۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
رساله روحيه و منهج التحرير: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ' '''،' به ''''،'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''،' به ''''،') |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی - فارسی | | زبان = عربی - فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =BP ۲۸۶/ن۹ر۵ | ||
| موضوع =نیریزی، | | موضوع =نیریزی، قطبالدین محمد، 1100 - 1173ق. - سرگذشتنامه - عرفان - متون قدیمی تا قرن 14 | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = کتابخانه احمدی | | ناشر = کتابخانه احمدی | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''رساله روحیه و منهج التحریر '''، تألیف [[نیریزی، سید قطبالدین محمد|سید قطبالدین محمد حسینی نیریزی]] (1173-1100ق)، مشتمل بر دو رساله عرفانی است که «رساله روحیه»، منظوم و «رساله منهج التحریر» منثور است. این کتاب با مقدمهای در شرح حال و تحقیق در تصنیفات مؤلف، به قلم [[خواجوی، محمد|محمد خواجوی]] آغاز و با ترجمه و تعلیقه خود او در پایان، منتشر شده است. | '''رساله روحیه و منهج التحریر'''، تألیف [[نیریزی، سید قطبالدین محمد|سید قطبالدین محمد حسینی نیریزی]] (1173-1100ق)، مشتمل بر دو رساله عرفانی است که «رساله روحیه»، منظوم و «رساله منهج التحریر» منثور است. این کتاب با مقدمهای در شرح حال و تحقیق در تصنیفات مؤلف، به قلم [[خواجوی، محمد|محمد خواجوی]] آغاز و با ترجمه و تعلیقه خود او در پایان، منتشر شده است. | ||
[[خواجوی، محمد|خواجوی]] کتاب را با مقدمهای مسجع آغاز میکند، با این عبارت که: «روزگاری دراز بود که دل بیقرار در هوای نگارش احوال و آثار آن مست شراب ازلی و آن واله جمال ابدی، آن جمال عارفان و آن مستند عاشقان، آن گوهر دریای معرفت و آن جوهر یکتای حقیقت، آن فانی از خود و باقی به حق... هر گدایی که ریزهچین خوان تلقین او شد، پادشاه دین و عقبی گشت و هر قلبی که گرفتار نفاق و ریا بود، در کارگاه اخلاق او کیمیا گشت، سلطان العارفين قطب الحق و الملة و الدين، السيد قطبالدين محمد النيريزي قدس الله نفسه الزكية...»<ref>ر.ک: مقدمه، ص3-4</ref>. | [[خواجوی، محمد|خواجوی]] کتاب را با مقدمهای مسجع آغاز میکند، با این عبارت که: «روزگاری دراز بود که دل بیقرار در هوای نگارش احوال و آثار آن مست شراب ازلی و آن واله جمال ابدی، آن جمال عارفان و آن مستند عاشقان، آن گوهر دریای معرفت و آن جوهر یکتای حقیقت، آن فانی از خود و باقی به حق... هر گدایی که ریزهچین خوان تلقین او شد، پادشاه دین و عقبی گشت و هر قلبی که گرفتار نفاق و ریا بود، در کارگاه اخلاق او کیمیا گشت، سلطان العارفين قطب الحق و الملة و الدين، السيد قطبالدين محمد النيريزي قدس الله نفسه الزكية...»<ref>ر.ک: مقدمه، ص3-4</ref>. | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده:تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:مباحث خاص تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 مرداد 1403]] | ||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مرداد 1403 توسط سید محمد رضا موسوی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ مرداد 1403 توسط سید محمد رضا موسوی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مرداد 1403 توسط محسن عزیزی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ مرداد 1403 توسط محسن عزیزی]] | ||