پرش به محتوا

في رحاب حديث الکساء: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' .' به '.'
جز (جایگزینی متن - ' .' به '.')
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۴: خط ۲۴:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''في رحاب حديث الكساء'''، از آثار سخنور و پژوهشگر عراقی معاصر، [[موید، علی حیدر|علی حیدر مؤید]] (متولد کربلا 1368ق)، پژوهشی جامع (روایی، تفسیری، کلامی، ادبی و...) بر اساس منابع فریقین است که به بررسی اسناد و دلالت روایتی معتبر درباره معرفی اهل بیت عصمت و طهارت(ع) می‌پردازد و پیام‌های اعتقادی و آداب و درس‌های اخلاقی قرائت آن را شرح می‌دهد و نیز منزلت «حدیث کساء» را از دیدگاه تعدادی از شاعران عرب‌زبان بیان می‌کند.
'''في رحاب حديث الكساء'''، از آثار سخنور و پژوهشگر عراقی معاصر، [[موید، علی حیدر|علی حیدر مؤید]] (متولد کربلا 1368ق)، پژوهشی جامع (روایی، تفسیری، کلامی، ادبی و...) بر اساس منابع فریقین است که به بررسی اسناد و دلالت روایتی معتبر درباره معرفی اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) می‌پردازد و پیام‌های اعتقادی و آداب و درس‌های اخلاقی قرائت آن را شرح می‌دهد و نیز منزلت «حدیث کساء» را از دیدگاه تعدادی از شاعران عرب‌زبان بیان می‌کند.


==هدف و روش==
==هدف و روش==
خط ۳۳: خط ۳۳:


==نمونه مباحث==
==نمونه مباحث==
* «فقال علي(ع) لأبي: يا رسول‌الله أخبرني ما لجلوسنا هذا تحت الكساء من الفضل عندالله؟ ...». پرسیدن برای یاد دادن به دیگران مستحبّ است؛ همان طور که به‌خصوص پرسش از فضیلت‌های اهل‌بیت(ع) استحباب دارد و [[امام علی علیه‌السلام|امام علی(ع)]] این مطلب را می‌دانست، ولی پرسید تا پاسخ آشکار شود و دیگران بدانند و کلام پیامبر(ص) ثبت گردد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص270</ref>.
* «فقال علي(ع) لأبي: يا رسول‌الله أخبرني ما لجلوسنا هذا تحت الكساء من الفضل عندالله؟...». پرسیدن برای یاد دادن به دیگران مستحبّ است؛ همان طور که به‌خصوص پرسش از فضیلت‌های اهل‌بیت(ع) استحباب دارد و [[امام علی علیه‌السلام|امام علی(ع)]] این مطلب را می‌دانست، ولی پرسید تا پاسخ آشکار شود و دیگران بدانند و کلام پیامبر(ص) ثبت گردد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص270</ref>.
* «... إذن و الله فزنا و فاز شيعتنا و ربّ الكعبة». اینکه انسان خودش را بستاید و فضائل خود را بگوید، در مقام تعلیم و دفع تهمت یا احقاق حقّ، مستحبّ است و گاهی واجب می‌شود و قبح خودستایی از باب عنوان اولی است، ولی زمانی که عنوان نیکی (مانند امر به معروف) بر آن صادق شود، مستحب یا واجب شود...<ref>ر.ک: همان، ص274</ref>.
* «... إذن و الله فزنا و فاز شيعتنا و ربّ الكعبة». اینکه انسان خودش را بستاید و فضائل خود را بگوید، در مقام تعلیم و دفع تهمت یا احقاق حقّ، مستحبّ است و گاهی واجب می‌شود و قبح خودستایی از باب عنوان اولی است، ولی زمانی که عنوان نیکی (مانند امر به معروف) بر آن صادق شود، مستحب یا واجب شود...<ref>ر.ک: همان، ص274</ref>.