آینه‌های روبرو: مباحثی در پيوند خداشناسی و انسان‌شناسی عرفانی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

آینه‌های روبرو: مباحثی در پيوند خداشناسی و انسان‌شناسی عرفانی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۰

۳۰۵ بایت اضافه‌شده ، یک‌شنبهٔ ‏۲۲:۰۰

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۱٬۹۵۳

ویرایش

@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 }}
-'''آینه‌های روبرو: مباحثی در پیوند خداشناسی و انسان‌شناسی عرفانی''' تألیف سعید رحیمیان؛ این کتاب با رویکردی عرفانی و فلسفی، به بررسی رابطه متقابل خودشناسی و خداشناسی از منظر عارفان و حکمای اسلامی، به ویژه ابن عربی و صدرالمتألهین، و نیز با نگاهی تطبیقی به عرفان مسیحی و هندویی می‌پردازد.
+'''آینه‌های روبرو: مباحثی در پیوند خداشناسی و انسان‌شناسی عرفانی''' تألیف [[رحیمیان، سعید|سعید رحیمیان]]؛ این کتاب با رویکردی عرفانی و فلسفی، به بررسی رابطه متقابل خودشناسی و خداشناسی از منظر عارفان و حکمای اسلامی، به ویژه [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربی]] و [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|صدرالمتألهین]]، و نیز با نگاهی تطبیقی به عرفان مسیحی و هندویی می‌پردازد.
 ==ساختار==
@@ خط ۳۲: / خط ۳۲: @@
 ==گزارش کتاب==
-کتاب «آینه‌های روبرو» نوشته سعید رحیمیان، مجموعه‌ای از مباحث عرفانی و فلسفی است که محور اصلی آن بررسی رابطه دوسویه و آینه‌واری بین خداشناسی و انسان‌شناسی است. نویسنده بر این باور است که اگر فلسفه، حکمت و عرفان در جهان اسلام هویتی متمایز دارند، می‌بایست خودشناسی و معرفت نفس و ربط آن با خداشناسی را از دغدغه‌های اساسی خود قرار دهند. این رابطه بر اساس آیات و روایات اسلامی، به گونه‌ای ترسیم می‌شود که خودشناسی آینه‌ای برای مشاهده اسماء و صفات الهی است و در مقابل، حق متعال نیز آینه تمام‌نمای عالم و آدم محسوب می‌شود.
+کتاب «آینه‌های روبرو» نوشته [[رحیمیان، سعید|سعید رحیمیان]]، مجموعه‌ای از مباحث عرفانی و فلسفی است که محور اصلی آن بررسی رابطه دوسویه و آینه‌واری بین خداشناسی و انسان‌شناسی است. نویسنده بر این باور است که اگر فلسفه، حکمت و عرفان در جهان اسلام هویتی متمایز دارند، می‌بایست خودشناسی و معرفت نفس و ربط آن با خداشناسی را از دغدغه‌های اساسی خود قرار دهند. این رابطه بر اساس آیات و روایات اسلامی، به گونه‌ای ترسیم می‌شود که خودشناسی آینه‌ای برای مشاهده اسماء و صفات الهی است و در مقابل، حق متعال نیز آینه تمام‌نمای عالم و آدم محسوب می‌شود.
 بخش نخست کتاب با عنوان «آینه خدای‌نما»، به رابطه خودشناسی و خداشناسی از منظر عارفان، به ویژه در مکتب ابن عربی و صدرالمتألهین اختصاص دارد. این بخش شامل سه فصل است: «رویکردهای متفاوت به روابط متقابل معرفت نفس و معرفت رب در تاریخ عرفان اسلامی»، «ارتباط خودشناسی با خداشناسی در عرفان ابن عربی» و «درونی‌کردن خدا و خدایی‌کردن درون در مکتب ابن عربی». در این فصول، مؤلف به تحلیل دو مبحث محوری «درونی‌کردن خدا» و «خدایی‌کردن درون» می‌پردازد.
-بخش دوم با عنوان «آینه‌های رنگ‌رنگ»، مباحث عرفان تطبیقی را در برمی‌گیرد و شامل چهار فصل است. در این بخش، رابطه بین معرفت نفس و معرفت رب در عرفان اسلامی (ابن عربی) با عرفان مسیحی (بوناونتوره) مقایسه شده و همچنین مباحث وجود و آقرینش در عرفان اسلامی و عرفان هندویی (شانکارا) مورد بررسی تطبیقی قرار می‌گیرد. دو مقاله مهم از پروفسور توشیهیکو ایزوتسو در باب «وحدت وجود» و «معرفت نفس» نیز که توسط نویسنده ترجمه شده، به عنوان مکمل این بخش ارائه گردیده است. از دیگر مطالب این بخش، تحلیلی از روان‌شناسی عرفانی نجم‌الدین کبری با عنوان «خود تجلی‌گر در تصوف» است.
+بخش دوم با عنوان «آینه‌های رنگ‌رنگ»، مباحث عرفان تطبیقی را در برمی‌گیرد و شامل چهار فصل است. در این بخش، رابطه بین معرفت نفس و معرفت رب در عرفان اسلامی ([[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربی]]) با عرفان مسیحی (بوناونتوره) مقایسه شده و همچنین مباحث وجود و آقرینش در عرفان اسلامی و عرفان هندویی (شانکارا) مورد بررسی تطبیقی قرار می‌گیرد. دو مقاله مهم از پروفسور [[ایزوتسو، توشیهیکو|توشیهیکو ایزوتسو]] در باب «وحدت وجود» و «معرفت نفس» نیز که توسط نویسنده ترجمه شده، به عنوان مکمل این بخش ارائه گردیده است. از دیگر مطالب این بخش، تحلیلی از روان‌شناسی عرفانی [[نجم‌الدین کبری، احمد بن عمر|نجم‌الدین کبری]] با عنوان «خود تجلی‌گر در تصوف» است.
 کتاب با ارائه کتابنامه‌ای جامع و نمایه به پایان می‌رسد و به عنوان منبعی برای مطالعه پیوند عمیق میان انسان‌شناسی و خداشناسی در سنت عرفانی اسلامی و در گفت‌وگو با دیگر سنت‌های عرفانی جهان پیشنهاد می‌شود.<ref>[https://literaturelib.com/books/857 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>