نتایج جستجو

نیایش‌ها و ادعیه امام سجاد(ع): در حمد و ستایش الهی، در مناجات امیدواران، زاهدان، در شب، کنار خانه خدا، اعتراف و تضرع، اظهار فقر، طلبِ رحمت، مکارم اخلاق

وجودی زینت عبادت‌کنندگان، سرور ساجدان، اسوه صبرپیشگان، امام عاشقان، پیشوای زاهدان، راهبر محبان، نور عارفان، حضرت علی بن الحسین(ع) است، توفیق حاصل کردم. گرچه

داماد رهبر نهضت اسلامی را برای گذراندن ادامه دوران تبعید به یکی از شهرهای زاهدان و اهواز بفرستد که بالاخره به اقامت وی در تهران رضایت داد. پایان یافتن دوران

مى‌گوید: «بيت ابى جرادة، بيتى مشهور در حلب است. اديبان، شاعران، فقيهان، زاهدان، عابدان، قاضيان در این خانواده به چشم مى‌خورند و فضل و دانش را به ارث مى‌برند

بیان‌دارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقب‌ها: سید‌‎عابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شب‌زنده‌داران و پیشانى‌پینه‌بسته

جامعه و مورد قبول گروهى از مغرضين يا بى خبران و بى خردان واقع ميشد و اين عمل زاهدان در واقع امرى سياسى بود كه خاندان نبوت را خانهنشين و فراموش شده سازند افرادى

به مكه، بغداد و... رسيده است. وى هر شهرى را كه نام برده، طبقات عابدان و زاهدان آن ناحيه را نيز ذكر كرده است و شماره زندگى‌نامه‌هاى آن، به بيش از هزار زندگى‌نامه

که طبق اظهار مؤلف در پاورقی، در یکی از مجالس عزاداری امام حسین(ع) در شهر زاهدان ارائه گردیده است. وی در این بخش گزارش‌هایی تاریخی از عزاداری‌های اهل سنت

مى‌رفت. مادر ايشان، حاجيه خانم رفيعى، فرزند مرحوم حسينعلى رفيعى (از عابدان و زاهدان روزگار) بود كه عمر پربركت خويش را به آموزش قرآن و برگزارى جلسات مذهبى براى

بندر گناوه، بندر دیّر، بهبهان، بوشهر، تبریز، تویسرکان، تهران، جهرم، رامشیر، زاهدان، ساوه، شیراز، قم، کنگاور، گچساران (دو گنبدان)، گلپایگان، ماه‌شهر، مسجد سلیمان،

می‌كردند. بخش پنجم، درباره صوفيان و عابدان است. نویسنده در اين بخش، ابتدا از زاهدان و صوفيانى چون يحيى بن معاد رازى (متوفى 206ق) نویسنده «مراد المريدين»، بشر

ادامه، فصول خاصى را به صوفيان كه او را گروهى از زاهدان مى‌شمارد كه با صفات، نشانه‌ها و احوالى از زاهدان باز شناخته مى‌شوند، اختصاص داده است و آنگاه مباحثى

رسائل) است. وی با وجود مرجعیت عام و سرازیر شدن وجوه شرعی به سویش، زندگی بسیار زاهدان‌ای داشت و هنگام مرگ دارای ماترک ناچیزی بود. شیخ انصاری سرانجام در ۱۸ جمادی‌الثانی

واقدى است. الطبقات الكبری (طعمي) تألیف محیی‌الدین طعمی در موضوع شرح حال زاهدان و بزرگان صوفیه. طبقات (ترجمه مهدوی دامغانی) اثر محمد بن سعد كاتب واقدى (230-168ق)،

آمده‌اند. تعدادى از مردان صالح و شايسته و جماعتى هم از منافقان و منحرفان و زاهدان ريائى و دنياپرست ذكر شده‌اند؛ كسانی كه آثار نيك از خود بجاى گذاشتند و يا

رئیس قوه قضائیه، استاد دانشگاه، دادیار دادسرای عمومی زابل، دادرس دادگاه بخش زاهدان، رئیس دادگاه بخش آمل، دادیار دادسرای عمومی تهران، رئیس دادگاه شهرستان تهران

مى‌برند) و همچنين عده‌اى از عرب‌هاى جنوب (و مردمى از شمال و نيز گروهى از مردم زاهدان و بلوچستان ايران) پيرو مذهب اهل سنت مى‌باشند. وقتى چنين واقعيتى براى ما

است، از جمله: فقيهان، اصوليان، قاضيان، قاريان، مفسران، متكلمان، واعظان، زاهدان، صوفيان، اديبان، شاعران، داستان‌سرايان، آموزگاران، نويسندگان، خطاطان، منطق‌دانان،

نمی‌خواند، بلکه «یا عبداللّه» (ای بندۀ خدا) می‌گفت. امام باقر علیه السّلام را از زاهدان بزرگ عالم اسلام خوانده‌اند. ابونعیم با عبارت «الحاضرُالذّاکر، الخاشعُ الصّابر»

رفت و با تمام حکمتش سعی نمود به‌وسیله کتاب ابانه، به‌تدریج تفکر معتقدان و زاهدان حشویه (حشویه قائل به تجسیم بودند) را به اعتقاد مطابق با سنت تبدیل نماید؛