رسائل عبدالقادر گیلانی: تفاوت میان نسخه‌ها

رسائل عبدالقادر گیلانی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۲

۷۸ بایت اضافه‌شده ، ۶ آوریل

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۹٬۸۰۹

ویرایش

@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 }}
-'''رسائل عبدالقادر گیلانی''' تألیف شیخ عبدالقادر گیلانی (متولد 471ق، متوفی 560-562ق)، عارف بزرگ و بنیانگذار طریقت قادریه؛ این کتاب دربردارنده متن و ترجمه چهار رساله از رسائل ایشان است: رسالة فی الاسماء العظیمه للطریق الی الله، رساله نوریه، رساله غوثیه و حلاج‌نامه. سه رساله اول به عربی و رساله آخر به فارسی است.
+'''رسائل عبدالقادر گیلانی''' تألیف [[گیلانی، عبدالقادر|شیخ عبدالقادر گیلانی]] (متولد 471ق، متوفی 560-562ق)، عارف بزرگ و بنیانگذار طریقت قادریه؛ این کتاب دربردارنده متن و ترجمه چهار رساله از رسائل ایشان است: رسالة فی الاسماء العظیمه للطریق الی الله، رساله نوریه، رساله غوثیه و حلاج‌نامه. سه رساله اول به عربی و رساله آخر به فارسی است.
 ==ساختار==
@@ خط ۳۲: / خط ۳۲: @@
 ==گزارش کتاب==
-محیی الدین عبدالقادر بن ابی‌صالح موسی بن عبدالله بن یحیی جنگی‌دوست گیلانی، معروف به شیخ عبدالقادر گیلانی، در اول ماه رمضان سال 471 هجری قمری در گیلان زاده شد. علوم مقدماتی را نزد ابو ذکریای تبریزی فرا گرفت و در سال 488 ق وطن خود را به قصد بغداد ترک کرد. در بغداد نزد اساتیدی همچون ابوبکر محمد بن احمد ابوطالب بن یوسف علوم زمان را آموخت و سپس به حلقه شاگردی علی بن ابی سعد مخزومی، عارف بزرگ، پیوست. پس از چندی در مدرسه مخزومی جانشین استاد گردید و به وعظ و ارشاد پرداخت. آوازه زهد و تقوایش به همه جا رسید و مردم از نقاط مختلف به زیارتش می‌شتافتند. آثار او غالباً خلاصه مجالس اوست و مشحون از مسائل مربوط به سنت و آداب دینی است. از مهمترین آثار وی: الفتح الربانی (مشتمل بر 62 مجلس)، فتوح الغیب (78 مجلس) و الغنیة لطالبی طریق الحق است.
+محیی‌الدین عبدالقادر بن ابی‌صالح موسی بن عبدالله بن یحیی جنگی‌دوست گیلانی، معروف به [[گیلانی، عبدالقادر|شیخ عبدالقادر گیلانی]]، در اول ماه رمضان سال 471 هجری قمری در گیلان زاده شد. علوم مقدماتی را نزد ابو ذکریای تبریزی فرا گرفت و در سال 488 ق وطن خود را به قصد بغداد ترک کرد. در بغداد نزد اساتیدی همچون ابوبکر محمد بن احمد ابوطالب بن یوسف علوم زمان را آموخت و سپس به حلقه شاگردی علی بن ابی سعد مخزومی، عارف بزرگ، پیوست. پس از چندی در مدرسه مخزومی جانشین استاد گردید و به وعظ و ارشاد پرداخت. آوازه زهد و تقوایش به همه جا رسید و مردم از نقاط مختلف به زیارتش می‌شتافتند. آثار او غالباً خلاصه مجالس اوست و مشحون از مسائل مربوط به سنت و آداب دینی است. از مهمترین آثار وی: الفتح الربانی (مشتمل بر 62 مجلس)، فتوح الغیب (78 مجلس) و الغنیة لطالبی طریق الحق است.
 در رساله اول (رسالة فی الاسماء العظیمه للطریق الی الله)، شیخ عبدالقادر گیلانی بیان می‌دارد که در طریقت قادریه سیزده اسم وجود دارد: هفت اسم اصلی (برای هفت نفس) و شش اسم فرعی (حق، قهار، قیوم، وهاب، مهیمن، باسط). برای هر اسمی عدد و ذکری خاص است و سالک از اسمی به اسم دیگر منتقل نمی‌شود مگر آنکه مستحق آن باشد. وی سپس به بیان انواع ذکر می‌پردازد: ذکر زبان لقلقه است، ذکر قلب وسوسه است، ذکر روح مشاهده است، ذکر سرّ معاینه و ذکر خفی مغایبه است. در ادامه، چگونگی دریافت عهد بیعت در طریقت قادریه و نیز موضوع خلوت و فواید آن برای مرید مطرح می‌شود.