علم‌الهدی، محمد بن محسن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمد بن محسن فیض کاشانی''' (۱۰۳۹-۱۱۱۵ق)، معروف به علم‌الهدی، فقیه و محدث برجسته شیعه و فرزند علامه ملا محسن فیض کاشانی بود. وی در شب پنج‌شنبه اول ماه ربیع‌الاول سال ۱۰۳۹ق در شهر قم دیده به جهان گشود. پس از طی مراتب علم و تحصیل، به والاترین درجات در علوم مختلف دست یافت و در نشر آثار و اخبار شریفه مجاهدت‌های فراوانی کرد. از اساتید او می‌توان به ملا محمدحسن فیض، ملا عبدالله مجلسی (برادر علامه مجلسی)، محمدمهدی بیدگلی (از شاگردان شیخ بهایی)، محمدباقر سبزواری، علامه عبدالعصفور، سید نعمت‌الله موسوی و میر سید علی نواب اشاره کرد. وی به خاطر علاقه‌ای که به نشر معارف اهل‌بیت(ع) داشت، در مجالس و محافل و تدریس برای طلاب و تدوین کتب حدیث و شرح کتاب‌های وزین حدیثی مانند اصول کافی و نهج‌البلاغه فعالیت می‌کرد. از جمله شاگردان او می‌توان به محمود کاشانی بیدگلی، ملا محمدرضا آرانی کاشانی، سید احمد حسینی راوندی، شیخ جمال‌الدین محمد قمی، محمدرفیع کاشانی و محمدحسین غفاری کاشانی اشاره کرد. علم‌الهدی در سخت‌کوشی، ورع و پرهیزگاری اسطوره بود و به احیای نام و ذکر ائمه(ع) علاقه وافری داشت. از آثار ارزشمند او می‌توان به «معادن الحکمة فی مکاتیب الائمة(ع)»، «عروة الإخبات فی ما یقال عند الأحوال و الأوقات»، شرح مفاتیح الشرایع، «الجامعة فی الأصول و الفروع و الأخلاق»، «تحفة الأبرار»، «أصول‌الدین»، «نضد الإیضاح»، «الوجیز فی تفسیر القرآن العزیز»، «زبور الهی»، حاشیه بر اصول کافی و شرح لطیف بر نهج‌البلاغه اشاره کرد. وی سرانجام پس از ۷۶ سال در ۱۹ جمادی‌الاول سال ۱۱۱۵ق در کاشان وفات یافت و در کنار مرقد پدر بزرگوارش فیض کاشانی در جهت شمالی آن به خاک سپرده شد.