طباطبایی کربلایی، علی بن محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سيد على طباطبايى''' (۱۱۶۱-۱۲۳۱ق)، مشهور به صاحب ریاض، فقیه، اصولی و محدث برجسته شیعه در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری و از مشهورترین شاگردان وحید بهبهانی بود. وی در کاظمین زاده شد و از سادات حسنی طباطبایی بود که در قرن دوازدهم از اصفهان به کربلا مهاجرت کرده بودند. مادرش خواهر وحید بهبهانی و همسرش دختر او بود. صاحب ریاض در ابتدای جوانی نبوغ فراوانی از خود نشان داد و مورد توجه دایی خود قرار گرفت. وی ابتدا نزد محمدعلی بهبهانی (فرزند وحید بهبهانی) به تحصیل پرداخت و سپس در سال ۱۱۸۶ق نزد خود وحید بهبهانی شاگردی کرد و به درجه اجتهاد رسید و از او و دیگران اجازه اجتهاد و روایت دریافت کرد. او در فقه، اصول و حدیث تخصص داشت و اگرچه تبحرش در اصول بیشتر بود، شهرتش در فقه به سبب تألیف کتاب ارزشمند «ریاض المسائل» است. صاحب ریاض خدمات اجتماعی فراوانی انجام داد؛ از جمله برای دفاع از کربلا در برابر هجوم وهابی‌ها در سال ۱۲۱۷ق دیواری بلند دور شهر بنا کرد، برای حفظ نظم، نیروی انتظامی متشکل از قبیله‌ای از بلوچ‌ها تشکیل داد و مسجد جامع کربلا را بنا نهاد. وی شاگردان برجسته‌ای تربیت کرد که هر یک از چهره‌های نامدار عالم تشیع شدند. از آثار متعدد او می‌توان به «ریاض المسائل فی بیان الأحکام بالدلائل» (در ۱۶ جلد)، «الشرح الصغیر فی شرح المختصر النافع» و ده‌ها رساله در موضوعات فقهی و اصولی اشاره کرد. صاحب ریاض سرانجام در سال ۱۲۳۱ق در کربلا درگذشت و در رواق مطهر امام حسین(ع) در کنار قبر وحید بهبهانی به خاک سپرده شد.