روش نیایش در مکتب تشیع: تفاوت میان نسخه‌ها

* ... و در قسمت چهارم که فرمود «یا غایَةَ آمالِ الْعارِفینَ» اشاره است به این که عارف بالله در مقام سیر و سلوک هدف و مقصودی جز محبوب حقیقی نداشته و آرزویی جز وصول به مقام قرب او در سر نمی‌پروراند و مسئله بهشت، حورالعین، و کاخ‌ها و دیگر نعمت‌های اخروی تحت‌الشعاع این هدف مقدس قرار گرفته‌اند و توجهی بالاصاله به آن‌ها نیست از این جهت است که در نظر عارف هیچ عذابی بالاتر از عذاب فراق نیست ولی درک این حقیقت جز برای کسانی که از این چشمه زلال آبی آشامیده و لااقل جرعه‌ای نوشیده باشند ممکن نیست چنان که یکی از عرفا گفته است: {{شعر}} اگر سلطان ما را بنده باشی

همه گیرند و تو در خنده باشی.... <ref> متن کتاب، ص207. </ref> {{پایان شعر}}