۱۴۷٬۷۷۵
ویرایش
ابوالصلاح حلبی، تقی بن نجم: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ' '''' به '''''
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
| data-type="authorTeachers" |[[ | | data-type="authorTeachers" |[[سید مرتضی، علی بن حسین|علم الهدى]] | ||
[[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] | [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
</div> | </div> | ||
'''شيخ تقىالدين بن نجمالدين بن عبيدالله بن عبدالله بن محمد'''، معروف به '''ابوالصلاح حلبى،''' فقیه و متکلم، محدث، مفسر، ثقه و مورد اعتماد و یکى از بزرگان و مشايخ امامیه در قرن چهارم و پنجم قمری، اهل شامات است. | '''شيخ تقىالدين بن نجمالدين بن عبيدالله بن عبدالله بن محمد''' (ح347-447ق)، معروف به'''ابوالصلاح حلبى،''' فقیه و متکلم، محدث، مفسر، ثقه و مورد اعتماد و یکى از بزرگان و مشايخ امامیه در قرن چهارم و پنجم قمری، اهل شامات است. کتاب معروف او در فقه [[الکافی فی الفقه]] است. | ||
==ولادت== | |||
== | |||
تاريخ ولادت او همانند بسيارى از ديگر بزرگان فقه و ادب و علم، درست مشخص نيست و با مسلم گرفتن تاريخ وفات او، احتمالاً ولادت او حدود سال 347 هجرى در اواسط سدۀ چهارم هجرى مىباشد. | |||
«حلب» شهرى بسيار بزرگ و معمور و پر نعمت و پر جمعيت از ديار شام بوده و هم اكنون نيز از شهرهاى پر جمعيت و آباد سوريه مىباشد. | «حلب» شهرى بسيار بزرگ و معمور و پر نعمت و پر جمعيت از ديار شام بوده و هم اكنون نيز از شهرهاى پر جمعيت و آباد سوريه مىباشد. | ||
| خط ۷۰: | خط ۵۹: | ||
==اساتيد== | ==اساتيد== | ||
او تحصيلات عاليۀ خویش را نزد فقيه بزرگوار، [[سید مرتضی، علی بن حسین|علم الهدى]] و شيخ طائفه، [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] انجام داد و اندكى نيز در محضر عالم بزرگوار، [[سلار دیلمی، حمزة بن عبدالعزیز|عبدالعزيز ديلمى]] معروف به سلار تلمّذ كرده است. او از طرف [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]] علم الهدى برای تدريس و تبليغ و...به شام و حلب اعزام گرديد و به همین جهت او را خليفة المرتضى (نمايندۀ [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]]) مىگفتند. | |||
وى پس از درگذشت [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]]، از سوى [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] در آن مقام ابقا شد و به خليفة الشيخ هم معروف گشت. | |||
وى پس از درگذشت [[ | |||
موضوع نيابت و نمايندگى نشان دهندۀ نفوذ علما و فقها در آن زمان است كه مراجع تقليد نمايندگانى به اطراف و اكناف مىفرستادند تا مردم در امور خود به آنها مراجعه نموده و مشكلات دينى خود را حل نمايند. | موضوع نيابت و نمايندگى نشان دهندۀ نفوذ علما و فقها در آن زمان است كه مراجع تقليد نمايندگانى به اطراف و اكناف مىفرستادند تا مردم در امور خود به آنها مراجعه نموده و مشكلات دينى خود را حل نمايند. | ||
| خط ۸۰: | خط ۶۸: | ||
#مرحوم [[افندی، عبدالله بن عیسیبیگ|میرزا عبدالله افندى]] صاحب رياض العلما، مىنویسد: | |||
#:«شيخ تقىالدين بن نجمالدين بن عبدالله حلبى، شاگرد [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]] علم الهدى و [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] و استاد قاضى [[ابن براج، عبدالعزیز بن نحریر|ابن براج]] حلبى مىباشد. [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] نام او را در کتاب فهرست خویش آورده و گفته: او نزد ما و [[سید مرتضی، علی بن حسین|سيد مرتضى]] درس خوانده است. | |||
#:سپس او را توثيق كرده و این امر نشانگر عظمت شأن و اعتبار اوست. | |||
#علامه متتبع، مرحوم میرزا محمدباقرخوانسارى قدسسره مؤلف روضات، در تأليف منيف خود فصلى را در مورد زندگى این فقيه نامدار گشوده و مطلبى را دربارۀ او بازگو مىكند كه بخشى از تقريرات او را در ذيل مىآوریم. او مىگوید: | |||
#:فقيه نامدار و بزرگوار، ابوالصلاح تقىالدين بن نجمالدين بن عبدالله حلبى، فقيه و مورد اعتماد اهل رجال از اعيان امامیه و از مشاهير فقهاى حلب و موصوف به خليفة المرتضى است و آن بر اساس نيابتى است كه از سوى استاد بزرگوارش داشته است، آنچنان كه [[ابن براج، عبدالعزیز بن نحریر|ابن براج]] از سوى [[طوسی، محمد بن حسن|شيخ طوسى]] اعلى الله مقامه داشته است. این گونه نيابت بر اساس قضاوت يا جنبۀ نيابت در تدريس است، چون هر دو نيابت مورد نص و تصريح قرار گرفتهاند. این امر نشانگر عظمت و شأن این فقيه بزرگوار مىتواند باشد. | |||
#مجمع البحرين هنگامى كه نامى از سلار مىبرد، در شرح حال او مىنویسد: ابوالصلاح حلبى نيز از او فرا گرفته است، و هنگامى كه از شهر حلب مورد استفتاء و پرسش فقهى قرار مىگرفت، در پاسخ مىگفت: پيش شما «تقى» وجود دارد؛ يعنى به او مراجعه كنيد. | |||
==وفات== | |||
او پس از یک عمر طولانى و پر بركت كه همه را در راه خدا و احياى شريعت او صرف كرد، در صد سالگى به سال 447 هجرى در شهر حلب به رحمت ايزدى پيوست و در همان جا مدفون گرديد. | |||
با این حساب، اگر عمر او صد سال بوده و در سال 447 وفات كرده باشد، او از هر دو استادش بزرگسالتر بوده است. | |||
==آثار | ==آثار == | ||
او داراى آثار و تأليفات متعددى است كه نوعاً در زمینۀ فقه و كلام مىباشد و اسامى برخى از آنها به این ترتيب مىباشد: | او داراى آثار و تأليفات متعددى است كه نوعاً در زمینۀ فقه و كلام مىباشد و اسامى برخى از آنها به این ترتيب مىباشد: | ||
# البداية (فقه) | |||
# تقريب المعارف (كلام) | |||
# دفع شبه الملاحدة (كلام) | |||
# شرح ذخيره علم الهدى (كلام) | |||
# الشافية | |||
# العدّة (فقه) | |||
# اللوامع (فقه) | |||
# المرشد في طريق المتعبد(احكام) | |||
{{متکلمان شیعه}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
| خط ۱۳۴: | خط ۱۱۰: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:متکلمان شیعه]] | |||