۱۵۹٬۸۰۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات زندگینامه | عنوان = ابوالحسن یغمای جندقی | تصویر = NUR00000.jpg | اندازه تصویر = | توضیح تصویر = | نام کامل = میرزا رحیم بن حاجی ابراهیم قلی جندقی | نامهای دیگر = میرزا ابوالحسن یغما | لقب = یغمای جندقی | تخلص = ابتدا مجنون، سپس یغما | نسب...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
'''خدمت در دربار قاجار''': پس از سفر به عتبات عالیات و بازگشت به ایران، از راه یزد به تهران آمد و به دلیل گرایشهای صوفیانه با حاجی میرزا آقاسی وزیر محمدشاه قاجار آشنا شد. این آشنایی به حدی عمیق بود که حاجی میرزا آقاسی وی را مرشد خود گرفت و در نتیجه یغما در دربار محمدشاه مقامی ارجمند پیدا کرد<ref>حبیبآبادی، محمدعلی، ج۶، ص۲۱۰۶</ref>. | '''خدمت در دربار قاجار''': پس از سفر به عتبات عالیات و بازگشت به ایران، از راه یزد به تهران آمد و به دلیل گرایشهای صوفیانه با حاجی میرزا آقاسی وزیر محمدشاه قاجار آشنا شد. این آشنایی به حدی عمیق بود که حاجی میرزا آقاسی وی را مرشد خود گرفت و در نتیجه یغما در دربار محمدشاه مقامی ارجمند پیدا کرد<ref>حبیبآبادی، محمدعلی، ج۶، ص۲۱۰۶</ref>. | ||
'''وزارت در کاشان''': مدتی به کاشان رفت و به سمت وزارت حکومت آنجا منصوب شد و در همان دوران کتاب | '''وزارت در کاشان''': مدتی به کاشان رفت و به سمت وزارت حکومت آنجا منصوب شد و در همان دوران کتاب خلاصة الافتضاح را به نظم درآورد<ref>حبیبآبادی، محمدعلی، ج۶، ص۲۱۰۶</ref>. | ||
'''شاعری و نوآوری ادبی''': یغما به عنوان شاعری نوآور در حوزه مرثیهسرایی شناخته میشود. او پیشتاز نوحههای جدید عاشورایی بود و از قالبهای جدیدی مانند مستزاد در نوحههای عاشورایی استفاده کرد<ref>مجاهدی، محمدعلی، ص۴۵۹</ref>. مراثی او با آهنگ و وزن مخصوص توأم بود و مدتها مورد استفاده نوحهخوانان در ایام سوگوارای ماه محرم قرار گرفت<ref>شمیم، علیاصغر، ج۱، ص۳۹۳</ref>. | '''شاعری و نوآوری ادبی''': یغما به عنوان شاعری نوآور در حوزه مرثیهسرایی شناخته میشود. او پیشتاز نوحههای جدید عاشورایی بود و از قالبهای جدیدی مانند مستزاد در نوحههای عاشورایی استفاده کرد<ref>مجاهدی، محمدعلی، ص۴۵۹</ref>. مراثی او با آهنگ و وزن مخصوص توأم بود و مدتها مورد استفاده نوحهخوانان در ایام سوگوارای ماه محرم قرار گرفت<ref>شمیم، علیاصغر، ج۱، ص۳۹۳</ref>. | ||