پرش به محتوا

از کلمه تا کتاب: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR137480J1.jpg | عنوان =از کلمه تا کتاب | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = حکیمی، محمدرضا (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =‏4الف8ح / 8022 PIR | موضوع =مقاله‌های فارسی - قرن 14 - برگزیده‌ها؛ ادبیات - مقاله‌ها و خ...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''از کلمه تا کتاب''' تألیف محمدرضا حکیمی (۱۳۱۴-۱۴۰۰ش)، نویسنده، پژوهشگر و اندیشمند اسلامی؛ برگزیده‌ای از آثار نویسنده درباره اهمیت ادبیات، بلاغت و چگونگی نگارش و نشر کتاب، با تمرکز بر آثار دینی است.
'''از کلمه تا کتاب''' تألیف [[حکیمی، محمدرضا|محمدرضا حکیمی]] (۱۳۱۴-۱۴۰۰ش)، نویسنده، پژوهشگر و اندیشمند اسلامی؛ برگزیده‌ای از آثار نویسنده درباره اهمیت ادبیات، بلاغت و چگونگی نگارش و نشر کتاب، با تمرکز بر آثار دینی است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۲: خط ۳۲:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
کتاب «از کلمه تا کتاب» مجموعه‌ای از مقالات و نوشتارهای محمدرضا حکیمی است که محور اصلی آن نقد و بررسی وضعیت نگارش، ترجمه و انتشار کتاب‌های دینی در زبان فارسی است. نویسنده در این اثر بر این باور تأکید می‌کند که پیمودن مسیر «از کلمه تا کتاب» تنها با تکیه بر دانش و اطلاعات گسترده ممکن نیست، بلکه نیازمند تسلط بر ادبیات و بلاغت است. به تعبیر او، بسیاری از نویسندگان دینی اگرچه به فارسی می‌نویسند، اما نسبت به سرنوشت زبان فارسی، امکانات، مقتضیات و آفت‌های آن بی‌تفاوت‌اند و «زبان‌آگاه» نیستند.
کتاب «از کلمه تا کتاب» مجموعه‌ای از مقالات و نوشتارهای [[حکیمی، محمدرضا|محمدرضا حکیمی]] است که محور اصلی آن نقد و بررسی وضعیت نگارش، ترجمه و انتشار کتاب‌های دینی در زبان فارسی است. نویسنده در این اثر بر این باور تأکید می‌کند که پیمودن مسیر «از کلمه تا کتاب» تنها با تکیه بر دانش و اطلاعات گسترده ممکن نیست، بلکه نیازمند تسلط بر ادبیات و بلاغت است. به تعبیر او، بسیاری از نویسندگان دینی اگرچه به فارسی می‌نویسند، اما نسبت به سرنوشت زبان فارسی، امکانات، مقتضیات و آفت‌های آن بی‌تفاوت‌اند و «زبان‌آگاه» نیستند.


کتاب در فصل‌هایی با عنوان‌های «ادبیات و بلاغت»، «کلمه، استوانۀ دانایی»، و «کتاب‌ها و انتشارات دینی (1) و (2)» به تحلیل جایگاه عنصر ادبی در تولید محتوای فکری می‌پردازد و بر این نکته پافشاری می‌کند که چگونگی عرضه یک فکر، کمتر از خود آن فکر اهمیت ندارد و «تحریر» (نگارش) به اندازه «تحرّی» (جست‌وجوی حق) مهم است.
کتاب در فصل‌هایی با عنوان‌های «ادبیات و بلاغت»، «کلمه، استوانۀ دانایی»، و «کتاب‌ها و انتشارات دینی (1) و (2)» به تحلیل جایگاه عنصر ادبی در تولید محتوای فکری می‌پردازد و بر این نکته پافشاری می‌کند که چگونگی عرضه یک فکر، کمتر از خود آن فکر اهمیت ندارد و «تحریر» (نگارش) به اندازه «تحرّی» (جست‌وجوی حق) مهم است.


حکیمی در بخش‌هایی از کتاب به نقد پدیده «انتشارات دینی» می‌پردازد و از انتشار گسترده کتاب‌های سست، ضعیف، عوامانه و مبتذل در این عرصه ابراز نگرانی می‌کند. به اعتقاد وی، جامعه دینی نسبت به «انحراف» حساس است، اما در برابر «انحطاط» فرهنگی و ادبی حساسیت لازم را ندارد. نویسنده با اشاره به هشدار خود در پنجاه سال پیش در کتاب «سرود جهش‌ها»، از فرهیختگان می‌خواهد تا با نظارت بر این جریان، مانع از آسیب‌رسانی «کاسبان» به حقایق دین و معارف اسلامی شوند.
[[حکیمی، محمدرضا|حکیمی]] در بخش‌هایی از کتاب به نقد پدیده «انتشارات دینی» می‌پردازد و از انتشار گسترده کتاب‌های سست، ضعیف، عوامانه و مبتذل در این عرصه ابراز نگرانی می‌کند. به اعتقاد وی، جامعه دینی نسبت به «انحراف» حساس است، اما در برابر «انحطاط» فرهنگی و ادبی حساسیت لازم را ندارد. نویسنده با اشاره به هشدار خود در پنجاه سال پیش در کتاب «سرود جهش‌ها»، از فرهیختگان می‌خواهد تا با نظارت بر این جریان، مانع از آسیب‌رسانی «کاسبان» به حقایق دین و معارف اسلامی شوند.


فصل‌هایی مانند «ترجمۀ مقبول، ترجمۀ مردود» به نقد ترجمه‌های نامطلوب و فصل‌هایی چون «کتاب دینی، شعر دینی»، «شرع و شعر»، «شعر و آفاق تعهد» و «ادبیات اسلام» به بررسی نسبت ادبیات (به ویژه شعر) با مفاهیم دینی و تعهد اجتماعی اختصاص یافته‌اند. نویسنده در این بخش‌ها ضمن دفاع از جایگاه رفیع ادبیات متعهد و دینی، معیارهای آن را تبیین می‌کند.
فصل‌هایی مانند «ترجمۀ مقبول، ترجمۀ مردود» به نقد ترجمه‌های نامطلوب و فصل‌هایی چون «کتاب دینی، شعر دینی»، «شرع و شعر»، «شعر و آفاق تعهد» و «ادبیات اسلام» به بررسی نسبت ادبیات (به ویژه شعر) با مفاهیم دینی و تعهد اجتماعی اختصاص یافته‌اند. نویسنده در این بخش‌ها ضمن دفاع از جایگاه رفیع ادبیات متعهد و دینی، معیارهای آن را تبیین می‌کند.