ک‍م‍ال‌ال‍دی‍ن‌ اصفهانی، اس‍م‍اع‍ی‍ل ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د: تفاوت میان نسخه‌ها

'''کمال‌الدین اسماعیل بن عبدالرزاق اصفهانی'''، (متوفی ۶۳۵ق) معروف به خلاق‌المعانی، از شعراء و قصیده‌سرایان معروف ایران در قرن هفتم هجری و از مریدان [[سهروردی، عمر بن محمد|شیخ شهاب‌الدین عمر سهروردی]] است. [[سوگندنامه]] و دیوان اشعار از جمله آثار اوست.

او نزد پدر شاعر و دانشمند خود و سایر بزرگان آن عصر تربیت شده و از نوجوانی به سرودن شعر پرداخته و کم‌کم آوازه او همه جا را فراگرفته است<ref>مهدوی، سید مصلح‌الدین، ج1، 567</ref>.

او از مریدان [[سهروردی، عمر بن محمد|شیخ شهاب‌الدین عمر سهروردی]] عارف مشهور آن عصر به شمار می‌رفته و اشعاری در مدح او سروده است. از دیگر ممدوحان او حسام‌الدین اردشیر، از پادشاهان آل باوند مازندران، اتابک سعد بن زنگی از حکّام فارس، رکن‌الدین صاعد بن مسعود، از رؤسای مذهبی اصفهان و جلال‌الدین‌ منکبرنی، پادشاه خوارزمشاهی بوده‌اند<ref>همان</ref>.

او در اصفهان، شاهد درگیری‌های طولانی و کشتارهای فراوان بین شافعیان و حنفیان بوده و از این درگیری‌ها که در دو محله اصفهان، جویباره و دردشت صورت می‌گرفته، آزرده خاطر شده و آنان را نفرین کرده است<ref>همان، ص567-568</ref>.

او آثاری به نظم و نثر دارد که از آن جمله است:

# دیوان اشعار که به چاپ رسیده است؛

# نامه در پاسخ امیری که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است<ref>همان</ref>.

<references />

{{وابسته‌ها}}

[[دیوان خلاق المعانی ابوالفضل کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی]]

[[جان معنی]]