کلیله و دمنه (ترجمه مرعشی‌پور): تفاوت میان نسخه‌ها

'''کلیله و دمنه''' ترجمه از پهلوی به عربی عبدالله بن مقفع (روزبه پسر دادویه) (متوفی 125ق)؛ ترجمه محمدرضا مرعشی‌پور (متولد 1326ش)؛ این کتاب آخرین برگردان صورت گرفته از کتاب کهن کلیله و دمنه به زبان فارسی است که بر اساس ویرایش منفلوطی و طباره (ویرایش رایج در کشورهای عربی‌زبان) انجام شده و مقدمه «علی بن شاه فارسی» (بهنود پسر سحوان) را دارد که در ترجمه‌های ابوالمعالی و بخاری دیده نمی‌شود.

نخستین کسی که کلیله و دمنه را به شعر فارسی سرود، رودکی بود در زمان نصر بن احمد سامانی، اما این اثر از بین رفته و جز چند بیتی از آن نمانده است. متن ابن مقفع را بزرگانی به فارسی منثور برگردانده‌اند که کار دو تن از آنان سرآمد است: ترجمه ابوالمعالی نصرالله بن عبدالحمید منشی (نثری فنی، آمیخته به نظم و دشوار) و ترجمه عبدالله بخاری (نمونه‌ای از ساده‌نویسی و روانی، بسیار نزدیک به متن ابن مقفع).

برگردان حاضر ویژگی‌های زیر را دارد: 1. ویراسته منفلوطی که متنی روا در کشورهای عربی و کتاب درسی دانشگاهی است، مرجع بوده است. 2. مقدمه علی بن شاه فارسی را دارد که قریب دویست سال بعد از ترجمه ابن مقفع بدان افزوده شده است. در این مقدمه، چرایی نوشته شدن اصل کلیله و دمنه بدین گونه روایت می‌شود: «[نویسنده این کتاب را] کلیله و دمنه‌اش خوانده و آن را به زبان ددان و پرندگان نگاشته است، تا به هدف خویش که صیانت مردمان و کینه‌ورزی به فرومایگان باشد برسد و نیز به حکمت‌ها و به خوبی‌ها و زیبایی‌های گونه‌گونش بپردازد.» 3. مترجم به اصل متن چیزی نیفزوده و چیزی از آن نکاسته و کوشیده متن را به زبان فارسی امروز برگرداند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1856 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>