فرزند ایران (داستانی بر پایه سرگذشت فردوسی): تفاوت میان نسخه‌ها

'''فرزند ایران''' تألیف میرجلال‌الدین کزازی، داستانی نوآیین و بی‌پیشینه در ادبیات فارسی است که بر پایه سرگذشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و شاهنامهٔ او خلق شده است. این اثر ترکیبی خلاقانه از واقعیت‌های تاریخی پیرامون زندگی فردوسی، افسانه‌های کهن مرتبط با او و تخیلات هنرمندانه نویسنده است.

کزازی در این اثر سه شالوده اصلی را برای خلق داستان خود به کار گرفته است: نخست، قطعات پراکنده‌ای که فردوسی در شاهنامه از زندگی شخصی خود آورده؛ دوم، افسانه‌های کهن مرتبط با فردوسی که در منابعی چون تاریخ سیستان و چهارمقاله آمده؛ و سوم، تخیلات و ابداعات خود نویسنده برای تکمیل داستان.  

یکی از ویژگی‌های مهم کتاب، زبان فاخر و ادبی آن است که با وجود پیچیدگی‌های زبانی، همچنان روان و رسا باقی می‌ماند. کزازی در این اثر به خوبی توانسته فضای تاریخی ایران در قرن چهارم هجری و دغدغه‌های فکری و هنری فردوسی را به تصویر بکشد. فصل «پاک در خاک» که به مرگ فردوسی می‌پردازد، از بخش‌های عمیق و تاثیرگذار کتاب است.<ref>[https://literaturelib.com/books/846 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>