پرش به محتوا

واجب الوجود (اصطلاح): تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۳۳: خط ۳۳:
'''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجب‌الوجود دارای ویژگی‌های اصلی زیر است:
'''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجب‌الوجود دارای ویژگی‌های اصلی زیر است:


۱. '''علت ندارد''' (خودبسنده است)
* '''علت ندارد''' (خودبسنده است)
۲. '''یگانه است''' (تعدد در واجب محال است)
* '''یگانه است''' (تعدد در واجب محال است)
۳. '''بسیط و غیرمرکب''' است (ترکیب از ماده و صورت یا جنس و فصل، نشانه امکان است)
* '''بسیط و غیرمرکب''' است (ترکیب از ماده و صورت یا جنس و فصل، نشانه امکان است)
۴. '''خیر محض''' و کمال مطلق است
* '''خیر محض''' و کمال مطلق است


برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر می‌شود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمی‌توانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علت‌ها تا بی‌نهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجب‌الوجود است (برهان امکان و وجوب).
برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر می‌شود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمی‌توانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علت‌ها تا بی‌نهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجب‌الوجود است (برهان امکان و وجوب).