اهلی شیرازی، محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)')
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR45751.jpg|بندانگشتی|]]
| عنوان = کمال‌الدین اهلی شیرازی
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR45751.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type="authorName" |
| توضیح تصویر =
| نام کامل = کمال‌الدین محمد اهلی شیرازی
| نام‌های دیگر =
| لقب =
| تخلص = اهلی
| نسب =
| نام پدر =
| ولادت = 858 قمری
| محل تولد = شیراز
| کشور تولد =
| محل زندگی = شیراز، هرات
| رحلت = 942 قمری
| شهادت =
| مدفن = دست چپ مقبره حافظ، شیراز
| طول عمر =
| نام همسر =
| فرزندان =
| خویشاوندان =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه دوازده‌امامی
| پیشه = شاعر
| درجه علمی =
| دانشگاه =
| علایق پژوهشی =
| منصب =
| پس از =
| پیش از =
| اساتید =[[دوانی، محمد بن اسعد|جلال‌الدین‌ محمد دوانى‌]]
| مشایخ =
| معاصرین = {{فهرست جعبه عمودی | امیر علیشیر نوایی | شاه اسماعیل صفوی | شاه تهماسب صفوی}}
| شاگردان =
| اجازه اجتهاد از =
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان اشعار اهلی شیرازی]] | [[مثنوی سحر حلال]] | [[مثنوی شمع و پروانه]] | [[ساقی‌نامه]]}}
| سبک نوشتاری = سبک عراقی، با آرایه‌های ادبی فراوان
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE45751AUTHORCODE
}}


|-
'''محمدبن یوسف بن شهاب شیرازی''' (858-942 ق) شاعر برجستهٔ ایرانی در اواخر دوره تیموری و اوایل صفوی است. او در تمامی فنون شعری دستی توانا داشت و با سرودن قصاید متعدد در مدح اهل بیت(ع) و رثای شهیدان کربلا، از شاعران برجسته شیعه‌منش به شمار می‌رود. از مهمترین آثار او می‌توان به مثنوی‌های «سحر حلال» و «شمع و پروانه» اشاره کرد که نمونه‌های والایی از هنر شاعری او هستند.او از شاگردان دوانی بود و بااینکه به دربار شاهان راه یافت، تا آخر عمر در تنگ‌دستی زیست. مزار اهلی در کنار تربت [[حافظ، شمس‌الدین محمد|حافظ شیرازی]] در شیراز است.
|نام‌های دیگر
| data-type="authorOtherNames" |
|-
|نام پدر
| data-type="authorfatherName" |محمد
 
|-
|متولد
| data-type="authorbirthDate" |حدود 858ق
 
|-
|محل تولد
| data-type="authorBirthPlace" |شیراز
 
|-
|رحلت
| data-type="authorDeathDate" |942ق
|-
|اساتید
| data-type="authorTeachers" |[[دوانی، محمد بن اسعد|جلال‌الدین‌ محمد دوانى‌]]
|-
|برخی آثار
| data-type="authorWritings" | [[دیوان اشعار اهلی شیرازی]]
 
|- class="articleCode"
|کد مؤلف
| data-type="authorCode" |AUTHORCODE45751AUTHORCODE
|}
</div>
 
'''محمدبن یوسف بن شهاب شیرازی''' (درگذشته 942ق‌/1535م‌)، متخلص به اهلی، ادیب‌ و شاعر سده 10ق‌/16م‌.
 
او از شاگردان دوانی بود و بااینکه به دربار شاهان راه یافت، تا آخر عمر در تنگ‌دستی زیست. مزار اهلی در کنار تربت [[حافظ، شمس‌الدین محمد|حافظ شیرازی]] در شیراز است.


= ولادت =
= ولادت =
در حدود سال ۸۵۸ق در شیراز متولد شد.
کمال‌الدین محمد اهلی شیرازی، متخلص به اهلی، در سال 858 قمری در شهر شیراز دیده به جهان گشود. وی در خانواده‌ای متولد شد که زمینه‌های علمی و ادبی در آن وجود داشت و از همان ابتدا با فضای فرهنگی شیراز آشنا بود.


= اساتید=
= اساتید=
وی‌ از شاگردان‌ [[دوانی، محمد بن اسعد|جلال‌الدین‌ محمد دوانى‌]] (درگذشته 908ق‌) بود.


= ارتباط با پادشاهان =
اهلی شیرازی تحصیلات مقدماتی و تخصصی خود را در زادگاهش شیراز گذراند. وی در جوانی به فراگیری علوم ادبی و فنون شاعری پرداخت و به دلیل هوش سرشار و طبع روان، به سرعت در این عرصه پیشرفت کرد. او در علم عروض و قوافی و نیز فن معما به درجه بالایی از تبحر رسید و در این علوم از همگنان خود پیشی گرفت.از اساتید ایشان [[دوانی، محمد بن اسعد|جلال‌الدین‌ محمد دوانى‌]] (درگذشته 908ق‌) را می‌توان نام برد.
و در جوانى‌ به‌ دربار سلطان‌ حسین‌ بایقرا در هرات‌ راه‌ یافت‌ و در آنجا قصیده معروف‌ خود را به‌ تتبع‌ از سلمان‌ ساوجى‌ برای‌ امیر علی‌شیر نوایى‌ سرود. اهلى‌ از هرات‌، به‌ آذربایجان‌ رفت‌ و به‌ دربار سلطان‌ یعقوب‌، سومین‌ پادشاه‌ آق‌ قویونلو راه‌ یافت‌ و در ستایش‌ او اشعاری‌ سرود. اهلى‌ به‌ هنگام‌ جلوس‌ شاه‌ اسماعیل‌ صفوی‌ به‌ دربار او روی‌ آورد و در آنجا منزلت‌ بسیار یافت‌. بااین‌حال‌، گویند که‌ وی‌ همواره‌ در فقر و تنگ‌دستى‌ زیست‌<ref>ر.ک: غلامیان سیمین، ج10، ص481</ref>.
 
==فعالیت‌ها==
اهلی شیرازی فعالیت شاعری خود را ابتدا در شیراز آغاز کرد و به تدریج آوازهٔ او به گوش امیر علیشیر نوایی در هرات رسید. او به هرات رفت و با سرودن قصیده‌ای به پیروی از خواجه سلمان ساوجی و تقدیم آن به امیر علیشیر، مورد توجه و احسان وی قرار گرفت. اهلى‌ از هرات‌، به‌ آذربایجان‌ رفت‌ و به‌ دربار سلطان‌ یعقوب‌، سومین‌ پادشاه‌ آق‌ قویونلو راه‌ یافت‌ و در ستایش‌ او اشعاری‌ سرود. اهلى‌ به‌ هنگام‌ جلوس‌ شاه‌ اسماعیل‌ صفوی‌ به‌ دربار او روی‌ آورد و در آنجا منزلت‌ بسیار یافت‌. بااین‌حال‌، گویند که‌ وی‌ همواره‌ در فقر و تنگ‌دستى‌ زیست‌<ref>ر.ک: غلامیان سیمین، ج10، ص481</ref>.


=وفات=
=وفات=
اهلى‌ در 84 سالگى‌ در شیراز درگذشت‌ و در کنار تربت‌ خواجه‌ حافظ به‌ خاک‌ سپرده‌ شد<ref>ر.ک: همان</ref>.
 
کمال‌الدین اهلی شیرازی سرانجام در سال 942 قمری در شهر شیراز درگذشت. بنا به وصیت او، پیکرش را در دست چپ آرامگاه حافظ شیرازی، در جوار این شاعر بزرگ، به خاک سپردند. <ref>ر.ک: همان</ref>.


=ویژگی‌های شعری=
=ویژگی‌های شعری=
خط ۶۱: خط ۶۷:


=منابع مقاله=
=منابع مقاله=
غلامیان، سیمین، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، 1380ش.
* ر. ک. غلامیان، سیمین، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، 1380ش.
* حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، ترجمه تقويم التواريخ (سالشمار وقايع مهم جهان از آغاز آفرينش تا سال 1085 هـ.ق)، تهران - ایران: مرکز پژوهشی ميراث مکتوب، 1384 هجری شمسی


{{شعر و شاعری}}


{{شعر و شاعری}}
=وابسته‌ها=
=وابسته‌ها=
{{وابسته‌ها}}
{{وابسته‌ها}}