پرش به محتوا

طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR.....J1.jpg | عنوان =طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان = | پدیدآوران = صافی، قاسم (نویسنده) | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR۴۰۰۹/س۸ص۲ | موضوع =سکوت در ادبیات |...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۳: خط ۲۳:
}}   
}}   


'''طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی''' تألیف قاسم صافی؛ پژوهشی است جامع درباره نقش و جایگاه سکوت در ادبیات فارسی و اندیشه شاعران و نویسندگان ایرانی از قرن دوم هجری تا عصر حاضر.   
'''طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی''' تألیف [[صافی، قاسم|قاسم صافی]]؛ پژوهشی است جامع درباره نقش و جایگاه سکوت در ادبیات فارسی و اندیشه شاعران و نویسندگان ایرانی از قرن دوم هجری تا عصر حاضر.   


==ساختار==   
==ساختار==   
خط ۳۱: خط ۳۱:
کتاب «طعم سکوت» به بررسی عمیق و نظام‌مند جایگاه سکوت در سنت ادبی و فکری ایران می‌پردازد. نویسنده در این اثر با نگاهی تاریخی و تحلیلی، مفهوم سکوت را از جنبه‌های مختلف فلسفی، عرفانی، اخلاقی و ادبی مورد کنکاش قرار داده است.   
کتاب «طعم سکوت» به بررسی عمیق و نظام‌مند جایگاه سکوت در سنت ادبی و فکری ایران می‌پردازد. نویسنده در این اثر با نگاهی تاریخی و تحلیلی، مفهوم سکوت را از جنبه‌های مختلف فلسفی، عرفانی، اخلاقی و ادبی مورد کنکاش قرار داده است.   


صافی در این پژوهش نشان می‌دهد که چگونه سکوت به عنوان یک مفهوم چندبعدی، هم در آثار عرفا و حکما نمود یافته و هم در شعر شاعران مختلف از رودکی تا معاصران بازتاب داشته است. از ویژگی‌های بارز این کتاب، پوشش گسترده آن بر دوران مختلف ادبیات فارسی است که شامل بررسی آرا و اندیشه‌های شخصیت‌هایی چون بایزید بسطامی، ناصرخسرو، سهروردی، خواجه نصیرالدین طوسی، حافظ، صائب و تا معاصران مانند فروغ فرخزاد و شفیعی کدکنی می‌شود.   
[[صافی، قاسم|صافی]] در این پژوهش نشان می‌دهد که چگونه سکوت به عنوان یک مفهوم چندبعدی، هم در آثار عرفا و حکما نمود یافته و هم در شعر شاعران مختلف از [[رودکی، جعفر بن محمد|رودکی]] تا معاصران بازتاب داشته است. از ویژگی‌های بارز این کتاب، پوشش گسترده آن بر دوران مختلف ادبیات فارسی است که شامل بررسی آرا و اندیشه‌های شخصیت‌هایی چون [[بایزید بسطامی، طیفور بن‌ عیسى‌|بایزید بسطامی]]، [[ناصر خسرو|ناصرخسرو]]، [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیرالدین طوسی]]، [[حافظ، شمس‌الدین محمد|حافظ]]، [[صائب، محمدعلی|صائب]] و تا معاصران مانند فروغ فرخزاد و شفیعی کدکنی می‌شود.   


نویسنده با استناد به نمونه‌های متعدد از متون نظم و نثر فارسی، انواع سکوت را تحلیل کرده است: سکوت عرفانی به عنوان والاترین مرتبه شناخت، سکوت اخلاقی به عنوان سنگ محک خردمندی، و سکوت ادبی به عنوان ابزاری هنرمندانه برای انتقال مفاهیم عمیق. همچنین تأثیر این مفهوم بر سبک‌شناسی آثار ادبی و کارکردهای زیبایی‌شناختی آن مورد توجه قرار گرفته است.   
نویسنده با استناد به نمونه‌های متعدد از متون نظم و نثر فارسی، انواع سکوت را تحلیل کرده است: سکوت عرفانی به عنوان والاترین مرتبه شناخت، سکوت اخلاقی به عنوان سنگ محک خردمندی، و سکوت ادبی به عنوان ابزاری هنرمندانه برای انتقال مفاهیم عمیق. همچنین تأثیر این مفهوم بر سبک‌شناسی آثار ادبی و کارکردهای زیبایی‌شناختی آن مورد توجه قرار گرفته است.