۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' »' به '»') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
'''ترجمه و متن مرآة العارفين'''، كتابى است مشتمل بر متن عربی «مرآة العارفين و مظهر الكاملين فى ملتمس زبدة العابدين»، اثر [[صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق|صدرالدين قونوى]] و ترجمه فارسى آن همراه با تصحيح و تعليق به قلم [[خواجوی، محمد|محمد خواجوى]]. | |||
قونوى، در مقدمه كتاب، بعد از حمد و ثناى حضرت حق بيان مىكند كه رساله وى در واقع تحقيق درباره فاتحة الكتاب است. | قونوى، در مقدمه كتاب، بعد از حمد و ثناى حضرت حق بيان مىكند كه رساله وى در واقع تحقيق درباره فاتحة الكتاب است. | ||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
پارهاى از مطالب كتاب: | پارهاى از مطالب كتاب: | ||
#عالم، دو عالم است: عالم امر و عالم خلق و هر يك از آن دو، كتابى از كتابهاى خداى متعال است و هر كتابى را فاتحهاى است و تمام آنچه كه در كتاب مفصل است، در فاتحهى آن مىباشد. | |||
#حق تعالى و تقدس، مبدأ كل(پديد آورنده همگان) و بازگشت دهنده همگان است... و ناگزير بايد كل، قبل از تكوينش در او باشد، چون آشكار است كه خداوند بوده و هيچ چيزى با او نبوده است و اكنون همانگونه كه بود، مىباشد. | |||
#ذات حق تعالى به اعتبار اندراج كل در آن، ام الكتاب است و علمش، به اعتبار تفصيل آنچه كه در ذات مندرج است و نيز به سبب ظهور آنچه كه در ذات پنهان است، بدان آشكار مىگردد، كتاب مبين است، پس علمش به ذات خودش، مستلزم علمش به تمام اشيا مىگردد. | |||
#بين ذات و قلم از جهت اجمال و كليت و اينكه اشياء در آنند، همانندى برقرار است، لذا بين علم و لوح هم از جهت تفصيل و از جهت ظهور اشياء در آن دو بر گونه جزئى، مشابهت است؛ بنابراين، قلم از اين وجه در مرتبه كونى آينه ذات است. | |||
#عالم مُلك را كتابى فشرده است كه عبارت از عرش است و كتابى گسترده كه عبارت از كرسى، پس به اعتبار نهاده شدن آنچه كه مىخواهد در كرسى گسترش دهد و در عرش فشرده است، بدان ام الكتاب مىگويند و به اعتبار گسترش آنچه كه فشرده است و در كرسى گسترده مىباشد، بدان كتاب مبين گفته مىشود. | |||
#اين كتابى كه بر انسان كامل نازل شده است، داراى فاتحه كه به نام ام الكتاب ناميده مىشود نيز هست و تمام آنچه كه در كتاب گسترده است، فشردهاش در آن مىباشد. | |||
#فاتحه، دو بخش دارد و به دو نيمه منتصف مىگردد و سوم آن دو(نيمه)، جامع و فراگير آن دو است. | |||
#عالم جبروت، فراگير جلال و جمال است و ناگزير آن دو را بايد دو مظهر باشد تا بدان دو، حكم آنها ظاهر گردد؛ بنابراين، اهل سعادت و هدايت كه ياران دست راستى هستند، مظهر جمالند و اصحاب شقاوت و گمراهى كه ياران دست چپى هستند، مظهر جلال مىباشند. | |||
#رحيم، اسم او به اعتبار هر عينى مىباشد كه اختصاص به بخشى از بخشهاى وجود دارد. | |||
#رحمت رحمانى، هر چيز را فراگرفته است و هر چه را كه رحمتش فراگرفته باشد، آن مرحوم است. | |||
لازم به ذكر است كه قونوى در اين رساله سعى نموده تا با ترسيم دواير مختلفه حقايق و دقايق عرفانى را تبيين كند و از عهده آن بهخوبى برآمده است. | لازم به ذكر است كه قونوى در اين رساله سعى نموده تا با ترسيم دواير مختلفه حقايق و دقايق عرفانى را تبيين كند و از عهده آن بهخوبى برآمده است. | ||
ویرایش