ما اتفق لفظه و اختلف معناه (ابن یزیدی): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Hbaghizadeh صفحهٔ ما اتفق لفظه و اختلف معناه (ابن یزیدی، ابراهیم بن یحیی) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ما اتفق لفظه و اختلف معناه (ابن یزیدی) منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}
{{کاربردهای دیگر|ما اتفق لفظه و اختلف معناه (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|ما اتفق لفظه و اختلف معناه (ابهام‌زدایی)}}
'''ما اتفق لفظه واختلف معناه''' اثر ابراهیم بن ابی ‌محمد یحیی یزیدی (متوفی 225ق)، کتابی است پیرامون واژگان و کلماتی که با یکدیگر، از لحاظ لفظی مشترک ولی از لحاظ معنایی، متفاوت هستند که در اصطلاح، به آنها «مشترک لفظی» گفته می‌شود.
'''ما اتفق لفظه واختلف معناه''' اثر [[ابن یزیدی، ابراهیم بن یحیی|ابراهیم بن ابی‌محمد یحیی یزیدی]] (متوفی 225ق)، کتابی است پیرامون واژگان و کلماتی که با یکدیگر، از لحاظ لفظی مشترک ولی از لحاظ معنایی، متفاوت هستند که در اصطلاح، به آنها «مشترک لفظی» گفته می‌شود.


کتاب حاضر، معروف‌ترین اثر یزیدی و یکی از قدیمی‌ترین معجم و فرهنگ لغات پیرامون واژگانی است که مشترک لفظی هستند و توسط یکی از قدیمی‌ترین لغت‌شناسان، نوشته شده است<ref>مقدمه محقق، ص1</ref>.
کتاب حاضر، معروف‌ترین اثر [[ابن یزیدی، ابراهیم بن یحیی|یزیدی]] و یکی از قدیمی‌ترین معجم و فرهنگ لغات پیرامون واژگانی است که مشترک لفظی هستند و توسط یکی از قدیمی‌ترین لغت‌شناسان، نوشته شده است<ref>مقدمه محقق، ص1</ref>.


تقدم در تألیف، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اثر حاضر بوده که باعث اهمیت و ارزش ویژه آن شده است. این کتاب، یکی از منابع کهنی است که مبنای کار معجم و فرهنگ لغت‌های پس از خود تا زمان تألیف «تاج العروس» و حتی پس از آن، قرار گرفته و از آن به‌عنوان منبع و مرجعی معتبر استفاده شده است. تقدم در تألیف، موضوع مهمی است که اعتماد ما به این کتاب را بیشتر می‌کند، زیرا این امر، نشان‌دهنده آن است که نویسنده در آن، لغات و واژگان را از منابع اصلی و از راویانی که به طور غریزی و طبیعی با آن لغات صحبت می‌کردند، پیش از آنکه خلوص زبان مختل شده و بسیاری از مردم به تلفظ نادرست آن عادت کنند، نقل کرده است<ref>همان</ref>.
تقدم در تألیف، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اثر حاضر بوده که باعث اهمیت و ارزش ویژه آن شده است. این کتاب، یکی از منابع کهنی است که مبنای کار معجم و فرهنگ لغت‌های پس از خود تا زمان تألیف «تاج العروس» و حتی پس از آن، قرار گرفته و از آن به‌عنوان منبع و مرجعی معتبر استفاده شده است. تقدم در تألیف، موضوع مهمی است که اعتماد ما به این کتاب را بیشتر می‌کند، زیرا این امر، نشان‌دهنده آن است که نویسنده در آن، لغات و واژگان را از منابع اصلی و از راویانی که به طور غریزی و طبیعی با آن لغات صحبت می‌کردند، پیش از آنکه خلوص زبان مختل شده و بسیاری از مردم به تلفظ نادرست آن عادت کنند، نقل کرده است<ref>همان</ref>.