۱۵۲٬۷۲۰
ویرایش
فقیه سبزواری، میرزا حسین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
'''میرزا حسین فقیه سبزواری''' (۱۳۰۹-۱۳۸۶ق) فقیه، مجتهد، مفسر قرآن و از مراجع تقلید ساکن مشهد در قرن چهاردهم هجری بود. وی از شاگردان برجسته میرزای نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی در نجف اشرف بود و با دریافت اجازه اجتهاد از اساتید خود، به ایران بازگشت. از مهمترین خدمات او میتوان به احیای حوزه علمیه مشهد پس از واقعه گوهرشاد، چهل سال کلیدداری ضریح مطهر امام رضا(ع)، امامت جماعت در مسجد گوهرشاد، تربیت شاگردان متعدد، تأسیس مدارس علمیه در مشهد، سبزوار و پاکستان، احداث کوی طلاب و ساخت درمانگاه رازی اشاره کرد. وی همچنین در واقعه مسجد گوهرشاد نقش مهمی در دعوت مردم به آرامش و تلاش برای جلوگیری از کشتار ایفا کرد. | '''میرزا حسین فقیه سبزواری''' (۱۳۰۹-۱۳۸۶ق) فقیه، مجتهد، مفسر قرآن و از مراجع تقلید ساکن مشهد در قرن چهاردهم هجری بود. وی از شاگردان برجسته [[نائینی، محمدحسین|میرزای نائینی]] و [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] در نجف اشرف بود و با دریافت اجازه اجتهاد از اساتید خود، به ایران بازگشت. از مهمترین خدمات او میتوان به احیای حوزه علمیه مشهد پس از واقعه گوهرشاد، چهل سال کلیدداری ضریح مطهر [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا(ع)]]، امامت جماعت در مسجد گوهرشاد، تربیت شاگردان متعدد، تأسیس مدارس علمیه در مشهد، سبزوار و پاکستان، احداث کوی طلاب و ساخت درمانگاه رازی اشاره کرد. وی همچنین در واقعه مسجد گوهرشاد نقش مهمی در دعوت مردم به آرامش و تلاش برای جلوگیری از کشتار ایفا کرد. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
در فروردین ۱۲۹۱ش (۱۳۳۱ق) به سبزوار بازگشت و ضمن تدریس ادبیات، در درس خارج فقه و اصول پدرش میرزا موسی فقیه سبزواری که مرجعیت دینی سبزوار را بر عهده داشت، شرکت کرد. همچنین از میرزا حسین علوی سبزواری در فقه و اصول، و از افتخارالحکما (شاگرد ملاهادی سبزواری) در فلسفه و حکمت استفاده نمود. | در فروردین ۱۲۹۱ش (۱۳۳۱ق) به سبزوار بازگشت و ضمن تدریس ادبیات، در درس خارج فقه و اصول پدرش میرزا موسی فقیه سبزواری که مرجعیت دینی سبزوار را بر عهده داشت، شرکت کرد. همچنین از میرزا حسین علوی سبزواری در فقه و اصول، و از افتخارالحکما (شاگرد ملاهادی سبزواری) در فلسفه و حکمت استفاده نمود. | ||
پس از وفات پدر در شعبان ۱۳۳۶ق و طبق وصیت او، در سال ۱۳۳۸ق عازم نجف اشرف شد. وی ده سال در نجف اقامت گزید و دروس فقه و اصول را نزد آیات عظام میرزای | پس از وفات پدر در شعبان ۱۳۳۶ق و طبق وصیت او، در سال ۱۳۳۸ق عازم نجف اشرف شد. وی ده سال در نجف اقامت گزید و دروس فقه و اصول را نزد آیات عظام [[نائینی، محمدحسین|میرزای نائینی]]، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاء عراقی]] و [[سید محمد فیروزآبادی]] فراگرفت. همچنین از محضر اساتید برجسته دیگری مانند [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]]، [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمدکاظم یزدی]]، [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نوری]]، [[حاج آقا رضا همدانی]]، [[مامقانی، محمدحسن|شیخ حسن مامقانی]]، سید محمد بحرالعلوم، شیخ علی قوچانی و [[صدر، سید حسن|سید حسن صدر]] بهره برد. | ||
وی دوره اصول نائینی را با آیتالله محمدعلی کاظمینی (صاحب تقریرات فوائد الأصول) و فقه را با آیتالله سید محمود شاهرودی مباحثه کرد. تدریس کتاب کفایة الاصول به زبان عربی و از حفظ در مسجد هندی نجف، از پرطرفدارترین جلسات درسی او بود. | وی دوره اصول نائینی را با آیتالله محمدعلی کاظمینی (صاحب تقریرات فوائد الأصول) و فقه را با [[حسینی شاهرودی، سید محمود|آیتالله سید محمود شاهرودی]] مباحثه کرد. تدریس کتاب کفایة الاصول به زبان عربی و از حفظ در مسجد هندی نجف، از پرطرفدارترین جلسات درسی او بود. | ||
فقیه سبزواری در فقه به مقامی والا دست یافت و از سوی علمای برجسته نجف به «فقیه سبزواری» ملقب شد. وی از اساتید خود (نائینی، اصفهانی، عراقی، سید حسن صدر و عبدالکریم حائری یزدی) اجازه اجتهاد و نقل حدیث دریافت کرد. | فقیه سبزواری در فقه به مقامی والا دست یافت و از سوی علمای برجسته نجف به «فقیه سبزواری» ملقب شد. وی از اساتید خود (نائینی، اصفهانی، عراقی، [[صدر، سید حسن|سید حسن صدر]] و [[حائری یزدی، عبدالکریم|عبدالکریم حائری یزدی]]) اجازه اجتهاد و نقل حدیث دریافت کرد. | ||
==فعالیتها== | ==فعالیتها== | ||