کاشف‌الغطاء، جعفر بن خضر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''جعفر کاشف‌الغطاء''' (1154-1228ق)، مشهور به شیخ جعفر نجفی و ملقب به کاشف‌الغطاء، شیخ جعفر کبیر و شیخ المشایخ، از مراجع تقلید شیعه، صاحب کتاب [[كشف الغطاء عن مبهمات الشريعة الغراء (طبع جدید)|کشف الغطاء]]، از شاگردان [[وحید بهبهانی، محمدباقر|آقا محمدباقر وحيد بهبهانى]] و [[بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی|سيد مهدى بحرالعلوم]]، [[صاحب جواهر، محمدحسن|شيخ محمدحسن نجفى]]، صاحب [[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام|جواهر الكلام]]،  

کاشف‌الغطاء معاصر با [[طباطبایی کربلایی، علی بن محمدعلی|آیت‌الله سيد على طباطبائى]] (خواهر زاده [[وحید بهبهانی، محمدباقر|وحيد بهبهانى]]، متوفى 1331ق) است كه يك دوره فقه استدلالى كامل را تدوين كرد و در ترتيب ابواب آن به ابتكارات جالبى دست زد.  

آثار علمى کاشف‌الغطاء منحصر به چند كتاب فقهى نيست، بلكه يكى از آثار مهم عملى و علمى او را مى‌توان تربيت كردن فرزندانى بر جسته و فقيه ذكر نمود كه هر يك دريايى از علم و دانش بودند. شيخ جعفر داراى سه فرزند مجتهد بود كه هر سه از فقهاى بنام شيعه‌اند و بزرگ‌ترين آنها شيخ موسى است كه پدر براى وى احترامى فوق العاده قائل بود و برخى از تأليفات اين فرزند به خواهش پدر بوده است. شيخ جعفر اين فرزندش را بر تمام فقها، به استثناى [[شهيد اول]] و محقق برتر مى‌دانست. دو فرزند ديگرش شيخ على و شيخ حسن مى‌باشند كه هر دو مجتهد بوده‌اند.

شيخ جعفر کاشف‌الغطاء از محضر بزرگانى نظير: شيخ محمد مهدى فتونى و [[وحید بهبهانی، محمدباقر|آقا محمدباقر وحيد بهبهانى]] و [[بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی|سيد مهدى بحرالعلوم]] و پدر بزرگوار خود كسب دانش كرده است.

# [[صاحب جواهر، محمدحسن|شيخ محمدحسن نجفى]]، [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]] الكلام