مقتل شوشتری: تفاوت میان نسخه‌ها

'''مقتل شوشتری''', گردآورنده: [[ابراهیم سلطانی نسب]](معاصر)، مؤلف: [[آیت‌الله علامه شیخ جعفر شوشتری]](۱۲۳۸-۱۳۰۳ق) عالم بزرگ و خطیب توانا. این کتاب مجموعه‌ای از روضه‌ها و سخنرانی‌های تأثیرگذار شیخ جعفر شوشتری است که به‌صورت جامع به واقعه کربلا و مصائب امام حسین(ع) و یارانش می‌پردازد.

علامه شوشتری انگیزه خود از نگارش این اثر را تلاشی برای آشناکردن بیشتر مردم با معارف قرآن و اسلام بیان می‌کند. ایشان پس از فراغت از تحصیل در حوزه نجف و بازگشت به شوشتر، بر آن شدند تا با ادامه منبر و سخنرانی، به این مهم بپردازند.

ایشان همچنین ذکر می‌کنند که در عالم رؤیا خود را در سرزمین کربلا، هنگام ورود کاروان امام حسین(ع) دیده‌اند و این رؤیا عزم ایشان را برای تألیف این کتاب، با یاری و عنایت امام حسین(ع)، تقویت کرده است<ref>مقدمه، ص6-4</ref>.

کتاب در یک جلد تنظیم شده و شامل بخش‌های متعددی است که با یک مقدمه آغاز شده و در ادامه به موضوعات گوناگون مرتبط با امام حسین(ع) و واقعه کربلا، از جمله صفات، ولادت، نام‌گذاری، مقتل شهدا، فضایل، و مراسم عزاداری می‌پردازد.

مقدمه کتاب با بیان شخصیت نویسنده، آیت‌الله علامه شیخ جعفر شوشتری، آغاز می‌شود. در این بخش، او از تحصیلات خود در حوزه نجف اشرف و بازگشت به شوشتر سخن می‌گوید. مقدمه همچنین بیان می‌کند که این کتاب، جمع‌آوری منابر و آثار علامه شوشتری است تا برای ذاکرین اهل‌بیت(ع) قابل‌استفاده باشد<ref>مقدمه، ص4- 6</ref>.

صفات اختصاصی امام حسین(ع) این بخش به بیان ویژگی‌های منحصربه‌فرد و فضایل والای امام حسین(ع) می‌پردازد. ویژگی‌هایی چون "نور"(نور الهی)، "طینت"(خاک خاص خلقت)، و "آداب"(فضایل اخلاقی) ایشان را ممتاز می‌سازد. از جمله نکات برجسته، فضیلت زیارت و تربت امام حسین(ع) است که حتی سجده بر تربت ایشان را دارای پاداش عظیم می‌داند و شفا و نورانیت را از خواص آن برمی‌شمرد. همچنین، این بخش به صبر و بردباری بی‌نظیر امام حسین(ع) و ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری ایشان در مواجهه با مصائب اشاره دارد<ref>متن کتاب، ص7- 10</ref>.

ولادت و نام‌گذاری امام حسین در این قسمت، جزئیات مربوط به ولادت و نام‌گذاری امام حسین(ع) تشریح شده است. روایت می‌شود که جبرئیل امین از سوی خداوند بر پیامبر(ص) نازل شد تا ولادت حسین را تبریک گوید و نام او را "حسین" بگذارد. این بخش شامل گفتگوهای پیامبر(ص) با جبرئیل است که در آن از شهادت آینده امام حسین(ع) و مصائب او خبر داده می‌شود، و این خبر باعث اندوه پیامبر(ص) می‌گردد. همچنین، گریه فرشتگان و حضور آنان در زمان ولادت امام حسین(ع) برای تسلیت و کمک به ایشان، نشان‌دهنده عظمت این واقعه است. بخش دیگری به این نکته می‌پردازد که امام حسین(ع) از انگشت پیامبر(ص) شیر می‌خورده و از زبان حضرت زهرا(س) تغذیه می‌نموده که نشان‌دهنده ارتباط معنوی و برکت الهی ایشان است<ref>همان، ص11- 15</ref>.

در قسمت خصایص حسینیه، ویژگی‌های معنوی و جسمانی خاص امام حسین(ع) و سایر ویژگی‌های مرتبط با ایشان اختصاص دارد. نویسنده به جنبه‌های مختلف فضائل و مقام والای امام حسین(ع) می‌پردازد. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به توصیف دقیق پوشش و ظاهر مبارک ایشان اشاره کرد که هر جزء آن دارای معنای خاصی است. همچنین، شجاعت بی‌نظیر امام(ع) در میدان نبرد و پایداری ایشان در برابر ظلم موردتأکید قرار می‌گیرد. این بخش به مقام و منزلت بی‌بدیل امام حسین(ع) نزد خداوند و اهل‌بیت(ع) می‌پردازد و او را نمونه اعلای فداکاری و ایثار معرفی می‌کند<ref>همان، ص43- 53</ref>.