پرش به محتوا

گلهای موسمی: مجموعه غزل: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURگلهای موسمیJ1.jpg | عنوان =گلهای موسمی: مجموعۀ غزل | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = ادیب‌برومند، عبدالعلی (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR 7953/د8 گ8 | موضوع =شعر فارسی -- قرن ۱۴<br>غزل -- قرن ۱۴ |ناشر |...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''گلهای موسمی: مجموعۀ غزل''' سرودۀ عبدالعلی ادیب‌برومند (شاعر معاصر)؛ این کتاب گلچینی از غزل‌های این شاعر است که بیشتر شهرت وی به قصیده‌سرایی است، اما او از دیرباز با غزل انس و الفت داشته و بسیاری از غزلیاتش در جراید و مجلات مختلف به چاپ رسیده است.
'''گلهای موسمی: مجموعۀ غزل''' سرودۀ [[ادیب‌برومند، عبدالعلی|عبدالعلی ادیب‌برومند]] (شاعر معاصر)؛ این کتاب گلچینی از غزل‌های این شاعر است که بیشتر شهرت وی به قصیده‌سرایی است، اما او از دیرباز با غزل انس و الفت داشته و بسیاری از غزلیاتش در جراید و مجلات مختلف به چاپ رسیده است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۲: خط ۳۲:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
عبدالعلی ادیب‌برومند که بیشتر به عنوان قصیده‌سرا شناخته می‌شود و آثار شهری او بیشتر در قالب قصیده و با موضوع‌های انتقادی، میهنی، سیاسی، توصیفی و اجتماعی است، در این مجموعه غزل‌های خود را گرد آورده است. شاعر از دیرباز با غزل انس و الفتی عمیق داشته و این مجموعه نشان‌دهندۀ گرایش وی به این قالب مهم شعر فارسی است.
[[ادیب‌برومند، عبدالعلی|عبدالعلی ادیب‌برومند]] که بیشتر به عنوان قصیده‌سرا شناخته می‌شود و آثار شهری او بیشتر در قالب قصیده و با موضوع‌های انتقادی، میهنی، سیاسی، توصیفی و اجتماعی است، در این مجموعه غزل‌های خود را گرد آورده است. شاعر از دیرباز با غزل انس و الفتی عمیق داشته و این مجموعه نشان‌دهندۀ گرایش وی به این قالب مهم شعر فارسی است.


نویسنده در مقدمۀ کتاب، به تاریخچۀ غزل در شعر فارسی اشاره می‌کند. او می‌نویسد غزل از قصیده انشعاب پذیرفته و کمابیش صورت مستقلی پیدا کرده است؛ زیرا قصیده‌سرایی بنا بر مرسوم شاعران دورۀ غزنوی و پیش از آن با تغزل آغاز می‌شده که نمایندۀ ذوق و شوق عشق‌بازی و حالات جوانی و ذکر اوصاف معشوق بوده و بعد به تخلص و ستایش ممدوح می‌انجامیده است؛ به طوری که اگر این قسمت را از قصیده جدا می‌کرده‌اند، غزل تحقق می‌یافته است.
نویسنده در مقدمۀ کتاب، به تاریخچۀ غزل در شعر فارسی اشاره می‌کند. او می‌نویسد غزل از قصیده انشعاب پذیرفته و کمابیش صورت مستقلی پیدا کرده است؛ زیرا قصیده‌سرایی بنا بر مرسوم شاعران دورۀ غزنوی و پیش از آن با تغزل آغاز می‌شده که نمایندۀ ذوق و شوق عشق‌بازی و حالات جوانی و ذکر اوصاف معشوق بوده و بعد به تخلص و ستایش ممدوح می‌انجامیده است؛ به طوری که اگر این قسمت را از قصیده جدا می‌کرده‌اند، غزل تحقق می‌یافته است.