پرش به محتوا

دشتی، محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۵: خط ۴۵:
{{کاربردهای دیگر|دشتی (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|دشتی (ابهام‌زدایی)}}


'''محمد دشتی'''  (۱۳۳۰-۱۳۸۰ش)، محقق، مؤلف، مترجم و پژوهشگر برجسته نهج‌البلاغه و بنیانگذار مؤسسه فرهنگی - تحقیقاتی امیرالمؤمنین(ع) بود. وی در سال ۱۳۳۰ش در روستای «آزادمون» از توابع محمودآباد استان مازندران در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. در سن ۱۲ سالگی (۱۳۴۲ش) وارد حوزه علمیه آمل شد و یک سال بعد برای ادامه تحصیل عازم قم گردید و در مدارس علمیه گلپایگانی، رضویه و فیضیه به فراگیری علوم حوزوی پرداخت. از مهم‌ترین اساتید وی می‌توان به آیات عظام علی مشکینی اردبیلی، محمد مفتح، جعفر سبحانی تبریزی، عبدالله جوادی آملی، ناصر مکارم شیرازی، میرزا هاشم آملی، حسن حسن‌زاده آملی و محمد محمدی گیلانی اشاره کرد. وی پیش از انقلاب با تشکیل جلسات عقیدتی به روشنگری می‌پرداخت و پس از انقلاب مسئولیت‌های اجرایی و فرهنگی متعددی از جمله مسئولیت آموزش سپاه پاسداران آمل، امامت جمعه سمیرم و نمایندگی ولی فقیه در استان اصفهان را بر عهده گرفت. مهم‌ترین خدمت فرهنگی وی، بنیان‌گذاری «مؤسسه فرهنگی - تحقیقاتی امیرالمؤمنین(ع)» در سال ۱۳۶۷ش بود که منشأ تألیف ده‌ها اثر ارزشمند در حوزه نهج‌البلاغه‌پژوهی شد. از این محقق پرتلاش، بیش از ۱۱۰ جلد کتاب و ۵۰ مقاله به یادگار مانده که مهم‌ترین آنها عبارتند از: ترجمه نهج‌البلاغه، معجم المفهرس لألفاظ نهج‌البلاغه، فرهنگ معارف نهج‌البلاغه، فرهنگ موضوعات کلی نهج‌البلاغه، روش تحقیق در اسناد و مدارک نهج‌البلاغه، نهج الحیاة (۱۵ جلد)، مجموعه الگوهای رفتاری امیرالمؤمنین(ع) (۱۵ جلد) و تحلیل حوادث ناگوار زندگانی حضرت زهرا(س). وی سرانجام در پنجم اردیبهشت ۱۳۸۰ش در سانحه رانندگی مصدوم و پس از ده روز در پانزدهم اردیبهشت درگذشت و پیکرش در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. مقام معظم رهبری در دیدار با خانواده وی، زحمات او را باارزش خواند و فرمود: «احترام به ایشان، احترام به اسلام، امیرالمؤمنین(ع) و نهج‌البلاغه است.»
'''محمد دشتی'''  (۱۳۳۰-۱۳۸۰ش)، محقق، مؤلف، مترجم و پژوهشگر برجسته نهج‌البلاغه و بنیانگذار مؤسسه فرهنگی - تحقیقاتی امیرالمؤمنین(ع) بود. وی در سال ۱۳۳۰ش در روستای «آزادمون» از توابع محمودآباد استان مازندران در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. در سن ۱۲ سالگی (۱۳۴۲ش) وارد حوزه علمیه آمل شد و یک سال بعد برای ادامه تحصیل عازم قم گردید و در مدارس علمیه گلپایگانی، رضویه و فیضیه به فراگیری علوم حوزوی پرداخت. از مهم‌ترین اساتید وی می‌توان به آیات عظام [[مشکینی اردبیلی، علی|علی مشکینی اردبیلی]]، [[مفتح، محمد|محمد مفتح]]، [[سبحانی تبریزی، جعفر|جعفر سبحانی تبریزی]]، [[جوادی آملی، عبدالله|عبدالله جوادی آملی]]، [[مکارم شیرازی، ناصر|ناصر مکارم شیرازی]]، [[آملی، هاشم|میرزا هاشم آملی]]، [[حسن‌زاده آملی، حسن|حسن حسن‌زاده آملی]] و [[محمدی گیلانی، محمد|محمد محمدی گیلانی]] اشاره کرد. وی پیش از انقلاب با تشکیل جلسات عقیدتی به روشنگری می‌پرداخت و پس از انقلاب مسئولیت‌های اجرایی و فرهنگی متعددی از جمله مسئولیت آموزش سپاه پاسداران آمل، امامت جمعه سمیرم و نمایندگی ولی فقیه در استان اصفهان را بر عهده گرفت. مهم‌ترین خدمت فرهنگی وی، بنیان‌گذاری «مؤسسه فرهنگی - تحقیقاتی امیرالمؤمنین(ع)» در سال ۱۳۶۷ش بود که منشأ تألیف ده‌ها اثر ارزشمند در حوزه نهج‌البلاغه‌پژوهی شد. از این محقق پرتلاش، بیش از ۱۱۰ جلد کتاب و ۵۰ مقاله به یادگار مانده که مهم‌ترین آنها عبارتند از: ترجمه نهج‌البلاغه، معجم المفهرس لألفاظ نهج‌البلاغه، فرهنگ معارف نهج‌البلاغه، فرهنگ موضوعات کلی نهج‌البلاغه، روش تحقیق در اسناد و مدارک نهج‌البلاغه، نهج الحیاة (۱۵ جلد)، مجموعه الگوهای رفتاری امیرالمؤمنین(ع) (۱۵ جلد) و تحلیل حوادث ناگوار زندگانی حضرت زهرا(س). وی سرانجام در پنجم اردیبهشت ۱۳۸۰ش در سانحه رانندگی مصدوم و پس از ده روز در پانزدهم اردیبهشت درگذشت و پیکرش در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. مقام معظم رهبری در دیدار با خانواده وی، زحمات او را باارزش خواند و فرمود: «احترام به ایشان، احترام به اسلام، امیرالمؤمنین(ع) و نهج‌البلاغه است.»