۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'یب' به 'یب') |
جز (جایگزینی متن - 'هو' به 'هو') |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
==گزارش محتوا== | ==گزارش محتوا== | ||
در مقدمه نخست، به این نکته اشاره شده است که اثر حاضر، | در مقدمه نخست، به این نکته اشاره شده است که اثر حاضر، بهوضوح، منعکسکننده دیدگاه واقعی تفکر اسلامی اهل سنت بوده، ولذا دارای اهمیت و جایگاه ویژهای است<ref>ر.ک: مقدمه اول، ص5</ref>. | ||
در مقدمه پژوهشگرانه محقق (مقدمه دوم)، ضمن ذکر زندگینامه نویسنده و تشریح و ارائه اطلاعاتی پیرامون سیره، تصنیفات و جایگاه علمی وی، به توضیح ابواب کتاب پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه دوم، ص9-83؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | در مقدمه پژوهشگرانه محقق (مقدمه دوم)، ضمن ذکر زندگینامه نویسنده و تشریح و ارائه اطلاعاتی پیرامون سیره، تصنیفات و جایگاه علمی وی، به توضیح ابواب کتاب پرداخته شده است<ref>ر.ک: مقدمه دوم، ص9-83؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
نویسنده در قسمت پنجم، با عنوان «الرب و الخلق»، ضمن بحث از توحید در خالقیت، با اشاره به اکتسابی بودن افعال بشر، به اثبات نبوت پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص120-123؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | نویسنده در قسمت پنجم، با عنوان «الرب و الخلق»، ضمن بحث از توحید در خالقیت، با اشاره به اکتسابی بودن افعال بشر، به اثبات نبوت پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص120-123؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | ||
در بخش ششم، مباحثی پیرامون رسالت، نبوت و معجزه و چگونگی آن، مطرح شده است. نویسنده در این بخش، به این نکته اشاره دارد که صدق نبوت انبیا، | در بخش ششم، مباحثی پیرامون رسالت، نبوت و معجزه و چگونگی آن، مطرح شده است. نویسنده در این بخش، به این نکته اشاره دارد که صدق نبوت انبیا، بهواسطه معجزه که امری خارقالعاده و به اذن خدا انجام گرفته و دیگران از اتیان مانند آن، عاجز هستند، ثابت شده و پیامبر اسلام(ص)، بهغیر از قرآن، معجزات دیگری مانند شکافتن ماه، تسبیح گفتن سنگریزهها و شهادت به نبوت آن حضرت، جوشیدن آب از میان انگشتان و... داشته است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص124-126</ref>. | ||
پایانبخش کتاب، بحث از امامت میباشد. مؤلف در این بخش، به توجیه کردارهای معاویه پرداخته و افضلیت خلفای اربعه را بدانگونه که به خلافت رسیدهاند، دانسته و سپس از شرایط امامت بحث کرده است<ref>ر.ک: جعفریان، رسول، ص108</ref>. | پایانبخش کتاب، بحث از امامت میباشد. مؤلف در این بخش، به توجیه کردارهای معاویه پرداخته و افضلیت خلفای اربعه را بدانگونه که به خلافت رسیدهاند، دانسته و سپس از شرایط امامت بحث کرده است<ref>ر.ک: جعفریان، رسول، ص108</ref>. | ||
ویرایش