۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' حسين' به ' حسین') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز (جایگزینی متن - 'هاي' به 'های') |
||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
زيديه اعتبار قرآن و سنت متواتر را از جهت قوت استدلال به آن دو در يك حد دانسته و عقل و اجماع را نيز حجت مىدانند. ارتباط زيديه با معتزله و اماميه در بخش ديگرى از مطالب اين باب آمده است.<ref>همان، ص205 - 232</ref> | زيديه اعتبار قرآن و سنت متواتر را از جهت قوت استدلال به آن دو در يك حد دانسته و عقل و اجماع را نيز حجت مىدانند. ارتباط زيديه با معتزله و اماميه در بخش ديگرى از مطالب اين باب آمده است.<ref>همان، ص205 - 232</ref> | ||
آخرين مطلب اين باب به حيات ادبى زيديه اختصاص دارد كه در دو بخش نثر و نظم تبيين شده است. در بخش نثر، ابتدا خطبه و مواعظ بزرگان زيديه و سپس نامههاى سياسى و ادبى | آخرين مطلب اين باب به حيات ادبى زيديه اختصاص دارد كه در دو بخش نثر و نظم تبيين شده است. در بخش نثر، ابتدا خطبه و مواعظ بزرگان زيديه و سپس نامههاى سياسى و ادبى شخصيتهایى چون محمد نفس زكيه و [[صاحب بن عباد، اسماعیل بن عباد|صاحب بن عباد]] ارائه شده است.<ref>همان، ص233 - 239</ref> | ||
از جمله بخشهاى جالب توجه كتاب، انتساب كميت به فرقه زيديه و استفاده اعتقادات زيديه از «هاشميات» كميت است.<ref>همان، ص245</ref>و حالآنكه كميت از بزرگترين شعراى شيعى است كه در فضائل اهلبيت(ع) شعر سروده و به مبارزه با حكام جور زمان پرداخته است. وى در بخشى از هاشمياتش از فدك و ميراث غصبشده حضرت زهرا(س) توسط ابوبكر و عمر و بازخواستى كه از آن دو در اين مورد در روز جزا خواهد شد، سخن گفته است. منابع مورد استناد نویسنده و به تبع آنها خود وى بر وجوه بلاغى شعر كميت چشم بسته و به سهو يا به عمد آنچه را كه امويين از آن دريافته و به وحشت افتادهاند را منكر شدهاند. | از جمله بخشهاى جالب توجه كتاب، انتساب كميت به فرقه زيديه و استفاده اعتقادات زيديه از «هاشميات» كميت است.<ref>همان، ص245</ref>و حالآنكه كميت از بزرگترين شعراى شيعى است كه در فضائل اهلبيت(ع) شعر سروده و به مبارزه با حكام جور زمان پرداخته است. وى در بخشى از هاشمياتش از فدك و ميراث غصبشده حضرت زهرا(س) توسط ابوبكر و عمر و بازخواستى كه از آن دو در اين مورد در روز جزا خواهد شد، سخن گفته است. منابع مورد استناد نویسنده و به تبع آنها خود وى بر وجوه بلاغى شعر كميت چشم بسته و به سهو يا به عمد آنچه را كه امويين از آن دريافته و به وحشت افتادهاند را منكر شدهاند. | ||
ویرایش