پرش به محتوا

زبان تاتی: توصیف گویش تاتی رودبار: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۸: خط ۲۸:
}}
}}


'''زبان تاتی: توصیف گویش تاتی رودبار''' تألیف جهاندوست سبزعلی‌پور، کتابی است در حوزه زبان‌شناسی ایرانی که به توصیف و تحلیل گویش تاتی رودبار از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی می‌پردازد. این کتاب که توسط انتشارات فرهنگ ایلیا در رشت منتشر شده، کوشیده است تا توصیفی مختصر و فشرده از اهم مسائل زبانی نظیر ساخت آوایی، واج‌شناسی، ساخت‌واژی و مسائل نحوی این گویش را ارائه دهد.
'''زبان تاتی: توصیف گویش تاتی رودبار''' تألیف [[سبزعلی‌پور، جهاندوست|جهاندوست سبزعلی‌پور]]، کتابی است در حوزه زبان‌شناسی ایرانی که به توصیف و تحلیل گویش تاتی رودبار از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی می‌پردازد. این کتاب که توسط انتشارات فرهنگ ایلیا در رشت منتشر شده، کوشیده است تا توصیفی مختصر و فشرده از اهم مسائل زبانی نظیر ساخت آوایی، واج‌شناسی، ساخت‌واژی و مسائل نحوی این گویش را ارائه دهد.


==ساختار==
==ساختار==
کتاب مشتمل بر سه فصل اصلی و پنج ضمیمه است. فصل نخست به معرفی زبان تاتی و شهرستان رودبار و سپس بررسی ساخت آوایی شامل صامت‌ها، مصوت‌ها، فرآیندهای واجی و مقایسۀ آوایی با فارسی معیار می‌پردازد. فصل دوم به ساخت‌واژه در انواع اسم، صفت، قید، نقش‌نماها، اصوات و افعال اختصاص دارد. فصل سوم ساخت نحوی در گروه اسمی، گروه قیدی، گروه فعلی و انواع جمله را بررسی می‌کند. در پنج ضمیمه نیز افعال مهم تاتی، واژگان تاتی، لغات تاتی رودباری و خلخالی و چند متن تاتی ارائه شده است.
کتاب مشتمل بر سه فصل اصلی و پنج ضمیمه است.  
 
فصل نخست به معرفی زبان تاتی و شهرستان رودبار و سپس بررسی ساخت آوایی شامل صامت‌ها، مصوت‌ها، فرآیندهای واجی و مقایسۀ آوایی با فارسی معیار می‌پردازد.  
 
فصل دوم به ساخت‌واژه در انواع اسم، صفت، قید، نقش‌نماها، اصوات و افعال اختصاص دارد.  
 
فصل سوم ساخت نحوی در گروه اسمی، گروه قیدی، گروه فعلی و انواع جمله را بررسی می‌کند. در پنج ضمیمه نیز افعال مهم تاتی، واژگان تاتی، لغات تاتی رودباری و خلخالی و چند متن تاتی ارائه شده است.


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
«زبان تاتی: توصیف گویش تاتی رودبار» اثر جهاندوست سبزعلی‌پور، پژوهشی است در زمینۀ یکی از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی که در مناطق مختلف ایران از جمله در شهرستان رودبار استان گیلان بدان تکلم می‌شود. تاتی از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی است که به دو دسته تقسیم شده است: تاتی شمالی که در جمهوری آذربایجان و داغستان و مناطق دیگر رواج دارد و تاتی جنوبی که مجموعه‌ای از زبان‌های تاتی است و در ایران فعلی متداول است.
«زبان تاتی: توصیف گویش تاتی رودبار» اثر [[سبزعلی‌پور، جهاندوست|جهاندوست سبزعلی‌پور،]] پژوهشی است در زمینۀ یکی از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی که در مناطق مختلف ایران از جمله در شهرستان رودبار استان گیلان بدان تکلم می‌شود. تاتی از زبان‌های ایرانی نو شمال غربی است که به دو دسته تقسیم شده است: تاتی شمالی که در جمهوری آذربایجان و داغستان و مناطق دیگر رواج دارد و تاتی جنوبی که مجموعه‌ای از زبان‌های تاتی است و در ایران فعلی متداول است.


نویسنده در آغاز کتاب به معرفی پراکندگی جغرافیایی گویشوران تاتی در ایران می‌پردازد. نقاطی از ایران که در حال حاضر به تاتی تکلم می‌کنند، عبارتند از: مناطقی در جنوب غرب قزوین (شامل گونه‌های تاکستانی، شالی، خیارجی، ابراهیم‌آبادی، سگزآبادی، دانسفانی، اسفروینی و خوزنینی) و اشتهارد؛ خلخال (شامل گونه‌های اسکستانی، اسبویی، دروی، کلوری، شالی، دیزی، کرینی، لردی، گیلوانی، کهلی، تارم دشتی و ... در بخش شاهرود و گونۀ کجلی و کرنقی در بخش خورش‌رستم)؛ خویین در ۶۰ کیلومتری جنوب غربی زنجان و تارم علیا (شامل گونه‌های نوکیانی، سیاوردی، هزارودی، جمال‌آبادی و باکلوری، کله‌سری، شاوایی چرزه‌یی)؛ آذربایجان شرقی (شامل هرزند و دیزمار، کرینگان، کلیبر و مناطقی دیگر)؛ رودبار، الموت و کوهپایه؛ و شمال خراسان (جلگۀ شوغان و منطقۀ چهارده سنخواست).
نویسنده در آغاز کتاب به معرفی پراکندگی جغرافیایی گویشوران تاتی در ایران می‌پردازد. نقاطی از ایران که در حال حاضر به تاتی تکلم می‌کنند، عبارتند از: مناطقی در جنوب غرب قزوین (شامل گونه‌های تاکستانی، شالی، خیارجی، ابراهیم‌آبادی، سگزآبادی، دانسفانی، اسفروینی و خوزنینی) و اشتهارد؛ خلخال (شامل گونه‌های اسکستانی، اسبویی، دروی، کلوری، شالی، دیزی، کرینی، لردی، گیلوانی، کهلی، تارم دشتی و ... در بخش شاهرود و گونۀ کجلی و کرنقی در بخش خورش‌رستم)؛ خویین در ۶۰ کیلومتری جنوب غربی زنجان و تارم علیا (شامل گونه‌های نوکیانی، سیاوردی، هزارودی، جمال‌آبادی و باکلوری، کله‌سری، شاوایی چرزه‌یی)؛ آذربایجان شرقی (شامل هرزند و دیزمار، کرینگان، کلیبر و مناطقی دیگر)؛ رودبار، الموت و کوهپایه؛ و شمال خراسان (جلگۀ شوغان و منطقۀ چهارده سنخواست).