پرش به محتوا

سعدالدین حمویه، محمد بن مؤید: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'صدر الدين قونوى' به 'صدر الدين قونوى '
جز (جایگزینی متن - 'مولف' به 'مؤلف ')
جز (جایگزینی متن - 'صدر الدين قونوى' به 'صدر الدين قونوى ')
خط ۳۴: خط ۳۴:




«سعد الدين محمد بن مؤيد بن ابى‌بكر بن حسن بن محمد بن حمويه بن محمد» كه به جهت انتساب به جدش (سعد الدين حمويه)، به حمويه يا حموى يا حموئى شهرت يافته است، از عارفان قرن هفتم است. وى از مشايخ شيخ عزيز نسفى و از خلفا و مريدان شيخ نجم الدين كبرى و شهاب الدين عمر سهروردى مى‌باشد. در جوانى، چندى در جبل قاسيون دمشق كه در آن اوان از مراكز تصوف بود زيست و با صدر الدين قونوى ملاقات كرده و ارتباط محبت پيدا نمود. مدت بيست و پنج سال در ديار شام و عراق و خوارزم مسافرت‌ها كرد، سرانجام به خراسان كه موطن اصلى او بود برگشت و شهرت بسيار يافت و از عارفان و مشايخ تصوف وقت گرديد و كرامات زياد به او منسوب داشتند.
«سعد الدين محمد بن مؤيد بن ابى‌بكر بن حسن بن محمد بن حمويه بن محمد» كه به جهت انتساب به جدش (سعد الدين حمويه)، به حمويه يا حموى يا حموئى شهرت يافته است، از عارفان قرن هفتم است. وى از مشايخ شيخ عزيز نسفى و از خلفا و مريدان شيخ نجم الدين كبرى و شهاب الدين عمر سهروردى مى‌باشد. در جوانى، چندى در جبل قاسيون دمشق كه در آن اوان از مراكز تصوف بود زيست و با [[صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق|صدر الدين قونوى]]  ملاقات كرده و ارتباط محبت پيدا نمود. مدت بيست و پنج سال در ديار شام و عراق و خوارزم مسافرت‌ها كرد، سرانجام به خراسان كه موطن اصلى او بود برگشت و شهرت بسيار يافت و از عارفان و مشايخ تصوف وقت گرديد و كرامات زياد به او منسوب داشتند.


== آثار==
== آثار==
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش