ترحینی عاملی، سید محمدحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}


'''سید محمدحسن ترحینی عاملی''' (۱۳۳۲-۱۴۰۱ش)، نویسنده، فقیه، استاد حوزه علمیه و خطیب برجسته شیعه اهل لبنان بود. وی در سال ۱۳۳۲ش (۱۹۵۳م) در شهر عبّا نزدیک نبطیه در منطقه جبل‌عامل لبنان متولد شد و نسبش به امام موسی کاظم(ع) می‌رسید. تحصیلات حوزوی را در هفده سالگی (۱۹۷۰م) در مدرسه علمیه‌ای در غرب بیروت آغاز کرد. در اواخر سال ۱۹۷۳م به حوزه علمیه نجف اشرف رفت و سطوح عالی را گذراند و به دست سید محمدباقر صدر، فقیه شهید شیعه، لباس روحانیت پوشید. در اوایل سال ۱۹۷۵م به‌دلیل شرایط امنیتی در عراق به لبنان بازگشت و سپس در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۵ش به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و مدت ده سال به تحقیق، مطالعه، تدریس و تألیف پرداخت. از اساتید او می‌توان به سید رضا صدر، محمدجواد مغنیه، سید محمد روحانی، سید محمدجواد فضل‌الله و دیگران اشاره کرد. از آثار متعدد او می‌توان به «الزبدة الفقهیة فی شرح الروضة البهیة»، «عظمةالدین الإسلامی»، «التحریر الطاووسی»، «الإحکام فی علم الکلام»، «النهضة الحسینیة»، «الشعائر الحسینیة المنصوصة»، «الإسلام و العقل» و شرح‌هایی بر کفایة الأصول، مکاسب محرمه و اصول مظفر (به صورت خطی) اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ش درگذشت و در عصر همان روز در قبرستان زادگاهش شهر عبّا در لبنان به خاک سپرده شد.
'''سید محمدحسن ترحینی عاملی''' (۱۳۳۲-۱۴۰۱ش)، نویسنده، فقیه، استاد حوزه علمیه و خطیب برجسته شیعه اهل لبنان بود. وی در سال ۱۳۳۲ش (۱۹۵۳م) در شهر عبّا نزدیک نبطیه در منطقه جبل‌عامل لبنان متولد شد و نسبش به [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام موسی کاظم(ع)]] می‌رسید. تحصیلات حوزوی را در هفده سالگی (۱۹۷۰م) در مدرسه علمیه‌ای در غرب بیروت آغاز کرد. در اواخر سال ۱۹۷۳م به حوزه علمیه نجف اشرف رفت و سطوح عالی را گذراند و به دست [[صدر، سید محمدباقر|سید محمدباقر صدر]]، فقیه شهید شیعه، لباس روحانیت پوشید. در اوایل سال ۱۹۷۵م به‌دلیل شرایط امنیتی در عراق به لبنان بازگشت و سپس در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۵ش به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و مدت ده سال به تحقیق، مطالعه، تدریس و تألیف پرداخت. از اساتید او می‌توان به [[صدر، سید رضا|سید رضا صدر]]، [[مغنیه، محمدجواد|محمدجواد مغنیه]]، [[روحانی، سید محمد|سید محمد روحانی]]، [[فضل‌الله، محمدجواد|سید محمدجواد فضل‌الله]] و دیگران اشاره کرد. از آثار متعدد او می‌توان به «الزبدة الفقهیة فی شرح الروضة البهیة»، «عظمةالدین الإسلامی»، «التحریر الطاووسی»، «الإحکام فی علم الکلام»، «النهضة الحسینیة»، «الشعائر الحسینیة المنصوصة»، «الإسلام و العقل» و شرح‌هایی بر کفایة الأصول، مکاسب محرمه و اصول مظفر (به صورت خطی) اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ش درگذشت و در عصر همان روز در قبرستان زادگاهش شهر عبّا در لبنان به خاک سپرده شد.