اعرجی، عبدالمطلب بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

وی از علامه حلی اجازه روایت داشت و خود به درجه اجتهاد نائل آمد. دقت نظر، ژرفاندیشی و قدرت استدلال او چنان بود که خال خود علامه حلی در تقریضی که بر رساله «مناسخات المیراث» او نوشت، چنین فرمود: «أحسنت أيها الولد العزيز، العضد الحسيب النسيب، المعظّم الفقيه المدقّق عميد الملّة والدين...».<ref name="konz9">[https://noorlib.ir/book/view/22838?volumeNumber=1&pageNumber=7 اعرجی، کنز الفوائد، ج۱، ص۷]</ref>

همه کسانی که زندگی سید عمیدالدین پرداخته‌اند، او را به فضل و کمال، تقوا و بزرگواری ستوده‌اند. سید ضامن بن شذقم در «تحفة الازهار» می‌گوید: «او سیدی جلیل القدر، رفیع المنزله، عظیم الشأن، حسن شمایل، جمع‌کننده فضایل، بلندهمت، والاحرمت، کریم‌اخلاق، پاک‌نژاد، عمده سادات اشراف عراق، عالمی عامل، فاضلی کامل، فقیهی محدث، مدرسی محقق و مدقق، فصیح و بلیغ، ادیبی مهذب بود.»<ref name="konz9" />

شهید اول در اجازه خود برای ابن نجده، او را با عبارات «المولى السيد الامام المرتضى علم الهدى شيخ أهل البيت في زمانه عميد الحق والدين» می‌ستاید.<ref name="eshraq2">[https://noorlib.ir/book/view/15711?volumeNumber=1&pageNumber=17 علامه حلی، إشراق اللاهوت، ج۱، ص۱۷]</ref>

[[بحرانی، یوسف بن احمد|شیخ یوسف بحرانی]] در «لؤلؤة البحرین» درباره او و برادرش سید ضیاءالدین می‌گوید: «این دو فاضل فقیه، مشایخ ما در اجازات خود بر آنها ثنا گفته‌اند.»<ref name="konz10" />