جناتی، محمدابراهیم: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدابراهیم جناتی''' (۱۳۱۱-1404ش) عالم و نویسنده شیعی، دارای آراء و نظرات جدید در رابطه با مسائل مستحدثه و موضوعاتی چون هنر و موسیقی. کتاب «[[تطور اجتهاد در حوزه استنباط]]» از جمله آثار ایشان است. در سال ۱۳۱۱ش در روستای تاش از توابع شاهرود متولد شد. در شش سالگی به اشاره پدر به فراگیری قرآن و ادبیات فارسی پرداخت و در یازده‌سالگی وارد مدرسه علمیه شاهرود شد و در مدت چهار سال مقدمات و مقداری از سطح عالی را به پایان رساند. پیش از ۱۸ سالگی سطوح عالیه فقه و اصول را به ضمیمه منظومه سبزواری به پایان رساند و به مشهد هجرت کرد و از درس‌های اساتید آن حوزه بهره برد. سپس به قم رفت و در درس خارج فقه [[بروجردی، حسین|آیت‌الله بروجردی]] و خارج اصول [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی]] شرکت کرد. پس از آن به نجف اشرف مهاجرت نمود و بیست و پنج سال در آن مرکز علمی اقامت گزید و از محضر آیات عظام [[حسینی شاهرودی، سید محمود|سید محمود حسینی شاهرودی]]، [[حکیم، سید محسن|سید محسن طباطبائی حکیم]] ، [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]]، [[حلی، حسین|حسین حلی]]، [[زنجانی، محمدباقر|محمدباقر زنجانی]] و  [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] بهره برد. به موازات تحصیل، به تدریس رسائل و شرح لمعه و تألیف روی آورد. یازده سال در جامعة النجف، کتاب‌های سطح عالی (رسائل، مکاسب و کفایه) را در سه دوره تدریس کرد و در سال‌های آخر اقامت در نجف، در مدرسه آخوند خراسانی، خارج اصول تدریس می‌نمود. در نجف کتاب‌های بسیاری تألیف کرد از جمله تقریرات درس خارج فقه آیت‌الله شاهرودی را در مجموعه‌ای پنج‌جلدی منتشر ساخت. در سال ۱۳۵۸ش به ایران بازگشت و در قم اقامت گزید و به تدریس و تألیف ادامه داد. وی نخستین شخصیت علمی است که فقه، اصول، علوم حدیث و علوم قرآن را در حوزه علمیه قم به صورت تطبیقی، از دیدگاه بیست و دو مذهب از یکصد و سی و هشت مذهب فقهی که در تاریخ فقه اسلام وجود دارد، تدریس نمود. این درس‌ها در مجموعه‌هایی گردآوری شده که بخشی از آنها مانند «فقه مقارن»، «منابع اجتهاد»، «ادوار اجتهاد»، «ادوار فقه» و «مناسک حج از دیدگاه مذاهب اسلامی» چاپ شده است. آراء و نظرات نوینی از ایشان مطرح شده از جمله: نقش زمان و مکان در اجتهاد، جواز تصدی منصب قضاوت توسط زنان، جواز تصدی مقام مرجعیت و همه وظایف سیاسی اجتماعی توسط زنان، طهارت ذاتی مطلق انسان، حلیت ذبایح اهل کتاب، جواز میقات از ادنی الحل، جواز مجسمه‌سازی به عنوان فن و هنر، معین نبودن سن خاص در بلوغ دختران (تنها نشانه بلوغ، عادت ماهانه است) و نظرات جدید درباره مسائلی چون موسیقی، هنر و حجاب. از آثار او می‌توان به «[[ادوار فقه و کیفیت بیان آن]]»، «[[منابع اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی]]»، «[[تطور اجتهاد در حوزه استنباط]]»، «دروس في الفقه المقارن»، «[[مجمع المسائل (جناتی)|مجمع المسائل]]»، «کتاب الحج»، «علوم قرآن از دیدگاه مذاهب اسلامی»، «حجاب از دیدگاه فقه اجتهادی»، «نظریه تحول اجتهاد با تحول زمان و شرایط آن»، «المساجد و أحکامها في التشریع الإسلامي»، «تاریخ تحولات و کیفیت بیان فقه»، «توازن ثروت در حکومت اسلامی» و «رساله توضیح المسائل» اشاره کرد.

پس از مدتى به قم رفته و با شرکت در درس خارج فقه [[بروجردی، حسین|آیت‌اللّه‌ بروجردى]] و خارج اصول [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینى(ره)]] به تحصیل ادامه داد. سپس به نجف اشرف مهاجرت نموده و بیست‌‌‌وپنج سال در آن مرکز علمى اقامت گزید، که بیشتر آن صرف استفاده از محضر پرفیض استادان آن حوزه علمیه مانند آیات عظام [[حسینی شاهرودی، سید محمود|سید محمود حسینی شاهرودی]]، [[حکیم، سید محسن|سید محسن طباطبائی حکیم]] ،  [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]]، [[حلی، حسین|حسین حلی]]، [[زنجانی، محمدباقر|محمدباقر زنجانی]] و  [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] گردید.<ref> [https://noorlib.ir/book/view/93117?pageNumber=417 ر.ک: جناتی، محمدابراهیم، ج1، ص417]</ref>