۱۶۰٬۸۴۳
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
}} | }} | ||
'''تاریخ و تحولات ادبیات معاصر فارسی (نظم و نثر)''' تألیف احمدعلی کهزاد | '''تاریخ و تحولات ادبیات معاصر فارسی (نظم و نثر)''' تألیف [[کهزاد، احمد علي|احمدعلی کهزاد]]، نویسنده و پژوهشگر)؛ این کتاب که نخستین بار در انتشارات آکادمی برلین شرقی منتشر شد، به عنوان اثری آموزشی برای آشنایی با ادبیات فارسی معاصر تدوین گردید. نویسنده در این اثر کوشیده است تا رابطه میان جامعه و ادبیات و همچنین رخدادهای سیاسی و تحولهای فرهنگی را در شصت سال آغازین سدۀ بیستم بررسی کند. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
کتاب از دو فصل اصلی تشکیل شده است. فصل نخست با عنوان «از آغاز سدۀ بیستم تا پایان انقلاب مشروطه» به بررسی پیشگامان ادبیات نوگرا، شعر و نثر در خدمت مبارزۀ سیاسی، و دورۀ پیش و حین جنگ جهانی اول میپردازد. فصل دوم با عنوان «دیدگاههای جدید در سیر تکامل ادبیات» به بررسی آثار منثور، رمانهای تاریخی، داستان، پژوهش ادبی، فرهنگستان، شعر دورۀ استبداد، نثر دورۀ پس از جنگ و گرایشهای آن میپردازد. کتاب با بخش کتابشناسی و سالشمار زندگی و آثار بزرگ علوی به پایان میرسد. | کتاب از دو فصل اصلی تشکیل شده است. | ||
فصل نخست با عنوان «از آغاز سدۀ بیستم تا پایان انقلاب مشروطه» به بررسی پیشگامان ادبیات نوگرا، شعر و نثر در خدمت مبارزۀ سیاسی، و دورۀ پیش و حین جنگ جهانی اول میپردازد. | |||
فصل دوم با عنوان «دیدگاههای جدید در سیر تکامل ادبیات» به بررسی آثار منثور، رمانهای تاریخی، داستان، پژوهش ادبی، فرهنگستان، شعر دورۀ استبداد، نثر دورۀ پس از جنگ و گرایشهای آن میپردازد. کتاب با بخش کتابشناسی و سالشمار زندگی و آثار بزرگ علوی به پایان میرسد. | |||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کهزاد در این کتاب که به پاس نگارش آن از سوی دانشگاه هومبولت عنوان استادی به وی اعطا شد، تاریخچۀ منحصربهفردی از ادبیات نوین فارسی فراهم آورده است. پروفسور فراگنر در دایرةالمعارف ایرانیکا، این اثر را با وجود اندیشههای غنی تشریح شده در آن، اثری بینظیر معرفی کرده که هنوز به فارسی یا انگلیسی ترجمه نشده بود. نویسنده در زمان نگارش، هدف خود را بررسی رابطۀ بین جامعه و ادبیات و نیز رخدادهای سیاسی و تحولهای فرهنگی در ایرانِ شصت سال اخیر (تا ۱۳۴۲ش) قرار داده است. | [[کهزاد، احمد علي|کهزاد]] در این کتاب که به پاس نگارش آن از سوی دانشگاه هومبولت عنوان استادی به وی اعطا شد، تاریخچۀ منحصربهفردی از ادبیات نوین فارسی فراهم آورده است. پروفسور فراگنر در دایرةالمعارف ایرانیکا، این اثر را با وجود اندیشههای غنی تشریح شده در آن، اثری بینظیر معرفی کرده که هنوز به فارسی یا انگلیسی ترجمه نشده بود. نویسنده در زمان نگارش، هدف خود را بررسی رابطۀ بین جامعه و ادبیات و نیز رخدادهای سیاسی و تحولهای فرهنگی در ایرانِ شصت سال اخیر (تا ۱۳۴۲ش) قرار داده است. | ||
فصل نخست کتاب با پیشگامان ادبیات نوگرا آغاز میشود. در این بخش از قائممقام فراهانی، میرزا صالح شیرازی، ناصرالدین شاه و امین الدوله به عنوان چهرههای مؤثر در شکلگیری تحولات ادبی یاد شده است. سپس نویسنده به شعر در خدمت مبارزۀ سیاسی میپردازد و از چهرههایی چون ادیب پیشاوری، عارف قزوینی، ایرج | فصل نخست کتاب با پیشگامان ادبیات نوگرا آغاز میشود. در این بخش از قائممقام فراهانی، میرزا صالح شیرازی، ناصرالدین شاه و امین الدوله به عنوان چهرههای مؤثر در شکلگیری تحولات ادبی یاد شده است. سپس نویسنده به شعر در خدمت مبارزۀ سیاسی میپردازد و از چهرههایی چون ادیب پیشاوری، [[عارف قزوینی، ابوالقاسم|عارف قزوینی]]، [[ایرج میرزا]]، اشرفالدین گیلانی (نسیم شمال)، [[دهخدا، علیاکبر|علیاکبر دهخدا]] و [[بهار، محمدتقی|ملکالشعراء بهار]] سخن میگوید. در بخش نثر در راه مبارزه با استبداد، میرزا ملکم خان، میرزا آقاخان کرمانی، [[اسدآبادی، سید جمالالدین|سید جمالالدین اسدآبادی]]، طالبوف، زینالعابدین مراغهای و دهخدا بررسی میشوند. در بخش پایانی این فصل، دورۀ پیش و حین جنگ جهانی اول و چهرههایی چون میرزادۀ عشقی، [[فرخی یزدی، محمد|فرخی یزدی]]، [[لاهوتی، حسن|لاهوتی]] و [[پورداود، ابراهیم|پورداود]] معرفی میگردند. | ||
فصل دوم به دیدگاههای جدید در سیر تکامل ادبیات اختصاص دارد. نویسنده در بخش آثار منثور، | فصل دوم به دیدگاههای جدید در سیر تکامل ادبیات اختصاص دارد. نویسنده در بخش آثار منثور، [[جمالزاده، سید محمدعلی|سید محمدعلی جمالزاده]]، مرتضی مشفق کاظمی، عباس خلیلی، محمد حجازی و محمد مسعود را بررسی میکند. در بخش رمانهای تاریخی از علی اصغر شریف، حسین رکنزاده آدمیت و رحیمزادۀ صفوی یاد شده است. بخش داستان به صادق هدایت و [[نفیسی، سعید|سعید نفیسی]] اختصاص دارد. بخش پژوهش ادبی به بررسی خدمات چهرههای شاخصی چون [[قزوینی، محمد|محمد قزوینی]]، [[اقبال آشتیانی، عباس|عباس اقبال آشتیانی]]، [[بهار، محمدتقی|ملکالشعرا بهار]]، [[دهخدا، علیاکبر|علیاکبر دهخدا]]، [[پورداود، ابراهیم|ابراهیم پورداود]]، [[تقیزاده، حسن|حسن تقیزاده]]، احمد کسروی، [[همایی، جلالالدین|جلال همایی]]، [[فروزانفر، بدیعالزمان|بدیعالزمان فروزانفر]] و [[مینوی، مجتبی|مجتبی مینوی]] میپردازد. | ||
در بخش شعر دورۀ استبداد، از پروین | در بخش شعر دورۀ استبداد، از [[اعتصامی، پروین|پروین اعتصامی]]، نیما یوشیج، [[شهریار، سید محمدحسین|شهریار]]، پژمان بختیاری، رهی معیری و... سخن رفته است. بخش نثر دورۀ پس از جنگ و گرایشهای آن به بررسی چهرههایی چون صادق چوبک، عبدالحسین نوشین، محمود اعتمادزاده (م.ا. به آذین)، [[آل احمد، جلال|جلال آل احمد]]، علی دشتی و... میپردازد. در بخش پیشگامان شعر نو از فریدون توللی، نادر نادرپور، [[ابتهاج، هوشنگ|هوشنگ ابتهاج (سایه)]]، [[اسلامی ندوشن، محمدعلی|محمدعلی اسلامی ندوشن]] و دیگران یاد شده است.<ref>ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||