اشرف‌الدین حسینی، محسن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''اشرف‌الدین حسینی''' (1287-1352ق)، شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی معروف به نسیم شمال، مدیر روزنامه فکاهی و انتقادی نسیم شمال که در دوره مشروطه فعالیت می‌کرد، تحصیلات مقدماتی را در قزوین و سپس در نجف و کربلا نزد اساتیدی چون میرزا عبدالله و میرزا علی‌نقی صالحی برغانی ادامه داد، مهمترین اثر او کلیات نسیم شمال شامل اشعار سیاسی و اجتماعی است.

سید اشرف الدین حسینی قزوینی گیلانی، فرزند سید احمد حسینی قزوینی، در سال 1287 هجری قمری (حدود 1870 میلادی) در شهر قزوین به دنیا آمد. شش ماهه بود که پدرش را از دست داد و در یتیمی چون ملک و مال و خانه‌اش را غصب کردند، دچار فقر و تنگدستی شد.<ref> ر.ک: مرسلوند، حسن، ج1، ص184</ref>

مقدمات دانش را در قزوین تحصیل کرد و در حدود سال 1300 قمری جهت تکمیل تحصیلات خود به نجف رفت و به تحصیل فقه و اصول پرداخت. در کربلا در درس فقه و اصول میرزا عبدالله و میرزا علی‌نقی صالحی برغانی حاضر شد و پس از حدود پنج سال به ایران بازگشت. پس از آن در تبریز به ادامه تحصیل فقه پرداخت.<ref> ر.ک: محمدی ری‌شهری، محمد، ج2، ص461</ref>

در سال 1324 قمری به گیلان رفته و ساکن رشت شد، او در آنجا از شغل کتابت امرار معاش می‌نمود و در ضمن روزنامه «نسیم شمال» را هم راه‌اندازی کرد. اولین شماره «نسیم شمال» در تاریخ دوم شعبان 1325 بیرون آمد و تا انحلال مشروطه دایر بود. او در دوران مشروطه عضو «کمیته ستار» بود و اشعار او در مجامع ملی و وطنی خوانده می‌شد.<ref> ر.ک: مرسلوند، حسن، ج1، ص184</ref>

سید اشرف الدین پس از برقراری مشروطیت با فتح الله سپهدار اعظم رشتی به تهران آمد و روزنامه نسیم شمال را از نو دایر کرد و چون روزنامه جنبه فکاهی و طنزآمیز داشت مورد توجه مردم قرار گرفت و شهرت زیادی کسب نمود.<ref> ر.ک: برقعی، محمدباقر؛ ج6، ص3639</ref>  

# کلیات اشعارش از بیست هزار بیت متجاوز است.  

# کتاب باغ بهشت، و نسیم شمال، قسمتی از اشعار فکاهی و اجتماعی و انتقادی اوست که طبع و نشر گردید.

# در سال 1363 مجموعه اشعارش به کوشش حسین نمینی در تهران چاپ و منتشر شد.<ref> ر.ک: برقعی، محمدباقر؛ ج6، ص3639</ref>

# کلیات اشعار سیاسی و اجتماعی او در دو جلد منتشر شده است.<ref> ر.ک: صدرایی خویی، علی، ج1، ص273</ref>

سید اشرف‌الدین در نظم فارسی راهی گشود که تا قبل از او کمتر به آن توجه داشتند و شعر را از سنگینی و ثقل پایین آورد و به همین دلیل شعرش گیرا و دلنشین گردید.<ref> ر.ک: برقعی، محمدباقر؛ ج6، ص3639</ref>

و نیز این شعر معروف و ماندگار او: