نتایج جستجو

حلب، نسیمی را به گمراه کردن برخی اشخاص نادان و انداختن آنها‎ به‎ راه‎ کفر و زندقه متهم ساخته، سلطان مؤید، حاکم حلب را به کشتن او ترغیب کردند‎. سلطان‎ دستور

سیوطی. برخی از فقها شدیدا منطق را مورد هجمه قرار داده و فراگیری آن را حرام و زندقه ‎دانستند. بخش اول کتاب در تصورات و بخش دوم آن در تصدیقات است. شیوه نویسنده

گاه‌ به‌ گاه‌ او و به‌ خصوص‌ همنشینى‌ با متهمان‌ به‌ زندقه‌، باعث‌ مى‌شود که‌ گروهى‌ دیگر به‌ زندقه او حکم‌ کنند. ظاهراً گذشتگان‌ در دوستى‌ او با گروه‌

ايجاد اختلاف بين فرق اسلامى مى‌رفت، و حكم سنگ تفرقه را پيدا مى‌كرد، و به نفع زندقه تمام مى‌شد. از ذكر عليه اللّعثه و عليه الرّحمه در دنبال اسامى اشخاص و فرق

ابن عطيه به هنگام تصدى قضاى المريه مورد سوء ظن مردم قرار گرفت و به وى نسبت زندقه داده شد. اينكه نویسندۀ معاصر ابن عطيه، ابن خاقان با لقب «وزير» از او ياد

عبارتند از: (شعوبیه، تعریف شعوبیه، پیدایش شعوبیه، پیشرفت شعوبیه) الحاد و زندقه و ریشه الحاد، انواع بی‌دینی‌ها، سرکوبی بی‌دینان... گروه‌های شیعه (کیسانیه،

آورده است. شاعران خارجى، شيعى و سنى در كنار شاعران ماجن (هرزه‌دراى) متهم به زندقه، مذكورند. حتى از اينكه مردانى چون بشار و ابونواس را بستايد و بزرگ‌ترين شعرا

هند، ادعاهای گزاف، معارضه با قرآن، فریب دادن مردم، حلاج و ابوسهل نوبخت، زندقه و فریب مردم، کتابهای حلاج، ناسوت و لاهوت، آخرین کلام حلاج، بهترین سخن حلاج،

لغو و باطل جلوه خواهد كرد، زيرا كه وضع الشىء في غير موضعه، مؤدى به كفر و زندقه مى‌تواند باشد و بديهى است كه صدور چنين عملى از سوى پيامبر، غير ممكن است.

بعضى از اصحاب امام صادق(ع) مباحثه داشته است. مانویت -که در این عصر غالباً «زندقه» نامیده مى‌شود- رواج بسیار داشت. امام صادق(ع) مناظره‌هاى سنجیده و مستدلى

كه عبارتند از: حذف اسناد فقد نصوص پيدايش مذاهب خاص در جبر و اختيار پيدايش زندقه و شعوبى و شيوع وضع و تحريف براى مبارزه و مقابله با فرهنگ اسلامى در زير پرده

تقديس ساحت پيامبر «امّى» - درس‌نخوانده - و دفع آن چيزى كه بعضى از اهل شك و زندقه آن را خيال كرده و ايشان را بيان‌كننده آراى فلاسفه بشرى و ترجمان افكار آنان

در کتاب «الرد علی الجهمية» کوشیده بود بر پیشانی «جهمیه» داغ ننگ و رسوایی زندقه بزند و بدین ‎وسیله آنان را خارج از حوزه اسلام قرار دهد؛ هنگامی‌که با اعتراض

اسلامى تحت تاثير برخى افكار فاسد واراداتى قرار گرفتند و به الحاد و كفر و زندقه گراييدند و آزادى عمل راهبان مسيحى و ارباب ساير اديان و فرق در جامعه اسلامى

نمى‌بايست موى را كوتاه كرده و ناخن را چيد. اين مدعى نبوّت دستگير شده و به زندقه متهم شد. وى را دعوت به توبه كردند و چون نپذيرفت به دار آويخته‌اند. گرايش

اقامت داشته است، اما به گفتۀ منابع در اواخر خلافت هارون (۱۹۳ ق) به اتهام زندقه، با هجو قبیلۀ مضر، یا به سبب اشعاری که در مدح خصیب ابن‌ عبدالحمید سروده بود،

مقدمه، نسبت دادن غلو، زندقه و باطنى‌گرى به تشيع را مردود و فاقد پايه و اساس و ناشى از تقليد و تعصب دانسته است؛ چراكه شيعه غلو را شرك، زندقه را الحاد و مخفى نمودن

عقاید صوفیه از این تعالیم خارج نیست و ردیه‌ای باشد بر متهم نمودن متصوفه به زندقه و خروج از اصول شریعت‏. ر.ک: مقدمه، ص4 ر.ک: همان، ص27 ر.ک: همان، ص29؛ متن

نظر برخی از عارفان بزرگ، مانند علاءالدوله سمنانی کار نداریم که «فلسفه» و «زندقه» را در یک ردیف قرار می‌دهد. استادی بزرگ و جامع، مانند استاد جلال‌الدین همایی

می‌دیده که جبه سلوک پوشیده‌اند و کارشان را بر مبنای حلول و اتحاد گذارده و از زندقه و الحاد سر بیرون آورده‌اند، بر آن می‌شود که خود با تمسک به مذهب اهل سنت و