه شایسته به مطالعات مربوط به این زبانها و فرهنگها، باعث شده است تا جز چند تلاش محدود و آن هم بیشتر از طریق زبانهای واسطه، حرکتی دیگر برای شناسایی و معرفی این منابع سرشار صورت نگیرد. | ||
فهرست مطالب این کتاب شامل بخشهای زیر است: دیباچۀ پژوهشکده؛ معرفی ئه ایچی ایموتو پروفسور؛ پیام ئه ایچی ایموتو به جشنوارۀ بینالمللی فارابی؛ سخنی دیگر از سوی شرق: دکتر هاشم رجب | فهرست مطالب این کتاب شامل بخشهای زیر است: دیباچۀ پژوهشکده؛ معرفی ئه ایچی ایموتو پروفسور؛ پیام [[ایموتو، ئهایچی|ئه ایچی ایموتو]] به جشنوارۀ بینالمللی فارابی؛ سخنی دیگر از سوی شرق: دکتر [[رجبزاده، هاشم|هاشم رجب زاده]]؛ گاهشماری سنتی ژاپنی: توموکو شیمویاما؛ پیشگفتار مترجم؛ پیشروی فرهنگ ایران به شرق؛ پارسیان آسوکا؛ آسوکا و پارس با نگاهی به شکل مرگ و زندگی دوباره؛ ساختار ناپاکی و مرگ ـ مرگ و تولد دوباره؛ سنگ شومیسِن در آسوکا، ایوافونه و کعبه؛ پسزمینۀ افسانۀ دختر چوجو در معبد تایما؛ تأملی دیگر بر افسانۀ شوتوکوتایشی؛ ماه، چند وقت هست؛ کلام پایانی. | ||
در بخش "پیشروی فرهنگ ایران به شرق"، نویسنده به بررسی روند گسترش فرهنگ ایرانی به سوی شرق و تأثیرات آن بر تمدنهای شرقی میپردازد. بخش "پارسیان آسوکا" به حضور ایرانیان در منطقۀ آسوکا در ژاپن و نقش آنها در انتقال فرهنگ ایرانی میپردازد. بخش "آسوکا و پارس با نگاهی به شکل مرگ و زندگی دوباره" به بررسی مفاهیم مرگ و زندگی دوباره در فرهنگ ایرانی و ژاپنی و تأثیرپذیری فرهنگ ژاپن از ایران در این زمینه میپردازد. | در بخش "پیشروی فرهنگ ایران به شرق"، نویسنده به بررسی روند گسترش فرهنگ ایرانی به سوی شرق و تأثیرات آن بر تمدنهای شرقی میپردازد. بخش "پارسیان آسوکا" به حضور ایرانیان در منطقۀ آسوکا در ژاپن و نقش آنها در انتقال فرهنگ ایرانی میپردازد. بخش "آسوکا و پارس با نگاهی به شکل مرگ و زندگی دوباره" به بررسی مفاهیم مرگ و زندگی دوباره در فرهنگ ایرانی و ژاپنی و تأثیرپذیری فرهنگ ژاپن از ایران در این زمینه میپردازد. | ||