آقانجفی، محمدتقی: تفاوت میان نسخه‌ها

۵٬۱۲۰ بایت اضافه‌شده ،  یک‌شنبهٔ ‏۱۲:۱۱
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'هـ.ق' به 'ق')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class='wikiInfo'>
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00878.jpg|بندانگشتی|آقانجفی‌، محمدتقی بن محمدباقر]]
| عنوان = محمدتقی آقانجفی اصفهانی
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00878.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type='authorName'|آقانجفی‌، محمدتقی بن محمدباقر
| توضیح تصویر = آقانجفی‌، محمدتقی بن محمدباقر
|-
| نام کامل = شیخ محمدتقی بن محمدباقر نجفی اصفهانی
|نام‌های دیگر  
| نام‌های دیگر = آقانجفی اصفهانی، آقانجفی
|data-type='authorOtherNames'| آق‍ان‍ج‍ف‍ی‌ اص‍ف‍ه‍ان‍ی‌
| لقب = آقانجفی
| تخلص =
| نسب =
| نام پدر = [[نجفی اصفهانی، محمدباقر|شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی]]
| ولادت = ۲۲ ربیع‌الثانی ۱۲۶۲ قمری (۱۸۴۶ میلادی)
| محل تولد = اصفهان
| کشور تولد = ایران
| محل زندگی = اصفهان، نجف، تهران
| رحلت = ۱۱ شعبان ۱۳۳۲ قمری (۵ ژوئیه ۱۹۱۴ میلادی)
| شهادت =
| مدفن = جوار مرقد امامزاده احمد، اصفهان
| طول عمر = ۷۰ سال
| نام همسر =
| فرزندان =
| خویشاوندان = [[ایوان کیفی، محمدتقی بن عبدالرحیم|شیخ محمدتقی رازی ایوان‌کیفی]] (جد)
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه
| پیشه = فقیه، مجتهد، مرجع تقلید
| درجه علمی = مجتهد
| دانشگاه =
| حوزه = حوزه علمیه اصفهان و نجف
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، تفسیر، کلام، حدیث
| منصب = مرجع تقلید و رهبر دینی اصفهان
| پس از =
| پیش از =
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازی (میرزای شیرازی)]] | شیخ مهدی کاشف‌الغطاء | شیخ راضی نجفی | [[نجفی اصفهانی، محمدباقر|شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی]] (پدر)}}
| مشایخ =
| معاصرین = ظل‌السلطان (حاکم اصفهان)، ناصرالدین شاه
| شاگردان =
| اجازه اجتهاد از =
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)]] | [[اشارات ایمانیه]] | [[أسرار الزيارة و برهان الإنابة]] | الاجتهاد و التقليد | اسرار الآيات | اسرار الشريعة | أصول‌الدين و أنوار العارفين | بحر الحقائق في تأویل الآیات الباهرة في العترة الطاهرة}}
| سبک نوشتاری =
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE00878AUTHORCODE
}}
{{کاربردهای دیگر|اصفهانی (ابهام‌زدایی)}}
{{اشتباه نشود|ایوان کیفی، محمدتقی بن عبدالرحیم}}
{{کاربردهای دیگر|آقا نجفی اصفهانی (ابهام‌‌زدایی)}}
'''محمدتقی بن محمدباقر نجفی اصفهانی'''  (۱۲۶۲-۱۳۳۲ق)، معروف به آقانجفی اصفهانی، از مراجع بزرگ تقلید در دوره ناصرالدین شاه قاجار و از مبارزان برجسته ضد استبداد و استعمار بود. وی در ۲۲ ربیع‌الثانی ۱۲۶۲ق در اصفهان در خاندان علم و فقاهت دیده به جهان گشود. پدرش شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی و جدش شیخ محمدتقی رازی ایوان‌کیفی (صاحب هدایة المسترشدین) از دانشمندان بزرگ روزگار خود بودند. مقدمات علوم را در محضر پدر فراگرفت و سپس به نجف رفت و از محضر استادانی چون میرزای شیرازی، شیخ مهدی کاشف‌الغطاء و شیخ راضی نجفی بهره گرفت تا به مقام اجتهاد رسید. پس از بازگشت به اصفهان، هم در زمان حیات پدر مرجعیت عام یافت و صاحب نفوذ و قدرت معنوی فراوان شد. وی را به‌عنوان «جامع علوم معقول و منقول» شناخته و به قوت حافظه، حضور ذهن، نکت‌وی، سخاوت و شجاعت ستوده‌اند. آقانجفی در طول دوران مرجعیت خود، همواره در کمک به مردم، رفع ستم از ایشان و تأمین وسایل آسایش آنان کوشا بود و حدود شرعی را اجرا می‌کرد. وی با ظل‌السلطان، حاکم ستمگر اصفهان (فرزند ناصرالدین شاه) همواره درگیر بود و قدرت او از قدرت حاکم اصفهان افزون‌تر بود. مأموران استعمار انگلستان نیز که قدرت اجتماعی آقانجفی را مانع اجرای نقشه‌های خود می‌یافتند، از او بیمناک بودند. مخالفان یک بار توانستند با تحریک ناصرالدین شاه، فرمان انتقال آقانجفی را به تهران بگیرند، اما او در تهران نیز به مبارزه سیاسی و روشن‌سازی افکار عمومی ادامه داد و به اصفهان بازگردانده شد. وی در جنبش تنباکو از آغازگران مبارزه بود و به تهدیدات ظل‌السلطان و شاه اعتنا نکرد و پرچم مخالفت را از دست ننهاد. از آثار متعدد او می‌توان به ترجمه «عیون اخبار الرضا»، «اشارات ایمانیه»، «أسرار الزیارة و برهان الإنابة»، «الاجتهاد و التقلید»، «أسرار الآیات»، «أسرار الشریعة»، «أصول‌الدین و أنوار العارفین» و «بحر الحقائق في تأویل الآیات الباهرة في العترة الطاهرة» اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۱ شعبان ۱۳۳۲ق در اصفهان درگذشت و در جوار مرقد امامزاده احمد (نواده امام باقر(ع)) به خاک سپرده شد.
==نسب ==
پدر وى، [[نجفی اصفهانی، محمدباقر|شيخ محمدباقر]] از دانشمندان روزگار خود بود و جد وى، [[ایوان کیفی، محمدتقی بن عبدالرحیم|شيخ محمدتقى رازى]]، نویسنده «[[هداية المسترشدين في شرح أصول معالم‌الدين|هداية المسترشدين]]»، مقام اجتهاد و رهبرى داشت. نياكان آقا نجفى، از ايوانكى ورامین بودند. جدش در آغاز جوانى به عراق رفت و پس از سال‌ها تحصيل علم، اصفهان را برای سكونت و فعالیت‌های دينى برگزيد و در آنجا حوزه درسى داير كرد.


ای‍وان‌ ک‍ی‍ف‍ی‌ اص‍ف‍ه‍ان‍ی‌، م‍ح‍م‍دت‍ق‍ی‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دب‍اق‍ر
==ولادت ==
آقا نجفى، در 22 ربيع‌الثانى 1262ق / 19 مارس 1846م، در اصفهان زاده شد.
==تحصیلات ==
مقدمات علوم را در محضر پدرش فراگرفت و پس از آن به نجف رفت و درآنجا به تحصيل علم ادامه داد. از محضر [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزا محمدحسن شيرازى]] كه زمانى در اصفهان از شاگردان جدّ خود او بود و نيز شيخ مهدى کاشف‌الغطاء و شيخ راضى نجفى، بهره گرفت تا به مقام اجتهاد رسيد.


م‍س‍ج‍دش‍اه‍ی‌، م‍ح‍م‍دت‍ق‍ی ‌ب‍ن‌ م‍ح‍م‍دب‍اق‍ر
==بازگشت به اصفهان ==
سپس به اصفهان بازگشت و هم در زمان حيات پدر مرجعيت عام يافت و صاحب نفوذ و قدرت معنوى فراوان شد. او را به‌عنوان «جامع علوم معقول و منقول» شناخته و به قوّت حافظه، حضور ذهن، نكتویى، سخاوت و شجاعت ستوده‌اند.


ن‍ج‍ف‍ی‌، م‍ح‍م‍دت‍ق‍ی‌
==توجه به امور اجتماعی ==
|-
طىّ دوران مرجعيت و حكومت شرعى و عرفى خود در اصفهان، در كمك به مردم، رفع ستم از ايشان و تأمین وسايل آسايش آنان كوشا بود. حدود شرعى را اجرا مى‌كرد و نسبت به حسن جريان زندگانى و تحصيل طلاب علومِ دينى اهتمام مى‌ورزيد.
|نام پدر
==مبارزه با ظلم ==
|data-type='authorfatherName'|
به ناصر‌الدين شاه و دستگاه حكومت او بى‌اعتنا بود و با ظل السلطان، فرزند شاه كه حاكم اصفهان بود و بسيار بر مردم ستم مى‌كرد، همواره درگیر بود، اما در واقع قدرت او از قدرت حاكم اصفهان افزون‌تر بود.
|-
ظل السلطان، آقا نجفى را مانع تاخت و تاز، چپاول و تجاوز خود مى‌يافت. مأموران استعمارى انگلستان نيز كه برای بسط تسلط دولت متبوع خود بر ایران، برنامه‌هاى گسترده داشتند و قدرت اجتماعى آقا نجفى را مانع اجراى نقشه‌هاى خویش مى‌يافتند، از او بيمناك بودند. همه این كسان و عمّال ايشان، در تضعيف وى بسيار كوشيدند و چون مردم به او اقبال و علاقه داشتند، كارى از پيش نبردند.
|متولد
|data-type='authorbirthDate'|
|-
|محل تولد
|data-type='authorBirthPlace'|
|-
|رحلت
|data-type='authorDeathDate'|1332 ق
|-
|اساتید
|data-type='authorTeachers'|
|-
|برخی آثار
|data-type='authorWritings'|[[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)]]


[[أسرار الزيارة و برهان الإنابة]]
==انتقال به تهران ==
مخالفان آقا نجفی یک بار توانستند با تحریک ناصر‌الدين شاه و ترساندن وى (كه خود نيز از آقا نجفى بيمناك بود و توسعه نفوذ وى و بى‌باكى او در اجراى حدود شرعى را تعرضى نسبت به حدود اختيارات و قدرت‌هاى خود مى‌شمرد)، فرمان انتقال آقا نجفى را به تهران از وى بگیرند، اما آقا نجفى در تهران هم علاوه بر داير ساختن حوزه درسى، به مبارزه سياسى و روشن ساختن ذهن مردم نسبت به فساد دربار و نظام حاكم و سرانجام مداخلات بيگانگان در امور كشور، ادامه داد و چون خطر فعاليت وى در پايتخت برای رژيم بيشتر بود، او را به اصفهان بازگرداندند. همانند این حادثه، در 1321ق / 1903م، در هنگام سلطنت مظفر‌الدين شاه نيز تكرار شد.
آقا نجفى، در جنبش تنباكو از آغازگران مبارزه بود. به تهديدات ظل السلطان و شاه اعتنا نكرد و پرچم مخالفت را از دست ننهاد. در عين حال، از فعالیت‌های علمى نيز غافل نشد و آثار بسيار از خود به جاى گذاشت. تعداد آثار او را برخى، بيش از 100 دانسته‌اند.


[[اشارات ایمانیه]]
==وفات ==
|-class='articleCode'
وى در 11 شعبان 1332ق 5/ ژوئيه 1914م، در اصفهان درگذشت و در جوار مرقد امامزاده احمد (على المشهور، نواده امام باقر(ع))، به خاک سپرده شد.
|کد مؤلف
|data-type='authorCode'|AUTHORCODE878AUTHORCODE
|}
</div>
 
{{ اشتباه نشود|ایوان کیفی، محمدتقی بن عبدالرحیم}}
'''آقا نَجَفى، شيخ محمدتقى رازى''' (1262 - 1332ق / 1846 - 1914م)، عالم بزرگ شيعى ايرانى است. پدر وى، شيخ محمدباقر از دانشمندان روزگار خود بود و جد وى، شيخ محمدتقى رازى، نويسنده «[[هداية المسترشدين في شرح أصول معالم‌الدين|هداية المسترشدين]]»، مقام اجتهاد و رهبرى داشت. نياكان آقا نجفى، از ايوانكى ورامين بودند. جدش در آغاز جوانى به عراق رفت و پس از سال‌ها تحصيل علم، اصفهان را براى سكونت و فعاليت‌هاى دينى برگزيد و در آنجا حوزه درسى داير كرد.
 
آقا نجفى، در 22 ربيع‌الثانى 1262ق / 19 مارس 1846م، در اصفهان زاده شد. مقدمات علوم را در محضر پدرش فراگرفت و پس از آن به نجف رفت و درآنجا به تحصيل علم ادامه داد. از محضر [[میرزای شیرازی، محمدحسن بن محمود|ميرزا محمدحسن شيرازى]] كه زمانى در اصفهان از شاگردان جدّ خود او بود و نيز شيخ مهدى کاشف‎الغطاء و شيخ راضى نجفى، بهره گرفت تا به مقام اجتهاد رسيد، سپس به اصفهان بازگشت و هم در زمان حيات پدر مرجعيت عام يافت و صاحب نفوذ و قدرت معنوى فراوان شد. او را به‌عنوان «جامع علوم معقول و منقول» شناخته و به قوّت حافظه، حضور ذهن، نكته‌گويى، سخاوت و شجاعت ستوده‌اند.
 
طىّ دوران مرجعيت و حكومت شرعى و عرفى خود در اصفهان، در كمك به مردم، رفع ستم از ايشان و تأمين وسايل آسايش آنان كوشا بود. حدود شرعى را اجرا مى‌كرد و نسبت به حسن جريان زندگانى و تحصيل طلاب علومِ دينى اهتمام مى‌ورزيد. به ناصر‌الدين شاه و دستگاه حكومت او بى‌اعتنا بود و با ظل السلطان، فرزند شاه كه حاكم اصفهان بود و بسيار بر مردم ستم مى‌كرد، همواره درگير بود، اما در واقع قدرت او از قدرت حاكم اصفهان افزون‌تر بود.
 
ظل السلطان، آقا نجفى را مانع تاخت و تاز، چپاول و تجاوز خود مى‌يافت. مأموران استعمارى انگلستان نيز كه براى بسط تسلط دولت متبوع خود بر ايران، برنامه‌هاى گسترده داشتند و قدرت اجتماعى آقا نجفى را مانع اجراى نقشه‌هاى خويش مى‌يافتند، از او بيمناك بودند. همه اين كسان و عمّال ايشان، در تضعيف وى بسيار كوشيدند و چون مردم به او اقبال و علاقه داشتند، كارى از پيش نبردند. يك بار توانستند با تحريك ناصر‌الدين شاه و ترساندن وى (كه خود نيز از آقا نجفى بيمناك بود و توسعه نفوذ وى و بى‌باكى او در اجراى حدود شرعى را تعرضى نسبت به حدود اختيارات و قدرت‌هاى خود مى‌شمرد)، فرمان انتقال آقا نجفى را به تهران از وى بگيرند، اما آقا نجفى در تهران هم علاوه بر داير ساختن حوزه درسى، به مبارزه سياسى و روشن ساختن ذهن مردم نسبت به فساد دربار و نظام حاكم و سرانجام مداخلات بيگانگان در امور كشور، ادامه داد و چون خطر فعاليت وى در پايتخت براى رژيم بيشتر بود، او را به اصفهان بازگرداندند. همانند اين حادثه، در 1321ق / 1903م، در هنگام سلطنت مظفر‌الدين شاه نيز تكرار شد.
 
آقا نجفى، در جنبش تنباكو از آغازگران مبارزه بود. به تهديدات ظل السلطان و شاه اعتنا نكرد و پرچم مخالفت را از دست ننهاد. در عين حال، از فعاليت‌هاى علمى نيز غافل نشد و آثار بسيار از خود به جاى گذاشت. تعداد آثار او را برخى، بيش از 100 دانسته‌اند.
 
وى در 11 شعبان 1332ق 5/ ژوئيه 1914م، در اصفهان درگذشت و در جوار مرقد امامزاده احمد (على المشهور، نواده امام باقر(ع))، به خاك سپرده شد.


==آثار==
==آثار==
 
از جمله آثار مهم وى، این رسايل و کتاب‌ها را مى‌توان نام برد:
 
از جمله آثار مهم وى، اين رسايل و کتاب‌ها را مى‌توان نام برد:
 
الاجتهاد والتقليد؛
الاجتهاد والتقليد؛
اسرار الآيات؛
اسرار الآيات؛
اسرار الشريعة؛
اسرار الشريعة؛
اصول‌الدين و انوار العارفين؛
اصول‌الدين و انوار العارفين؛
بحر الحقائق، تأويل الآيات الباهرة في العترة الطاهرة؛
بحر الحقائق، تأویل الآيات الباهرة في العترة الطاهرة؛
ترجمه عيون اخبار الرضا؛
ترجمه عيون اخبار الرضا؛
اشارات ايمانية؛
اشارات ايمانية؛
خط ۶۹: خط ۸۲:


==منابع مقاله==
==منابع مقاله==
دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، جلد 1، ص481، محمدعلى مولوى.
دائرةالمعارف بزرگ اسلامى، جلد 1، ص481، محمدعلى مولوى.


 
==تبارنامه==
{{الگو:تبارنامه خاندان نجفی اصفهانی}}
{{امام رضا علیه‌السلام}}
==وابسته‌ها==
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}
[[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)]]


[[عيون أخبار الرضا عليه‌السلام (ترجمه آقانجفی)]]  
[[اشارات ایمانیه]]


[[اشارات ایمانیه]]  
[[أسرار الزيارة و برهان الإنابة]]


[[أسرار الزيارة و برهان الإنابة]]


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:مراجع تقلید]]
[[رده:مترجمان]]