۱۶۱٬۰۵۲
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید ابوالقاسم دهکردی اصفهانی | |||
| تصویر = NUR08202.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = دهکردی، سید ابوالقاسم | |||
| | | نام کامل = سید ابوالقاسم بن سید محمدباقر حسینی دهکردی اصفهانی | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید محمدباقر دهکردی | |||
| ولادت = حدود ۱۲۳۴ شمسی (۱۲۷۲ قمری / ۱۸۵۶ میلادی) | |||
| | | محل تولد = دهکرد (شهرکرد کنونی)، چهارمحال و بختیاری | ||
|نام | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = دهکرد، اصفهان، سامرا، نجف | ||
| | | رحلت = شب یکشنبه ۶ شوال ۱۳۵۳ قمری (۱۳۱۳ شمسی / ۱۹۳۵ میلادی) | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = غرب زینبیه، اصفهان | ||
| | | طول عمر = ۸۰ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه | ||
| | | پیشه = فقیه، اصولی، عارف، واعظ، مرجع تقلید | ||
| | | درجه علمی = مجتهد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| حوزه = حوزه علمیه اصفهان، سامرا، نجف | |||
[[نجفی اصفهانی، محمدباقر| | | علایق پژوهشی = فقه، اصول، عرفان، اخلاق، تفسیر، حدیث | ||
| منصب = مرجع تقلید در اصفهان و مناطق چهارمحال و بختیاری | |||
[[ | | پس از = | ||
| پیش از = | |||
[[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازی (میرزای شیرازی)]] | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|محمدکاظم خراسانی (آخوند خراسانی)]] | [[رشتی، حبیبالله|میرزا حبیبالله رشتی]] | [[نجفی اصفهانی، محمدباقر|شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی]] | ملا فتحعلی سلطانآبادی | میرزا ابوالمعالی کلباسی | ملا محمدباقر فشارکی}} | ||
| | | مشایخ = | ||
| | | معاصرین = | ||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[ارباب، سید رحیم|حاج آقا رحیم ارباب]] | سید محمدتقی موسوی (صاحب مکیال المکارم) | سید عبدالحسین طیب (صاحب اطیب البیان) | معلم حبیبآبادی | سید عباس دهکردی (صفی) | سید حسن چهارسوقی | سید محمدباقر رجایی}} | |||
| | | اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند ملامحمدکاظم خراسانی]] | [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نوری]] | میرزا هاشم چهارسوقی | آخوند ملا محمدباقر فشارکی}} | ||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[منبر الوسیله: مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی]] | حاشیه بر تفسیر صافی | حاشیه بر وافی | بشارات السالکین (واردات غیبیه) | جنة المأوی (در اخلاق) | حاشیه بر جامع عباسی | شرح بر شرایع | شرح فارسی بر من لا یحضره الفقیه | اللمعات فی شرح دعاء السمات | رسالة في مباحث الألفاظ | حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری | حاشیه بر رسائل شیخ انصاری | تنقیح الأصول (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) | المتاجر (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) | شرح بر اصول کافی | ینابیع الحکمة (تفسیر) | الاخلاق}} | ||
| | | سبک نوشتاری = | ||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE08202AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''سيد ابوالقاسم دهكردى اصفهانى''' (حدود ۱۲۳۴-۱۳۱۳ش)، از مراجع تقلید اواخر دوره قاجاریه و اوایل پهلوی اول، مجتهد، اصولی، عارف و واعظ برجسته در مناطق چهارمحال و بختیاری و اصفهان بود. وی در حدود سال ۱۲۳۴ش (۱۲۷۲ق) در دهکرد (شهرکرد کنونی) در خانوادهای فرهیخته دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمدباقر دهکردی از علماى عالىرتبه عصر خود و از شاگردان خاص ملا محمدابراهیم کلباسی بود. در یازدهدوازده سالگی به اصفهان مهاجرت کرد و در مدرسه صدر اصفهان اقامت گزید. پس از فراغت از مقدمات و سطوح، مشغول درس خارج فقه و اصول و حکمت شد و در ۲۵ سالگی از سوی اساتیدش تصدیق اجتهاد گرفت. در سال ۱۳۰۱ق (۲۹ سالگی) به عراق سفر کرد و مدتی در سامرا اقامت گزید و سپس به نجف اشرف رفت. در آنجا از محضر استادان بزرگی چون [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای شیرازی]] (صاحب فتواى تحریم تنباکو)، [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]]، [[رشتی، حبیبالله|میرزا حبیبالله رشتی]] و [[نوری، حسین بن محمدتقی|محدث نوری]] بهره برد و حدود هفت سال در حوزههای علمیه سامرا و نجف به کسب فیض پرداخت. در حدود سال ۱۳۰۹ق (۳۷ سالگی) به اصفهان بازگشت و در مدرسه صدر به تدریس، تحقیق و تربیت طلاب پرداخت و ضمن آن با تهذیب نفس و پارسایی، مدارج معنوی را طی کرد و به افکار بلندی در حکمت و عرفان دست یافت. او از رجال حدیث محسوب میگردید و دانشورانی چون [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمینی(ره)]]، آیات عظام [[مرعشی، سید شهابالدین|مرعشی نجفی]]، بروجردی و حاج آقا رحیم ارباب از او اجازه نقل حدیث و اجتهاد دریافت کردهاند. اکثریت اهالی اصفهان و چهارمحال و بختیاری وی را مرجع تقلید خود قرار دادند و رساله عملیه «هدایة الأنام» مکرر چاپ شد. سالها امامت جماعت مسجد سفرهچی (سرخی) و مسجد شیخالاسلام اصفهان را بر عهده داشت و در ماه رمضان به وعظ و ارشاد میپرداخت. از شاگردان او میتوان به حاج آقا رحیم ارباب، سید محمدتقی موسوی (صاحب مکیال المکارم)، سید عبدالحسین طیب (صاحب اطیب البیان) و معلم حبیبآبادی اشاره کرد. از آثار متعدد او میتوان به «منبر الوسیلة» (در مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی)، حاشیه بر تفسیر صافی، حاشیه بر وافی، «بشارات السالکین» (واردات غیبیه)، «جنة المأوی» (در اخلاق)، «اللمعات فی شرح دعاء السمات»، «تنقیح الأصول» (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) و حاشیه بر مکاسب و رسائل شیخ انصاری اشاره کرد. وی سرانجام در شب یکشنبه ۶ شوال ۱۳۵۳ق (۱۳۱۳ش) در اصفهان درگذشت و بنا به وصیتش در غرب زینبیه اصفهان به خاک سپرده شد. | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
در حدود سال 1234ش / 1272ق، از پدر و مادرى فرهيخته در دهكُرد از توابع شهركرد به دنيا آمد. | سید ابوالقاسم بن سید محمدباقر حسینی دهکردی اصفهانی در حدود سال 1234ش / 1272ق، از پدر و مادرى فرهيخته در دهكُرد از توابع شهركرد به دنيا آمد. | ||
پدر ايشان، آيتالله سيد محمدباقر دهكردى، از علماى عالىرتبه عصر خود بوده و در خدمت حاج ملا محمدابراهيم كلباسى، مدت پانزده سال، شاگردى كرده است و به واسطه زهد، تقوا و ورعى كه مرحوم كلباسى از او ديد، در زمره خواص اصحاب وى گرديد. سيد محمدباقر بيشتر اوقات، انيس و جليس حاجى كلباسى بود؛ چنانكه هنگام اقامت در اصفهان، در منزل ايشان سكونت نمود و تربيت و تعليم فرزندان حاجى را به عهده گرفت. مادر ايشان نيز، دختر عالم ربانى و فقيه صمدانى آخوند ملا محمدابراهيم دهكردى، زنى شايسته، عفيف و اهل تهجد بود. | پدر ايشان، آيتالله سيد محمدباقر دهكردى، از علماى عالىرتبه عصر خود بوده و در خدمت حاج ملا محمدابراهيم كلباسى، مدت پانزده سال، شاگردى كرده است و به واسطه زهد، تقوا و ورعى كه مرحوم كلباسى از او ديد، در زمره خواص اصحاب وى گرديد. سيد محمدباقر بيشتر اوقات، انيس و جليس حاجى كلباسى بود؛ چنانكه هنگام اقامت در اصفهان، در منزل ايشان سكونت نمود و تربيت و تعليم فرزندان حاجى را به عهده گرفت. مادر ايشان نيز، دختر عالم ربانى و فقيه صمدانى آخوند ملا محمدابراهيم دهكردى، زنى شايسته، عفيف و اهل تهجد بود. | ||
| خط ۱۲۸: | خط ۱۲۹: | ||
== وفات == | == وفات == | ||
سرانجام پس از هشتاد و يك سال زندگى بابركت كه هفتاد سال آن در راه كسب معارف و افزايش توشه آخرت و تقوا سپرى گرديد، اين عالم ربانى، در شب يكشنبه ششم شوال سال 1353ق، | سرانجام پس از هشتاد و يك سال زندگى بابركت كه هفتاد سال آن در راه كسب معارف و افزايش توشه آخرت و تقوا سپرى گرديد، اين عالم ربانى، در شب يكشنبه ششم شوال سال 1353ق، در اصفهان درگذشت. همزمان با ارتحال وى، شهر اصفهان يكپارچه در ماتم و اندوه فرورفت و در روز بعد پيكر پاکش از مسجد حكيم بهسوى زينبيه حركت داده شد، در اين حال چنان انقلابى در شهر اصفهان ايجاد گرديد كه مردم با پاى پياده در تشييع جنازه اين عالم عامل حضور يافتند و آن را در سمت غربى زينبيه و در حجرهاى مخصوص كه قبلاً از مالكين خريدارى شده بود، دفن كردند و اين برنامه بر طبق وصيت ايشان صورت گرفت، زيرا وقتى به وى گفته بودند: آيا شما را در تخت فولاد دفن كنيم؟ جواب داده بود: آنجا عالمان و صالحان هستند كه حكم نقره را دارند، اما مرا در جوار بانويى دفن كنيد كه به اهلبيت انتساب دارد و حكم طلا را دارد. | ||
در حال حاضر مسجدى به نام آن بزرگوار در كنار امامزاده زينبيه اصفهان برپاست كه مورد توجه مردم مىباشد. | در حال حاضر مسجدى به نام آن بزرگوار در كنار امامزاده زينبيه اصفهان برپاست كه مورد توجه مردم مىباشد. | ||