۱۵۱٬۹۱۴
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURادیبالممالک فراهانیJ1.jpg | عنوان =ادیبالممالک فراهانی | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = موسوی گرمارودی، سید علی (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PN ۵۴۴۹/الف۹ی۷۱۴ ۱۳۹۱ | موضوع =ادیب الممالک،...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''ادیبالممالک فراهانی''' تألیف سید علی موسوی گرمارودی (متولد 1320ش)، شاعر و پژوهشگر معاصر؛ کتابی است که به بررسی جامع زندگی، روزنامهنگاری و به ویژه شعر ادیبالممالک | '''ادیبالممالک فراهانی''' تألیف [[موسوی گرمارودی، سید علی|سید علی موسوی گرمارودی]] (متولد 1320ش)، شاعر و پژوهشگر معاصر؛ کتابی است که به بررسی جامع زندگی، روزنامهنگاری و به ویژه شعر [[ادیبالممالك، محمدصادق بن حسین|ادیبالممالک فراهانی]]، شاعر بزرگ دوره مشروطیت میپردازد. نگارنده شعر ادیب را از نظر کمی و کیفی سنگین و دیریاب معرفی کرده و ضمن مرور مشکلات او در خلق اثر و زندگی، به تحلیل قالبهای شعری، تخلصها، تأثیرپذیریهایش از شاعران کهن و نیز فعالیتهای مطبوعاتی و منش اجتماعی او پرداخته است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب با بخش اول که به زندگینامه ادیبالممالک اختصاص دارد، آغاز میشود. این بخش در پنج فصل شامل زایچه، کودکی، نوجوانی و خانواده؛ خاندان؛ زادگاه؛ درگذشت ادیب؛ و روزشمار زندگی، اطلاعات مفصلی از زندگی شخصی و خانوادگی این شاعر ارائه میدهد. | کتاب با بخش اول که به زندگینامه [[ادیبالممالك، محمدصادق بن حسین|ادیبالممالک]] اختصاص دارد، آغاز میشود. این بخش در پنج فصل شامل زایچه، کودکی، نوجوانی و خانواده؛ خاندان؛ زادگاه؛ درگذشت ادیب؛ و روزشمار زندگی، اطلاعات مفصلی از زندگی شخصی و خانوادگی این شاعر ارائه میدهد. | ||
بخش دوم با عنوان چگونگی شاعری در سه فصل به تحلیل جنبههای ادبی ادیب میپردازد. در این بخش ابتدا تخلصها و لقبهای شعری او (پروانه، صادق پروانه، امیری، ادیب، امیرالشعرا و ادیبالممالک) بررسی میشود. سپس نویسنده با اشاره به آمار آثار او در قالبهای مختلف (از جمله 368 قطعه، 202 رباعی، 150 چکامه، 57 مثنوی، 30 غزل و ...)، موفقترین قالبهای شعری او را چکامه، قطعه، مسمط و مثنوی معرفی میکند و برتری او در چکامهسرایی را خاطرنشان میسازد. فصل پایانی این بخش به بررسی واژگان در شعر ادیب اختصاص دارد. | بخش دوم با عنوان چگونگی شاعری در سه فصل به تحلیل جنبههای ادبی ادیب میپردازد. در این بخش ابتدا تخلصها و لقبهای شعری او (پروانه، صادق پروانه، امیری، ادیب، امیرالشعرا و ادیبالممالک) بررسی میشود. سپس نویسنده با اشاره به آمار آثار او در قالبهای مختلف (از جمله 368 قطعه، 202 رباعی، 150 چکامه، 57 مثنوی، 30 غزل و ...)، موفقترین قالبهای شعری او را چکامه، قطعه، مسمط و مثنوی معرفی میکند و برتری او در چکامهسرایی را خاطرنشان میسازد. فصل پایانی این بخش به بررسی واژگان در شعر ادیب اختصاص دارد. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
بخش ششم کتاب، دیدگاههای دیگران درباره ادیب را گردآوری کرده است. این دیدگاهها شامل نگاه دوستان، آشنایان و همدورهها، نگرندگان بعدی، و همچنین دیدگاه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی میشود. در پایان این بخش، دوره دوم شاعری ادیب که مرحلهای انتقالی محسوب میشود، مورد بحث قرار گرفته است. | بخش ششم کتاب، دیدگاههای دیگران درباره ادیب را گردآوری کرده است. این دیدگاهها شامل نگاه دوستان، آشنایان و همدورهها، نگرندگان بعدی، و همچنین دیدگاه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی میشود. در پایان این بخش، دوره دوم شاعری ادیب که مرحلهای انتقالی محسوب میشود، مورد بحث قرار گرفته است. | ||
بخش هفتم و پایانی کتاب به شعرهای برگزیده ادیبالممالک فراهانی اختصاص یافته و نمونههایی از اشعار او در قالبهای مختلف ارائه شده است تا خواننده مستقیماً با سبک و محتوای شعر این شاعر بزرگ آشنا شود. از ویژگیهای برجسته شعر ادیب که در کتاب بر آن تأکید شده، سنگینی و دیریابی کلام، تأثیرپذیری از شاعران سبک بازگشت به ویژه انوری، و قدرت بیان و ساختار سخن است. نویسنده همچنین اشاره میکند که ادیب در نثر، بیشتر طنزپرداز است و نسبت به شعرش نجیبتر مینویسد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1119 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | بخش هفتم و پایانی کتاب به شعرهای برگزیده [[ادیبالممالك، محمدصادق بن حسین|ادیبالممالک فراهانی]] اختصاص یافته و نمونههایی از اشعار او در قالبهای مختلف ارائه شده است تا خواننده مستقیماً با سبک و محتوای شعر این شاعر بزرگ آشنا شود. از ویژگیهای برجسته شعر ادیب که در کتاب بر آن تأکید شده، سنگینی و دیریابی کلام، تأثیرپذیری از شاعران سبک بازگشت به ویژه انوری، و قدرت بیان و ساختار سخن است. نویسنده همچنین اشاره میکند که ادیب در نثر، بیشتر طنزپرداز است و نسبت به شعرش نجیبتر مینویسد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1119 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||