|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR13496J1.jpg|بیقاب|چپ|حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|175px]] | | [[پرونده:NUR00198.jpg|بیقاب|چپ|سلار دیلمی، حمزة بن عبدالعزیز|175px]]'''ابویعلی حمزه بن عبدالعزیز دیلمی'''، مشهور به '''سلار دیلمی'''، از فقیهان برجسته، متکلمان نامدار و یکی از ده تن پیشوایان بزرگ امامیه در قرن پنجم هجری و اوایل عصر غیبت کبری است. وی در نیمه دوم قرن چهارم در منطقه دیلمان (از توابع سیاهکل در گیلان) متولد شد و برای کسب دانش به بغداد مهاجرت کرد و در آنجا از محضر دو استاد بزرگ شیعه، [[مفید، محمد بن محمد|شیخ مفید]] و [[سید مرتضی، علی بن حسین|سید مرتضی علم الهدی]] بهره برد و به چنان مرتبه والایی از علم و فضیلت دست یافت که گاهی به نیابت از آنان بر کرسی تدریس مینشست. او اگرچه همطبقه [[طوسی، محمد بن حسن|شیخ طوسی]] بود، اما از شاگردان وی محسوب نمیشد و جایگاه مستقل علمی داشت. سلار شاگردان برجستهای چون [[منتجبالدین، علی بن عبیدالله|منتجبالدین ابن بابویه]]، [[ابوالصلاح حلبی، تقی بن نجم|ابوالصلاح حلبی]] و [[ابن جنی، عثمان بن جنی|ابن جنی]] (ادیب معروف) را پرورش داد. از آثار متعدد او در زمینه فقه، اصول و کلام میتوان به «[[المراسم في الفقه الإمامي]]» (مشهورترین اثرش)، «التقریب» در اصول فقه، «التذکرة في حقیقة الجوهر و العرض»، «المسائل السلاریة» و «المقنع في المذهب» اشاره کرد. وی سرانجام به دنبال آشوبهای داخلی بغداد، در مسیر بازگشت به زادگاهش، در قریه خسروشاه تبریز درگذشت و بنابر قول مشهور، رحلت او در ششم رمضان سال ۴۶۳ قمری اتفاق افتاد و در همانجا به خاک سپرده شد. کنگره ملی بزرگداشت شیخ سلار در خرداد ۱۳۹۳ش در دانشگاه تبریز برگزار شد.<span id="mp-more">[[سلار دیلمی، حمزة بن عبدالعزیز|'''ادامه ...''']]</span> |
| | |
| '''حضرت مهدى(عج) فروغ تابان ولايت''' اثر [[محمدی اشتهاردی، محمد|محمد محمدى اشتهاردى]]، نوشتارى است در شرح احوال و تاريخ زندگانى حضرت مهدى(ع) كه به زبان فارسى نوشته شده است. | |
| | |
| تلاش در راه خودسازى و به وجود آوردن زمينههاى حكومت جهانى، مؤلف را به نوشتن كتاب ترغيب كرده است.
| |
| | |
| فصل اول كتاب به معرفى پدر و مادر امام زمان(ع) و ويژگىهاى ايشان پرداخته و بعد از ذكر احاديثى در مورد نيمه شعبان از جمله فرمايش [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] مبنى بر اينكه هيچ نوزادى در آن متولد نخواهد شد مگر اينكه به بركت امام مهدى(ع) مؤمن خواهد شد، توضيحاتى راجع به جعفر كذاب و اعمال او داده مىشود.
| |
| | |
| در فصل دوم، دوران زندگى امام زمان(عج) به سه دوران كودكى، غيبت صغرى و كبرى تقسيم شده و بعد از توضيح مختصرى در مورد غيبت صغرى و نواب چهارگانه، شرح كوتاهى درباره ولايت فقيه و احاديث مربوط به آن ارائه شده است.
| |
| | |
| در فصل سوم، به بيستوهفت پرسش پيرامون عقيده مهدویت و خصوصيات شخصى امام زمان(عج)، نشانههاى ظهور، بحث رجعت و حكومت آن حضرت پاسخ داده شده است؛ به عنوان مثال، مؤلف در پاسخ به اين سؤال كه آيا عقيده به ظهور مصلح جهانى مخصوص شیعیان است؟ چنين پاسخ مىدهد كه اين عقيده حتى در كتب زرتشتیان، هندويان، مصرىها و تورات و انجيل وجود داشته و منابعى از اهلسنت كه روايات متواترى در اين زمينه در آنها آمده را نام مىبرد كه از آن جمله است: نورالابصار، الجوامع الاصول و الصواعق المحرقه.
| |
| | |
| در مورد سؤال ديگرى مبنى بر اينكه منظور از كشته شدن شيطان به دست آن حضرت چيست؟ با استناد به احاديث، چنين پاسخ داده شده كه منظور اين است كه ريشههاى فساد و عوامل انحراف در آن عصر نابود شده و به جاى آن عقل و ايمان حكومت مىكند. | |
| | |
| فصل چهارم، با اشاره به اين نكته كه مفهوم واقعى انتظار كه در روايات به عنوان بالاترين عمل شمرده شده، زمينهسازى است نه اميد ذهنى، به ذكر و توضيح يازده عامل مهم كه در انقلاب عظيم اسلام به رهبرى پيامبر(ص) نقش مهمى در زمينهسازى حكومت اسلامى داشت مىپردازد؛ برخى از اين عوامل عبارتند از: جاذبه قرآن و حقانيت اسلام، ايمان و توكل به خدا، تعاون و همكارى، برخوردها و روشهاى منطقى با يكديگر، توجه به طبقه مستضعف، اتحاد و انسجام مسلمانان، رهبر شايسته و لزوم برنامهريزى.<span id="mp-more">[[حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|'''ادامه ...''']]</span>
| |
