۱۵۳٬۰۹۴
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'حکیم (ابهام زدایی)' به 'حکیم (ابهامزدایی)') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = حکیم زجاجی | |||
| تصویر = NUR03889.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = حکیم زجاجی | |||
| | | نام کامل = نصر زجاجی تبریزی | ||
| | | نامهای دیگر = شمسالدین زجاجی | ||
| | | لقب = شمسالدین | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = | ||
| | | ولادت = ۶۰۸ قمری | ||
| | | محل تولد = | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = تبریز | ||
| | | رحلت = زنده در ۶۹۷ قمری (بیش از ۹۰ سال) | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = بیش از ۹۰ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = سلیم | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = شاعر، شیشهگر | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | حوزه = | ||
| | | علایق پژوهشی = شعر فارسی، تاریخ منظوم | ||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = [[سعدی، مصلح بن عبدالله|سعدی]]، [[مولوی، جلالالدین محمد|مولوی]]، [[عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر|فخرالدین عراقی]] | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[همایوننامه (تاریخ منظوم)]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03889AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | ||
'''نصر زجاجی تبریزی''' (608-زنده در 697ق)، مشهور | '''نصر زجاجی تبریزی''' (608-زنده در 697ق)، مشهور به حکیم زجاجی، از شاعران ادب فارسی در سده هفتم هجری بود که به شغل شیشهگری اشتغال داشت. درباره زندگانی وی اطلاعات چندانی در دست نیست، اما بر پایه سرودههای خودش، گوشههایی از زندگانی او را میتوان روشن ساخت. گویا لقبش شمسالدین بود. وی در زیر سربند «شرح احوال قائل» از حال و روزگار خود سخن میگوید و تاریخ تولد خود را ۶۰۸ق اعلام میکند. بدین ترتیب معلوم میشود که با سخنوران بزرگی چون سعدی (متولد ۶۰۶ق)، مولانا جلالالدین رومی (متولد ۶۰۴ق) و فخرالدین عراقی (متولد ۶۱۰ق) همروزگار بوده است. وی در دنباله داستان قائل، رویدادهای روزهای کودکیاش را بازمیگوید که در پنج سالگی به مکتب رفت و در یک سالگی قرآن را فراگرفت. پس از قرآنخوانی، او را به فراگیری خطاطی و کتابت روانه کردند. پس از مرگ پدر، پریشانحالی و آشفتگی در زندگی داخلی آنان پدید آمد و او به ناچار گرفتار تکفل هزینههای خانواده شد و حرفه پدرش (شیشهگری) را برگزید. به سبب پیشه شیشهگریاش، به زجاجی نامبردار شد. او در کارگاه شیشهگری، از برکت ذوق و طبع لطیف، به کار شعر و ادب نیز میپرداخت و پس از چندی آوازه و اعتباری به دست آورد. تاریخ مرگ او ثبت نشده، اما خود او در این کتاب از روزگار پیریاش شکوه میکند. وی در ۶۹۷ق (سال کشته شدن صدرالدین زنجانی) زنده بود و شعرهایی در سوگ او سرود. از این رو گمان میرود که بیش از نود سال زیسته باشد. مهمترین اثر او «همایوننامه» (تاریخ منظوم) است. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||