ترحینی عاملی، سید محمدحسن
سید محمدحسن ترحینی عاملی (۱۳۳۲-۱۴۰۱ش)، نویسنده، فقیه، استاد حوزه علمیه و خطیب برجسته شیعه اهل لبنان بود. وی در سال ۱۳۳۲ش (۱۹۵۳م) در شهر عبّا نزدیک نبطیه در منطقه جبلعامل لبنان متولد شد و نسبش به امام موسی کاظم(ع) میرسید. تحصیلات حوزوی را در هفده سالگی (۱۹۷۰م) در مدرسه علمیهای در غرب بیروت آغاز کرد. در اواخر سال ۱۹۷۳م به حوزه علمیه نجف اشرف رفت و سطوح عالی را گذراند و به دست سید محمدباقر صدر، فقیه شهید شیعه، لباس روحانیت پوشید. در اوایل سال ۱۹۷۵م بهدلیل شرایط امنیتی در عراق به لبنان بازگشت و سپس در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۵ش به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و مدت ده سال به تحقیق، مطالعه، تدریس و تألیف پرداخت. از اساتید او میتوان به سید رضا صدر، محمدجواد مغنیه، سید محمد روحانی، سید محمدجواد فضلالله و دیگران اشاره کرد. از آثار متعدد او میتوان به «الزبدة الفقهیة فی شرح الروضة البهیة»، «عظمةالدین الإسلامی»، «التحریر الطاووسی»، «الإحکام فی علم الکلام»، «النهضة الحسینیة»، «الشعائر الحسینیة المنصوصة»، «الإسلام و العقل» و شرحهایی بر کفایة الأصول، مکاسب محرمه و اصول مظفر (به صورت خطی) اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ش درگذشت و در عصر همان روز در قبرستان زادگاهش شهر عبّا در لبنان به خاک سپرده شد.
| سید محمدحسن ترحینی عاملی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید محمدحسن ترحینی عاملی |
| نسب | منسوب به امام کاظم(ع) |
| نام پدر | سید حسنابراهیم |
| ولادت | ۱۳۳۲ شمسی (۱۹۵۳ میلادی) |
| محل تولد | شهر عبّا، نزدیک نبطیه، جبلعامل، لبنان |
| محل زندگی | لبنان، عراق، ایران |
| رحلت | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ شمسی |
| مدفن | قبرستان شهر عبّا، نبطیه، لبنان |
| طول عمر | ۶۹ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | نویسنده، فقیه، استاد حوزه علمیه، خطیب |
| اطلاعات علمی | |
| حوزه | حوزه علمیه نجف و قم |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، کلام، تاریخ اسلام |
| اساتید |
|
| برخی آثار |
|
ولادت
سید محمدحسن ترحینی فرزند سید حسن ابراهیم در سال ۱۹۵۳م برابر با ۱۳۳۲ش در شهر عِبّا نزدیک شهر نَبَطِیّه در جبلعامل به دنیا آمد. نسب او به امام کاظم(ع) برمیگردد.
تحصیلات
در هفده سالگی در سال ۱۹۷۰م در مدرسه علمیهای در غرب بیروت که بعدها به معهد شرعی اسلامی شناخته شد، دروس حوزوی را آغاز کرد. در اواخر سال ۱۹۷۳م به حوزه علمیه نجف رفت و سطوح حوزه علمیه را گذراند و به دست سید محمدباقر صدر، فقیه شیعه، لباس روحانیت پوشید[۱].
ترحینی در اوایل سال ۱۹۷۵م به دلیل شرایط امنیتی در عراق و حوزه علمیه نجف، به لبنان بازگشت و در ۱۵ اردیبهشت 1355ش به حوزه علمیه قم رفت و مدت ده سال به تحقیق و مطالعه و تدریس و تألیف گذراند[۲].
اساتید
- سید نجیب خلف؛
- سید محمدجواد فضلالله؛
- محمدرضا خرسان؛
- شیخ علی احمدی؛
- سید مهدی روحانی؛
- سید محمد روحانی؛
- سید رضا صدر؛
- محمدجواد مغنیه [۳].
وفات
وی سرانجام در 13 اردیبهشت 1401ش، درگذشت و در عصر همان روز در قبرستان شهر عبا نزدیک نبطیه در لبنان تشییع و دفن شد.
آثار
- عظمةالدین الإسلامی؛
- التحریر الطاووسی؛
- الإحکام فی علم الکلام؛
- الزبدة الفقهیة فی شرح الروضة البهیة؛
- النضهة الحسینیة - أخبار و مصادر الأیام المدنیة؛
- الشعائر الحسینیة المنصوصة؛
- النهضة الحسینیة و النواصب؛
- الإسلام و العقل؛
- الحق و الباطل؛
- الدین؛
- العبودیة لله؛
- ماهیة الإنسان و دوره؛
- شرح کفایة الأصول (مخطوط)؛
- شرح المکاسب المحرّمة (مخطوط)؛
- شرح أصول المظفّر [۴].