۱۵۳٬۳۰۵
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
{{کاربردهای دیگر|قمی (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|قمی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سید تقى طباطبایى قمى''' (۱۳۰۱-۱۳۹۵ش)، از مراجع تقلید شیعه و از شاگردان برجسته آیتالله خویی بود. وی در مشهد در خانوادهای علمی و مرجع زاده شد؛ پدرش آیتالله سید حسین طباطبایی قمی از مراجع تقلید بود که در پی مخالفت با فرمان کشف حجاب رضاشاه در سال ۱۳۱۴ش ناچار به ترک ایران و اقامت در عراق شد. سید تقی تحصیلات ابتدایی را در مشهد گذراند و در سال ۱۳۵۵ق (حدود یک سال پس از تبعید پدر) به کربلا رفت. مقدمات و ادبیات را نزد شیخ یوسف خراسانی و دیگران فراگرفت و سطوح عالیه را نزد سید هادی میلانی و شیخ یوسف خراسانی تکمیل کرد. در سال ۱۳۶۵ق برای ادامه تحصیل به نجف اشرف مهاجرت نمود و از محضر آیات عظام شیخ محمدکاظم شیرازی، سید عبدالهادی | '''سید تقى طباطبایى قمى''' (۱۳۰۱-۱۳۹۵ش)، از مراجع تقلید شیعه و از شاگردان برجسته [[خویی، سید ابوالقاسم|آیتالله خویی]] بود. وی در مشهد در خانوادهای علمی و مرجع زاده شد؛ پدرش آیتالله سید حسین طباطبایی قمی از مراجع تقلید بود که در پی مخالفت با فرمان کشف حجاب رضاشاه در سال ۱۳۱۴ش ناچار به ترک ایران و اقامت در عراق شد. سید تقی تحصیلات ابتدایی را در مشهد گذراند و در سال ۱۳۵۵ق (حدود یک سال پس از تبعید پدر) به کربلا رفت. مقدمات و ادبیات را نزد شیخ یوسف خراسانی و دیگران فراگرفت و سطوح عالیه را نزد سید هادی میلانی و شیخ یوسف خراسانی تکمیل کرد. در سال ۱۳۶۵ق برای ادامه تحصیل به نجف اشرف مهاجرت نمود و از محضر آیات عظام [[شیرازی، محمدکاظم|شیخ محمدکاظم شیرازی]]، [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]]، [[حلی، حسین|شیخ حسین حلی]] و بهویژه [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] بهره برد و عمده تحصیلات و استفاده علمی وی از محضر [[خویی، سید ابوالقاسم|آیتالله خویی]] بود و سالها در مجلس استفتای ایشان نیز حاضر میشد. فلسفه را نزد شیخ صدرا بادکوبهای فراگرفت و از شیخ محمدکاظم شیرازی، [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]] و [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] اجازه اجتهاد دریافت کرد. وی پس از رسیدن به درجه اجتهاد، در نجف به تدریس متون فقه و اصول پرداخت و سپس در مسجد هندی به تدریس خارج فقه و اصول اشتغال ورزید. در سال ۱۳۵۹ش بهدنبال اخراج روحانیان ایرانی از عراق توسط رژیم بعث، ناگزیر به قم مهاجرت کرد و در آنجا به تدریس ادامه داد و در مسجد رفعت به اقامه نماز جماعت و تفسیر قرآن پرداخت. از او بیش از شصت جلد کتاب در فقه و اصول به یادگار مانده که از مهمترین آنها میتوان به «الأنوار البهیة في القواعد الفقهیة»، «هدایة الأعلام إلی مدارک شرائع الأحکام»، مجموعه چندجلدی «الغایة القصوی في التعلیق علی العروة الوثقی»، «الدرر و اللئالي في فروع العلم الإجمالي» و «عمدة المطالب في التعلیق علی المکاسب» اشاره کرد. وی سرانجام در شامگاه ۶ آبان ۱۳۹۵ش (۲۵ محرم ۱۴۳۸ق) در ۹۴ سالگی در کربلا درگذشت و پیکرش به نجف منتقل و در غرفه ۳۰ حرم [[امام علی علیهالسلام|امام علی(ع)]] در کنار قبر استادش [[خویی، سید ابوالقاسم|آیتالله خویی]] به خاک سپرده شد. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||