۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
جز (جایگزینی متن - 'نويسنده' به 'نویسنده') |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
[[معلم، حسین]] (اهتمام) | [[معلم، حسین]] (اهتمام) | ||
[[نسفی، عزیزالدین بن محمد]] ( | [[نسفی، عزیزالدین بن محمد]] (نویسنده) | ||
[[همدانی، علی بن شهاب الدین]] ( | [[همدانی، علی بن شهاب الدین]] (نویسنده) | ||
| زبان =فارسی | | زبان =فارسی | ||
| کد کنگره =BP 145 /م7ن5 | | کد کنگره =BP 145 /م7ن5 | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
== گزارش محتوا == | == گزارش محتوا == | ||
محقق و مصحح كتاب، [[معلم، حسین|حسين معلم]]، در مقدمه، به توضيح آيه شريفه: '''«سبحان الذى اسرى بعبده ليلا منالمسجد الحرام الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لنريه من آياتنا انه هو السميع العليم»'''(الاسراء 1)، تعريف حديث و اقسام آن به اعتبار منبع و مأخذ صدور، حديث قدسى، منابع و مآخذ حديث قدسى مورد شرح، توضيحى در مورد نسخ كتاب، گزارش كار، تحقيق در مورد نام مترجم و شارح و اينكه | محقق و مصحح كتاب، [[معلم، حسین|حسين معلم]]، در مقدمه، به توضيح آيه شريفه: '''«سبحان الذى اسرى بعبده ليلا منالمسجد الحرام الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لنريه من آياتنا انه هو السميع العليم»'''(الاسراء 1)، تعريف حديث و اقسام آن به اعتبار منبع و مأخذ صدور، حديث قدسى، منابع و مآخذ حديث قدسى مورد شرح، توضيحى در مورد نسخ كتاب، گزارش كار، تحقيق در مورد نام مترجم و شارح و اينكه نویسنده كتاب مورد بحث كيست، بيان اختلاف دو نسخه (نسخه س و نسخه مير)، پرداخته است. | ||
مؤلف، در ترجمه و شرح بخش نخست حديث، مىنويسد: «حضرت رسالت صلىاللهعليهوسلم، سؤال كرد از پروردگار خود در شب معراج كهاى پروردگار من از اعمال كدام فاضلتر؟ مولى سبحانه و تعالى، خطاب فرمود كهاى سيد و اى سرور و اى بهتر و اى مهتر و اى قافلهسالار انبياء و اى مقتدا و معظم اصفيا، هيچ خصلتى از خصال پسنديده بر حضرت من كه پروردگار عالميانم، دوستتر از توكل و رضا نيست، زيرا سند قسمت، از عين حكمت خيزد و كار خود با دوست گذاشتن، علامت معرفت بود و شرط حقيقت ايمان، درست كردن نسق توكل است و... | مؤلف، در ترجمه و شرح بخش نخست حديث، مىنويسد: «حضرت رسالت صلىاللهعليهوسلم، سؤال كرد از پروردگار خود در شب معراج كهاى پروردگار من از اعمال كدام فاضلتر؟ مولى سبحانه و تعالى، خطاب فرمود كهاى سيد و اى سرور و اى بهتر و اى مهتر و اى قافلهسالار انبياء و اى مقتدا و معظم اصفيا، هيچ خصلتى از خصال پسنديده بر حضرت من كه پروردگار عالميانم، دوستتر از توكل و رضا نيست، زيرا سند قسمت، از عين حكمت خيزد و كار خود با دوست گذاشتن، علامت معرفت بود و شرط حقيقت ايمان، درست كردن نسق توكل است و... | ||
ویرایش