۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'یه' به 'یه') |
جز (جایگزینی متن - 'نب' به 'نب') |
||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
نویسنده در فصل دوم کتاب مبادی فضیلتها را ذکر کرده است؛ او اول فضائل را عقل و آخر آن را عدل دانسته است. سپس بر ادعای خود چنین استدلال میکند که اصل و اساس فضیلتها عقل است چراکه فضیلت از عقل ایجاد میشود و بهوسیله آن تدبیر میشود. عدل نیز نتیجه فضیلت است زیرا بهوسیله عدل بر فضائل توانایی حاصل میشود پس آخر فضائل عدل است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/38420/1/12 ر.ک: متن کتاب، ص12]</ref>. | نویسنده در فصل دوم کتاب مبادی فضیلتها را ذکر کرده است؛ او اول فضائل را عقل و آخر آن را عدل دانسته است. سپس بر ادعای خود چنین استدلال میکند که اصل و اساس فضیلتها عقل است چراکه فضیلت از عقل ایجاد میشود و بهوسیله آن تدبیر میشود. عدل نیز نتیجه فضیلت است زیرا بهوسیله عدل بر فضائل توانایی حاصل میشود پس آخر فضائل عدل است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/38420/1/12 ر.ک: متن کتاب، ص12]</ref>. | ||
[[ماوردی، علی بن محمد|ماوردی]] در فصل نوزدهم کتاب از جمله ویژگیهای زمامدار را افضلیت دینی از مردم دانسته است؛ همانگونه که مردم باید از او | [[ماوردی، علی بن محمد|ماوردی]] در فصل نوزدهم کتاب از جمله ویژگیهای زمامدار را افضلیت دینی از مردم دانسته است؛ همانگونه که مردم باید از او فرمانبرداری داشته باشند. سپس به توصیه اردشیر بن بابک به پادشاهان فارس اشاره کرده است: دین و حکومت توأم هستند. هیچیک بدون دیگری پایدار نخواهند بود؛ چراکه دین اساس حکومت و پادشاه نگهبان دین است. حکومت باید اساس داشته باشد و اساس نیز نگهبان لازم دارد؛ زیرا آنچه محافظی نداشته باشد ضایع و آنچه پایه و اساسی ندارد ویران میشود<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/38420/1/148 ر.ک: همان، ص149-148]</ref>. | ||
استنادات وی به روایات پیامبر(ص) نیز قابلتوجه است: هرگاه خداوند خیر زمامداری را بخواهد وزیر راستگویی را برای او قرار میدهد که چون فراموش کند به یادش میآورد و اگر به یاد آورد کمکش کند و اگر خداوند خیر زمامداری را نخواهد وزیر بدی برای او قرار میدهد که اگر فراموش کند به یادش نمیآورد و اگر به یاد آورد مددش نمیدهد<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/38420/1/203 ر.ک: همان، ص203]</ref>. | استنادات وی به روایات پیامبر(ص) نیز قابلتوجه است: هرگاه خداوند خیر زمامداری را بخواهد وزیر راستگویی را برای او قرار میدهد که چون فراموش کند به یادش میآورد و اگر به یاد آورد کمکش کند و اگر خداوند خیر زمامداری را نخواهد وزیر بدی برای او قرار میدهد که اگر فراموش کند به یادش نمیآورد و اگر به یاد آورد مددش نمیدهد<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/38420/1/203 ر.ک: همان، ص203]</ref>. | ||
ویرایش