۲۰٬۴۵۲
ویرایش
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
'''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجبالوجود دارای ویژگیهای اصلی زیر است: | '''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجبالوجود دارای ویژگیهای اصلی زیر است: | ||
* '''علت ندارد''' (خودبسنده است) | |||
* '''یگانه است''' (تعدد در واجب محال است) | |||
* '''بسیط و غیرمرکب''' است (ترکیب از ماده و صورت یا جنس و فصل، نشانه امکان است) | |||
* '''خیر محض''' و کمال مطلق است | |||
برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر میشود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمیتوانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علتها تا بینهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجبالوجود است (برهان امکان و وجوب). | برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر میشود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمیتوانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علتها تا بینهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجبالوجود است (برهان امکان و وجوب). | ||
ویرایش