طباطبایی قمی، سید حسن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سيد حسن طباطبايى قمى''' (۱۲۹۰-۱۳۸۶ش)، مجتهد، فقیه و از مبارزان برجسته علیه حکومت پهلوی و فرزند ارشد آیت‌الله سید حسین طباطبایی قمی از مراجع بزرگ تقلید بود. وی در مشهد زاده شد و دوران کودکی را در این شهر سپری کرد. در پی فرمان رضاشاه مبنی بر کشف حجاب اجباری در سال ۱۳۱۴ش و ابراز مخالفت پدرش، همراه خانواده ناچار به ترک ایران و اقامت در عراق گردید. در آنجا تحصیلات خود را در حوزه‌های علمیه کربلا و نجف ادامه داد و سالیان دراز از محضر بزرگانی چون میرزای نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ محمدحسین اصفهانی (کمپانی) و شیخ محمدکاظم شیرازی بهره برد و به درجه اجتهاد رسید. پس از رحلت پدر، برای اداره حوزه علمیه مشهد و تربیت طلاب به زادگاه خود بازگشت. وی در دهه چهل شمسی به اقدامات اعتراضی علیه حکومت پهلوی پرداخت و سخنرانی‌های پرشور او با حضور هزاران نفر برگزار می‌شد. در جریان نهضت امام خمینی در سال ۱۳۴۲ش، به‌شدت فعال بود و در روز ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ دستگیر و به همراه امام خمینی به مدت ۱۵ روز در زندان قصر زندانی شد. پس از آزادی، به مبارزات خود ادامه داد و مجدداً دستگیر و تا زمان پیروزی انقلاب در شهرهای مختلف از جمله کرج در تبعید به سر برد. در دوران انقلاب، بیت او یکی از پایگاه‌های مردمی بود و هر شب مجلس نشر احکام و معارف دینی برگزار می‌کرد. از آثار علمی او می‌توان به کتاب «الحج»، حاشیه بر عروة الوثقی، رساله عملیه و مناسک حج اشاره کرد. مقام معظم رهبری در پیام تسلیتی به مناسبت درگذشت وی، او را «فقیه مجاهد» خواند و سالیان دراز مبارزه و رنج زندان و تبعید ایشان را ستود. وی سرانجام در خرداد ۱۳۸۶ش در حدود ۱۰۰ سالگی درگذشت.