۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی | | زبان = عربی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره = | ||
| موضوع = | | موضوع = | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''البديع في البديع'''، تألیف شاعر، اديب، راوى و نقاد شعر و ادب عرب در عصر دوم عباسى، | '''البديع في البديع'''، تألیف شاعر، اديب، راوى و نقاد شعر و ادب عرب در عصر دوم عباسى،[[ابن معتز، عبدالله بن محمد|ابوالعباس عبدالله بن محمد بن معتز]] (247- 296ق)، پژوهشی تأثیرگذار است که دانش ادبی بدیع را میشناساند و انواع آن را با مثالهای فراوان (قرآنی، روایی و شعری) توضیح میدهد. | ||
==درباره نسخه== | ==درباره نسخه== | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
* تفاوت مهمّ این نسخه در مقدمه علمی و تحلیلی آن است که در اینجا درباره آن توضیح میدهیم: | * تفاوت مهمّ این نسخه در مقدمه علمی و تحلیلی آن است که در اینجا درباره آن توضیح میدهیم: | ||
==مقاله تحلیلی: سه فصل در شناخت کتاب «البدیع»== | ==مقاله تحلیلی: سه فصل در شناخت کتاب «البدیع»== | ||
* این نسخه از کتاب البدیع نوشته | * این نسخه از کتاب البدیع نوشته[[ابن معتز، عبدالله بن محمد|ابوالعباس عبدالله بن محمد بن معتز]]، به عنوان نخستین تألیف مدون در فن بدیع، دارای مقدمهای تحلیلی است که پژوهشگر یا ناشر در سه فصل به بررسی سیر تحول بلاغت و جایگاه ابن المعتز در این حوزه میپردازد. این سه فصل زمینهای جامع برای درک اهمیت و روششناسی این اثر فراهم میآورند: | ||
# الفصل الأول: البيان قبل ابن المعتز (بلاغت پیش از ابن المعتز): این فصل به سابقه مطالعات بلاغی در ادبیات عرب میپردازد. در زندگی نخستین اعراب، ذوق و طبع فطری حاکم بود و ایشان را از تحلیل اصول نقد و بیان بینیاز میساخت. اما در پرتو حیات اسلامی و آمیختگی فرهنگها، نیاز به تدوین اصول نمودار گشت. نویسنده تأکید میکند که فرهنگ بیانی در این دوران توسط سه طبقه اصلی رشد یافت: | # الفصل الأول: البيان قبل ابن المعتز (بلاغت پیش از ابن المعتز): این فصل به سابقه مطالعات بلاغی در ادبیات عرب میپردازد. در زندگی نخستین اعراب، ذوق و طبع فطری حاکم بود و ایشان را از تحلیل اصول نقد و بیان بینیاز میساخت. اما در پرتو حیات اسلامی و آمیختگی فرهنگها، نیاز به تدوین اصول نمودار گشت. نویسنده تأکید میکند که فرهنگ بیانی در این دوران توسط سه طبقه اصلی رشد یافت: | ||
## راویان و علمای ادب | ## راویان و علمای ادب | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
## ابن المعتز پنج فن اصلی بدیع را ذکر میکند (استعاره، تجنیس، مطابقه، رد العجز علی الصدر، و مذهب کلامی) | ## ابن المعتز پنج فن اصلی بدیع را ذکر میکند (استعاره، تجنیس، مطابقه، رد العجز علی الصدر، و مذهب کلامی) | ||
## و افزون بر آن، سیزده "محاسن کلام و شعر" دیگر را برمیشمرد (مانند التفات، اعتراض، حسن خروج و حسن تشبیه). | ## و افزون بر آن، سیزده "محاسن کلام و شعر" دیگر را برمیشمرد (مانند التفات، اعتراض، حسن خروج و حسن تشبیه). | ||
## روش کار کتاب، مطالعه کاربردی گسترده است و افزون بر ایات و روایات و کلام صحابه و ... حاوی بیش از 312 شاهد از ۴۲۵ بیت از عیون شعر عربی است. <ref> همان، ص7- 34. </ref> | ## روش کار کتاب، مطالعه کاربردی گسترده است و افزون بر ایات و روایات و کلام صحابه و... حاوی بیش از 312 شاهد از ۴۲۵ بیت از عیون شعر عربی است. <ref> همان، ص7- 34. </ref> | ||
# الفصل الثالث: كتاب "البديع" لابن المعتز (ویژگیهای کتاب البدیع): این فصل ویژگیهای ساختاری و تأثیرات البدیع را بررسی میکند: | # الفصل الثالث: كتاب "البديع" لابن المعتز (ویژگیهای کتاب البدیع): این فصل ویژگیهای ساختاری و تأثیرات البدیع را بررسی میکند: | ||
## کتاب در سال ۲۷۴ هجری قمری و در ۲۷ سالگی مؤلف نگاشته شده است. | ## کتاب در سال ۲۷۴ هجری قمری و در ۲۷ سالگی مؤلف نگاشته شده است. | ||