حکیم، سید محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه

'''سید محمدعلی حکیم''' (۱۳۲۹-۱۴۳۲ق)، فقیه، مفسر و از استادان برجسته درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه نجف اشرف بود. وی در جمادی‌الاول سال ۱۳۲۹ق در نجف اشرف در خانواده‌ای علم‌پرور دیده به جهان گشود. پدرش سید احمد حکیم از فضلای حوزه و مادرش دختر عالم جلیل آیت‌الله سید مهدی حکیم و خواهر سه عالم نامدار سید محمود، سید محسن و سید هاشم حکیم بود. وی از محضر استادان بزرگی چون آیات عظام سید محسن حکیم (عمویش)، سید حسن بجنوردی، شیخ عبدالحسین حلی و محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی) بهره برد. ایشان از ارکان مرجعیت آیت‌الله سید محسن حکیم بود و در سال ۱۳۸۵ق به همراه شیخ محمد رشتی از سوی ایشان به عنوان نماینده به پاکستان اعزام شد تا اختلاف دو گروه را حل و فصل کند. وی در علم هیئت، هندسه و ریاضیات تبحر داشت و از سوی عمویش مأمور نگارش «قسمة المواریث» بر اساس قواعد ریاضی جدید شد. همچنین جهت قبله در حرم امام علی(ع) را با دقت تعیین کرد. از آثار او می‌توان به «موسوعة العلامة البلاغی»، «الرد علی الوهابیة»، «المقنع فی الغیبة»، «بحث فی القبلة»، «بحث فی الدرهم و الدینار الإسلامی»، «قسمة المواریث طبق الریاضیات الحدیثة»، «بحث حول الساعة الزوالیة»، تقریرات درس اصول استادش اصفهانی و فقه امام حکیم، تعلیقه بر کفایة الأصول و حاشیه بر فرائد الأصول اشاره کرد. وی به تواضع، مروت، زهد و تقوا شهره بود و به تربیت ایمانی و اخلاقی شاگردانش اهتمام ویژه‌ای داشت. وی دارای پنج پسر به نام‌های سید محمدسعید، سید محمدتقی، سید عبدالرزاق، سید محمدحسن و سید محمدصالح بود. این عالم ربانی سرانجام پس از ۱۰۳ سال عمر بابرکت در ۲۱ ربیع‌الاول ۱۴۳۲ق (۶ اسفند ۱۳۸۹ش) در نجف اشرف درگذشت و در مسجد هندی در جوار عمویش سید محسن حکیم به خاک سپرده شد.