۱۵۲٬۲۸۳
ویرایش
کلیات نادم: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ' (ص)' به '(ص)'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' (ص)' به '(ص)') |
||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
زندگی و شاعری نادم را میتوان به دو دوره متمایز تقسیم کرد: دورۀ اول که به کار دیوانی اشتغال داشت و اشعارش عمدتاً در وصف معشوق و زیباییهای ظاهری بود، و دورۀ دوم که به عرفان، تجرد، عزلت و معرفتی دیگرگونه گرایید. اشعار عرفانی، توحیدی و ستایشهای شوقآگین او از پیر و مرادش به این دورۀ کمال و پختگی تعلق دارد. اگرچه از نظر کمّی سرودههای دورۀ دوم کمتر است، اما از نظر کیفی بسیار ارزشمندند. | زندگی و شاعری نادم را میتوان به دو دوره متمایز تقسیم کرد: دورۀ اول که به کار دیوانی اشتغال داشت و اشعارش عمدتاً در وصف معشوق و زیباییهای ظاهری بود، و دورۀ دوم که به عرفان، تجرد، عزلت و معرفتی دیگرگونه گرایید. اشعار عرفانی، توحیدی و ستایشهای شوقآگین او از پیر و مرادش به این دورۀ کمال و پختگی تعلق دارد. اگرچه از نظر کمّی سرودههای دورۀ دوم کمتر است، اما از نظر کیفی بسیار ارزشمندند. | ||
نادم به دو زبان فارسی دری و ازبکی شعر سروده است. در این کلیات، تنها یک قصیده شصتبیتی به زبان ازبکی وجود دارد که موضوع آن حمد خداوند، منقبت پیامبر اکرم (ص)، ستایش خاندان و اصحاب ایشان و مناجات است. قصیدۀ فارسی دری او نیز مضامین مشابهی دارد با این تفاوت که دارای تشبیب (مقدمه تغزلی) است. علاوه بر این دو، چندین قصیده، قطعه (از جمله قطعاتی دارای تاریخ یا مادهتاریخ)، مثنوی (بزرگترین آنها ۱۳۳ بیت دارد) و یک مثمن در منقبت پیامبر(ص) در دیوانش دیده میشود. | نادم به دو زبان فارسی دری و ازبکی شعر سروده است. در این کلیات، تنها یک قصیده شصتبیتی به زبان ازبکی وجود دارد که موضوع آن حمد خداوند، منقبت پیامبر اکرم(ص)، ستایش خاندان و اصحاب ایشان و مناجات است. قصیدۀ فارسی دری او نیز مضامین مشابهی دارد با این تفاوت که دارای تشبیب (مقدمه تغزلی) است. علاوه بر این دو، چندین قصیده، قطعه (از جمله قطعاتی دارای تاریخ یا مادهتاریخ)، مثنوی (بزرگترین آنها ۱۳۳ بیت دارد) و یک مثمن در منقبت پیامبر(ص) در دیوانش دیده میشود. | ||
از دیگر قالبهای موجود در این کلیات میتوان به مخمسهایی اشاره کرد که هشت عدد از آنها بر مبنای غزلهای شاعرانی چون سعدی، بیدل، محمود و ولی طواف ساخته شدهاند. تعداد رباعیات دیوان ۳۲ عدد است که موضوعاتی از قبیل مناجات، توحید، حکمت و عشق را دربرمیگیرند و از روانی و استحکام زبانی برخوردارند. در میان ۲۴۸ غزل این دیوان، بیشترین تعداد بر اساس قافیه مربوط به حروف «دال»، «ت»، «الف»، «میم» و «نون» است. | از دیگر قالبهای موجود در این کلیات میتوان به مخمسهایی اشاره کرد که هشت عدد از آنها بر مبنای غزلهای شاعرانی چون سعدی، بیدل، محمود و ولی طواف ساخته شدهاند. تعداد رباعیات دیوان ۳۲ عدد است که موضوعاتی از قبیل مناجات، توحید، حکمت و عشق را دربرمیگیرند و از روانی و استحکام زبانی برخوردارند. در میان ۲۴۸ غزل این دیوان، بیشترین تعداد بر اساس قافیه مربوط به حروف «دال»، «ت»، «الف»، «میم» و «نون» است. | ||