پرش به محتوا

موسوی سبزواری، عبدالاعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'حدائق الناظرة' به 'حدائق الناظرة ')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class='wikiInfo'>
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00226.jpg|بندانگشتی|موسوی سبزواری، عبدالاعلی]]
| عنوان = عبدالاعلی سبزواری
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00226.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type='authorName'|موسوی سبزواری، عبدالاعلی
| توضیح تصویر =
|-
| نام کامل = سید عبدالاعلی موسوی سبزواری
|نام های دیگر
| نام‌های دیگر = آیت‌الله سبزواری، آیت‌الله موسوی سبزواری
|data-type='authorOtherNames'| آيت‌ الله سيد عبدالاعلى موسوى سبزوارى
| لقب =
| تخلص =
| نسب =
| نام پدر = سید علیرضا افقهی سبزواری
| ولادت = ۱۲۸۸ش / ۱۳۲۸ق
| محل تولد = سبزوار
| کشور تولد = ایران
| محل زندگی = سبزوار، مشهد، نجف
| رحلت = ۱۳۷۲ش / ۱۴۱۴ق
| شهادت =
| مدفن = نجف اشرف
| طول عمر = ۸۴ سال شمسی
| نام همسر =
| فرزندان =
| خویشاوندان =
| دین = اسلام
| مذهب = شیعه دوازده امامی
| پیشه = فقیه، اصولی، مفسر، مرجع تقلید
| منصب = مرجع تقلید، رئیس حوزه علمیه نجف پس از آیت‌الله خویی (مدت کوتاه)
| پس از = [[خویی، سید ابوالقاسم|آیت‌الله خویی]]
| پیش از =
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[نایینی، محمدحسین|محمدحسین نایینی]] | [[عراقی، ضیاء‎الدین|ضیاءالدین عراقی]] | [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی]] | [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] | [[بلاغی، محمدجواد|محمدجواد بلاغی]]}}
| مشایخ =
| معاصرین =
| شاگردان =
| اجازه اجتهاد از =
| درجه علمی = مرجع تقلید
| دانشگاه =
| حوزه = حوزه علمیه مشهد، حوزه علمیه نجف
| علایق پژوهشی = تفسیر قرآن، فقه، اصول، فلسفه، کلام
| سبک نوشتاری =
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]] | [[مهذب الأحکام]] | [[تهذیب الأصول (سبزواری، عبدالاعلی)]] | [[منهاج الصالحین]]}}
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE00226AUTHORCODE
}}
{{کاربردهای دیگر|سبزواری (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|عبدالاعلى سبزواری (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|محقق سبزواری (ابهام‌زدایی)}}


سبزوارى، عبدالاعلی
'''سيد عبدالاعلى موسوى سبزوارى''' (۱۲۸۸-۱۳۷۲ش)، فقیه، اصولی، مفسر و مرجع تقلید شیعه. وی در سبزوار متولد شد و پس از تحصیلات مقدماتی در زادگاهش و سپس در مشهد، برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف رفت و در محضر استادانی چون نایینی، عراقی و اصفهانی به درجه اجتهاد نائل شد. سبزواری از سال ۱۳۲۵ش تدریس خارج فقه و اصول را در نجف آغاز کرد و پس از درگذشت آیت‌الله خویی، به مدت کوتاهی ریاست حوزه علمیه نجف را بر عهده داشت. او از حامیان انقلاب اسلامی ایران و نیز قیام مردم عراق علیه رژیم بعث بود. مهم‌ترین اثر تفسیری او «مواهب الرحمن فی تفسیر القرآن» است. از دیگر آثار فقهی او می‌توان به «مهذب الاحکام» و «منهاج الصالحین» اشاره کرد. وی سرانجام در نجف درگذشت.
|-
|نام پدر
|data-type='authorfatherName'|
|-
|متولد
|data-type='authorbirthDate'|1288 هـ.ش
|-
|محل تولد
|data-type='authorBirthPlace'|
|-
|رحلت
|data-type='authorDeathDate'|1372 هـ.ش یا 1414 هـ.ق
|-
|اساتید
|data-type='authorTeachers'|
|-
|برخی آثار
|data-type='authorWritings'|
|-class='articleCode'
|کد مولف
|data-type='authorCode'|AUTHORCODE226AUTHORCODE
|}
</div>


== ولادت ==
وى در هيجدهم ذیحجه 1328ق- مصادف با عيد غدير خم- در سبزوار ديده به جهان گشود. دوران كودكى و نوجوانى را تحت سرپرستى پدر بزرگوارش طى نمود.


'''آيت‌الله سيد عبدالاعلى موسوى سبزوارى'''، فقيه، مفسر و قرآن‌پژوه بزرگ جهان تشيع و از مفاخر علمى و برجسته اسلام در دوره معاصر است كه عمر شريف خويش را در نشر و گسترش معارف اسلام و قرآن مصروف داشت.
== تحصیلات ==
مقدمات ادبيات عرب و فقه و اصول و... را از پدر و عمويش، آيت‌الله سيد عبدالله برهان (م 1384ق) فراگرفت و تا سن چهارده سالگى در زادگاه خود به تحصيل مقدمات علوم اسلامى و عربى پرداخت.


وى در هيجدهم ذى حجه 1328ق- مصادف با عيد غدير خم- در سبزوار ديده به جهان گشود. دوران كودكى و نوجوانى را تحت سرپرستى پدر بزرگوارش طى نمود و مقدمات ادبيات عرب و فقه و اصول و... را از پدر و عمويش، آيت‌الله سيد عبدالله برهان (م 1384ق) فراگرفت و تا سن چهارده سالگى در زادگاه خود به تحصيل مقدمات علوم اسلامى و عربى پرداخت.
=== اساتيد===


== اساتيد==
در سال 1342ق به مشهد مقدس رفت و در آن‌جا از محضر بزرگانى چون: علاّمه حاج میرزا عبدالجواد ادیب نیشابوری (م 1344ق)، ميرزا عسكر شهيدى، معروف به آقا بزرگ حكيم (م 1354ق)، آيت‌الله سيد محمّد عصّار لواسانى (م 1356ق) و حاج شيخ على اكبر نهاوندى (م 1369ق) بهره برد.


وى پس از حدود هشت سال اقامت در مشهد، براى تكميل درس سطح فقه، اصول و نيز فلسفه، تفسير و ديگر علوم اسلامى، عزم سفر نجف اشرف نمود و در آن شهر در درس آيات عظام: [[نایینی، محمدحسین|مرحوم نائينى]] (م 1355ق)، [[عراقی، ضیاء‎الدین|ضياءالدين عراقى]] (م 1361ق)، [[اصفهانی، محمدحسین|شيخ محمّدحسين اصفهانى]]، معروف به «كمپانى» (م 1361ق)، آقاى [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] و آقا سيد حسين بادكوبه‌اى (م 1358ق) و... شركت نمود و آموخته‌هاى فقهى و فلسفى خويش را تكميل كرد. وى تفسير قرآن، مناظره و كلام را با حضور در جلسات تفسيرى علامه محمد جواد بلاغى فراگرفت. همچنين از علاّمه [[مامقانی، عبدالله|مامقانى]] (م1351ق)، حاج [[قمی، عباس|شيخ عباس قمى]] (م 1359ق) و ديگر مشايخ و استادان خود اجازات روايتى و اجتهادى كسب نمود و در حالى كه 36 سال داشت، در سال 1365ق خود عهده‌دار تدريس خارج فقه و اصول شد و به تربيت شاگردان و دانشوران پرداخت.


در سال 1342ق به مشهد مقدس رفت و در آن‌جا از محضر بزرگانى چون: علاّمه حاج ميرزا عبدالجواد اديب نيشابورى 1344قميرزا عسكر شهيدى، معروف به آقا بزرگ حكيم (م 1354ق)، آيت‌الله سيد محمّد عصّار لواسانى (م 1356ق) و حاج شيخ على اكبر نهاوندى (م 1369ق) بهره برد.
وى در كنار فقيه برجسته اهل‌بيت، آيت‌الله [[خویی، ابوالقاسم|سيد ابوالقاسم خوئى]] 1413قخدمات شايانى به حوزهِ نجف اشرف نمود و چراغ فقاهت را در آن حوزه، نورانى نگه داشت و خود چيزى كمتر از يك سال- بعد از [[خویی، ابوالقاسم|آيت‌الله خوئى]]- عهده‌دار رياست آن حوزه علمى شد.


وى پس از حدود هشت سال اقامت در مشهد، براى تكميل درس سطح فقه، اصول و نيز فلسفه، تفسير و ديگر علوم اسلامى، عزم سفر نجف اشرف نمود و در آن شهر در درس آيات عظام: [[نایینی، محمدحسین|مرحوم نائينى]] (م 1355ق)، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا [[عراقی، ضیاء‎الدین|[[عراقی، ضیاء‎الدین|ضياءالدين عراقى]]]]  (م 1361ق)، شيخ محمّد حسين اصفهانى، معروف به «كمپانى» (م 1361ق)، آقاى [[اصفهانی، ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] و آقا سيد حسين بادكوبه‌اى (م 1358ق) و... شركت نمود و آموخته‌هاى فقهى و فلسفى خويش را تكميل كرد. وى تفسير قرآن، مناظره و كلام را با حضور در جلسات تفسيرى علامه محمد جواد بلاغى فراگرفت. همچنين از علاّمه [[مامقانی، عبدالله|مامقانى]]  (م1351ق)، حاج [[قمی، عباس|شيخ عباس قمى]] (م 1359ق) و ديگر مشايخ و استادان خود اجازات روايتى و اجتهادى كسب نمود و در حالى كه 36 سال داشت، در سال 1365ق خود عهده‌دار تدريس خارج فقه و اصول شد و به تربيت شاگردان و دانشوران پرداخت.
== فعالیتها ==


وى در كنار فقيه برجسته اهل بيت، آيت‌الله [[خویی، ابوالقاسم|سيد ابوالقاسم خوئى]] (م 1413ق)، خدمات شايانى به حوزهِ نجف اشرف نمود و چراغ فقاهت را در آن حوزه، نورانى نگه داشت و خود چيزى كمتر از يك سال- بعد از [[خویی، ابوالقاسم|آيت‌الله خوئى]]- عهده‌دار رياست آن حوزه علمى شد.
وى از سال 1325ش1365/ق، از 37 سالگى، به تدريس دروس سطح خارج حوزه پرداخت. ايشان در ايام تحصيل، به تدريس دروس خارج فقه و اصول و در روزهاى تعطيل، به تدريس تفسير قرآن و گاهى نيز به تدريس حكمت، كلام و عقايد مى‌پرداخت. در روزهاى ماه مبارک رمضان نيز، به تدريس فقه الحديث مى‌پرداخت و در آن به مباحثى چون شناخت احاديث صحيح از ناصحيح مبادرت مى‌ورزيد.


== تدريس ==
ايشان مردى متواضع، بردبار، كم‌سخن و دائم الذكر و از حافظان قرآن كريم بود. وى در فعالیت‌های سياسى و اجتماعى ايران و عراق نقش داشت و از انقلاب اسلامى ايران و رهبر آن- حضرت [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره)- كمال حمايت و پشتيبانى را نمود. در زمان اقامت امام(ره) در نجف، در كنار ايشان بود و از امام(ره) و نهضت وى حمايت مى‌كرد. چندين بار درس خويش را براى توجّه دادن حوزه علميهِ نجف، به وقايع انقلاب اسلامى ايران تعطيل نمود و به هنگام همه‌پرسى نظام جمهورى اسلامى، در فروردين 1358ش پيامى مبنى بر حمايت از آن صادر فرمود.


 
وى همواره حامى مردم مظلوم و مسلمان عراق بود و در جنبش و قيام معارضان عراقى در سال 1370ش، نقش هدايت و رهبرى داشت. او هرگز با رژيم بعث حاكم بر عراق سازش ننمود و چند بار منزلش به محاصرهِ نظاميان بعث درآمد و رژيم بعث برایش محدوديت‌هايى قائل شد.
وى از سال 1325ش1365/ق، از 37 سالگى، به تدريس دروس سطح خارج حوزه پرداخت. ايشان در ايام تحصيل، به تدريس دروس خارج فقه و اصول و در روزهاى تعطيل، به تدريس تفسير قرآن و گاهى نيز به تدريس حكمت، كلام و عقايد مى‌پرداخت. در روزهاى ماه مبارك رمضان نيز، به تدريس فقه الحديث مى‌پرداخت و در آن به مباحثى چون شناخت احاديث صحيح از ناصحيح مبادرت مى‌ورزيد.
 
ايشان مردى متواضع، بردبار، كم‌سخن و دائم الذكر و از حافظان قرآن كريم بود. وى در فعاليت‌هاى سياسى و اجتماعى ايران و عراق نقش داشت و از انقلاب اسلامى ايران و رهبر آن- حضرت [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره)- كمال حمايت و پشتيبانى را نمود. در زمان اقامت امام(ره) در نجف، در كنار ايشان بود و از امام(ره) و نهضت وى حمايت مى‌كرد. چندين بار درس خويش را براى توجّه دادن حوزه علميهِ نجف، به وقايع انقلاب اسلامى ايران تعطيل نمود و به هنگام همه‌پرسى نظام جمهورى اسلامى، در فروردين 1358ش پيامى مبنى بر حمايت از آن صادر فرمود.
 
وى همواره حامى مردم مظلوم و مسلمان عراق بود و در جنبش و قيام معارضان عراقى در سال 1370ش، نقش هدايت و رهبرى داشت. او هرگز با رژيم بعث حاكم بر عراق سازش ننمود و چند بار منزلش به محاصرهِ نظاميان بعث درآمد و رژيم بعث برايش محدوديت‌هايى قائل شد.


از اقدامات ايشان براى ترويج دين در سراسر جهان، مى‌توان به فرستادن نمايندگانى زبده به اروپا، آمريكا و كشورهاى عربى و آسيايى و نيز طرح وسيع ايشان براى تجديد بناى مسجد سهله و مسجد كوفه اشاره كرد. در جنبه سياسى نيز، مى‌توان از موضع سياسى ايشان در برابر نظام حاكم بغداد در سال 1412ق و فتواى ايشان درباره انتفاضه عراق و رويارويى و براندازى نظام حاكم سخن گفت.
از اقدامات ايشان براى ترويج دين در سراسر جهان، مى‌توان به فرستادن نمايندگانى زبده به اروپا، آمريكا و كشورهاى عربى و آسيايى و نيز طرح وسيع ايشان براى تجديد بناى مسجد سهله و مسجد كوفه اشاره كرد. در جنبه سياسى نيز، مى‌توان از موضع سياسى ايشان در برابر نظام حاكم بغداد در سال 1412ق و فتواى ايشان درباره انتفاضه عراق و رويارويى و براندازى نظام حاكم سخن گفت.


== وفات ==
سرانجام اين فقيه فرزانه و مفسر عاليقدر تشيع و عالم وارسته، بعد از عمرى تدريس، تحقيق، تأليف و مجاهدت، در روز دوشنبه 25 مرداد 1372ش27/ صفر 1414ق،- مصادف با شب رحلت رسول خدا(ص) و شهادت امام حسن مجتبى(ع)- در نجف اشرف درگذشت و به ديدار حق شتافت. برخى معتقدند كه وى توسط رژيم بعث عراق مسموم و شهيد شده است.
سرانجام اين فقيه فرزانه و مفسر عاليقدر تشيع و عالم وارسته، بعد از عمرى تدريس، تحقيق، تأليف و مجاهدت، در روز دوشنبه 25 مرداد 1372ش27/ صفر 1414ق،- مصادف با شب رحلت رسول خدا(ص) و شهادت امام حسن مجتبى(ع)- در نجف اشرف درگذشت و به ديدار حق شتافت. برخى معتقدند كه وى توسط رژيم بعث عراق مسموم و شهيد شده است.


خط ۶۳: خط ۷۸:


== آثار==
== آثار==


از آثار و تأليفات ارزشمند وى مى‌توان به كتاب‌هاى زير اشاره كرد:
از آثار و تأليفات ارزشمند وى مى‌توان به كتاب‌هاى زير اشاره كرد:
خط ۷۶: خط ۹۰:
#مناسك الحج.
#مناسك الحج.
#رساله توضيح المسائل.
#رساله توضيح المسائل.
#حاشيه بر بسيارى از كتاب‌هاى شيعه چون: [[العروة الوثقی]]، وسيلة النجاة، [[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة|حدائق الناظرة]] ، [[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام|جواهر الكلام]]، مستند الشيعه، اسفار، تفسير صافى، شرح منظومهِ [[سبزواری، هادی|حكيم سبزوارى]]، و...
#حاشيه بر بسيارى از كتاب‌هاى شيعه چون: [[العروة الوثقی]]، وسيلة النجاة، [[الحدائق الناضرة في أحكام العترة الطاهرة|حدائق الناظرة]]، [[جواهر الكلام في شرح شرائع الإسلام|جواهر الكلام]]، [[مستند الشيعة في أحكام الشريعة|مستند الشيعه]]، اسفار، تفسير صافى، شرح منظومهِ [[سبزواری، هادی|حكيم سبزوارى]]، و...
#مجموعه‌اى در رسائل فقهى و... از ديگر آثار علمى آن دانشمند است كه نشر و گسترش احكام اسلامى و معارف قرآنى را سرلوحه خود كرده بود.
#مجموعه‌اى در رسائل فقهى و... از ديگر آثار علمى آن دانشمند است كه نشر و گسترش احكام اسلامى و معارف قرآنى را سرلوحه خود كرده بود.


{{سید عبدالاعلی سبزواری}}
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}


== وابسته‌ها ==
[[مهذب الأحکام]]  
[[مهذب الأحکام]]  


خط ۸۷: خط ۱۰۳:
[[تهذیب الأصول (سبزواری، عبدالاعلی)]]  
[[تهذیب الأصول (سبزواری، عبدالاعلی)]]  


[[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]  
[[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]
 
[[الحجة العلیا في شرح العروة الوثقی (جزء الخمس)]] 
 
[[التعليق على كتاب بحار الأنوار]]  


[[نفحات عرفانية]]  
[[نفحات عرفانية]]  
خط ۹۴: خط ۱۱۴:


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:قرآن‌پژوهان]]
[[رده:مفسران شیعه]]