۱۵۹٬۸۰۹
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
تاجالدین أبومحمد محمود بن خداداد بن ابیبکر بن یوسف اشنوی (یا اشنهی) در اواسط نیمه دوم سده ششم هجری (حدود ۵۵۰ق) در منطقه اشنویه (اشنه) از توابع آذربایجان به دنیا آمد.<ref> ر.ک: دولتآبادی، عزیز، ج2، ص992</ref> این منطقه که یاقوت حموی آن را میان ارومیه و اربل توصیف کرده، زادگاه اصلی او و اجدادش بوده است. بر اساس روایتی از عبداللطیف بن روزبهان ثانی، تاجالدین در قصبه اشنوه صاحب خانقاهی بوده و در آنجا اقامت داشته است.<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص85</ref> | تاجالدین أبومحمد محمود بن خداداد بن ابیبکر بن یوسف اشنوی (یا اشنهی) در اواسط نیمه دوم سده ششم هجری (حدود ۵۵۰ق) در منطقه اشنویه (اشنه) از توابع آذربایجان به دنیا آمد.<ref> ر.ک: دولتآبادی، عزیز، ج2، ص992</ref> این منطقه که یاقوت حموی آن را میان ارومیه و اربل توصیف کرده، زادگاه اصلی او و اجدادش بوده است.<ref> ر.ک: مایل هروی، نجیب، ص6</ref> بر اساس روایتی از عبداللطیف بن روزبهان ثانی، تاجالدین در قصبه اشنوه صاحب خانقاهی بوده و در آنجا اقامت داشته است.<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص85</ref> | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
==فعالیتها== | ==فعالیتها== | ||
تاجالدین اشنوی پس از کسب مقامات عرفانی، به ارشاد و تعلیم مریدان پرداخت. وی بیشتر عمر خود را در هرات گذراند و در آنجا به وعظ و ارشاد مشغول بود. از جمله مریدان او میتوان به ابوالمعالی سیفالدین باخرزی (متوفای ۶۴۶ق) اشاره کرد که در هرات از دست او خرقه گرفت. همچنین خواجه امامالدین داوود بن محمد بن روزبهان فرید (متوفای ۶۷۱ق) و شیخ محمد گهرزنی از مریدان و ارادتمندان او بودند. وی با سعدی شیرازی معاصر بود و با شیخ شهابالدین سهروردی نیز همنشینی داشته است. بسیاری از عارفان سدههای ۷ و ۸ق مانند عبدالعزیز بن محمد نسفی<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص86</ref>، شیخ محبوب الهی و خواجه احمد پارسای بخاری از آراء او درباره مکان و زمان بهره جستهاند.<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص86</ref> | تاجالدین اشنوی پس از کسب مقامات عرفانی، به ارشاد و تعلیم مریدان پرداخت. وی بیشتر عمر خود را در هرات گذراند و در آنجا به وعظ و ارشاد مشغول بود. از جمله مریدان او میتوان به ابوالمعالی سیفالدین باخرزی(متوفای ۶۴۶ق) اشاره کرد که در هرات از دست او خرقه گرفت.<ref> ر.ک: مایل هروی، نجیب، ص9-10</ref> همچنین خواجه امامالدین داوود بن محمد بن روزبهان فرید (متوفای ۶۷۱ق)<ref> ر.ک: مایل هروی، نجیب، ص10</ref> و شیخ محمد گهرزنی<ref> ر.ک: مایل هروی، نجیب، ص10</ref> از مریدان و ارادتمندان او بودند. وی با سعدی شیرازی معاصر بود و با شیخ شهابالدین سهروردی نیز همنشینی داشته است. بسیاری از عارفان سدههای ۷ و ۸ق مانند عبدالعزیز بن محمد نسفی<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص86</ref>، شیخ محبوب الهی و خواجه احمد پارسای بخاری از آراء او درباره مکان و زمان بهره جستهاند.<ref> ر.ک: صدیق، کیانوش، ص86</ref> | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
تاریخ دقیق وفات تاجالدین اشنوی مشخص نیست، اما با توجه به شواهد و قرائن، وفات او در نیمه اول سده هفتم هجری (حدود ۶۴۰ق) در شهر هرات اتفاق افتاده است. آرامگاه وی در هرات، در جوار مقبره سلطان مجدالدین طابی (عارف سده ششم) و در محلی میان دروازه خوش و دروازه فیروزآباد قرار دارد.<ref> ر.ک: دولتآبادی، عزیز، ج2، ص992</ref> | تاریخ دقیق وفات تاجالدین اشنوی مشخص نیست، اما با توجه به شواهد و قرائن، وفات او در نیمه اول سده هفتم هجری (حدود ۶۴۰ق) در شهر هرات اتفاق افتاده است. آرامگاه وی در هرات، در جوار مقبره سلطان مجدالدین طابی (عارف سده ششم) و در محلی میان دروازه خوش و دروازه فیروزآباد قرار دارد.<ref> ر.ک: دولتآبادی، عزیز، ج2، ص992</ref><ref> ر.ک: مایل هروی، نجیب، ص9</ref> | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
| خط ۷۰: | خط ۷۰: | ||
* دولتآبادی، عزیز، سخنوران آذربایجان (از قطران تا شهریار)، تبریز - ایران: ستوده، 1377 هجری شمسی | * دولتآبادی، عزیز، سخنوران آذربایجان (از قطران تا شهریار)، تبریز - ایران: ستوده، 1377 هجری شمسی | ||
* صدیق، کیانوش، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ج ..، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، 1388. | * صدیق، کیانوش، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ج ..، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، 1388. | ||
* مجموعه آثار فارسی تاجالدین اشنوی، | * مایل هروی، نجیب، مصحح و مقدمه نویس کتاب مجموعه آثار فارسی تاجالدین اشنوی، کتابخانه طهوری، چاپ اول، 1368 | ||
* عوارف المعارف، ترجمه ابومنصور اصفهانی | * عوارف المعارف، ترجمه ابومنصور اصفهانی | ||